Supreme Court quashes sentence for alternative penalty when law applies only to imprisonment-only crimes.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's sentence regarding the penalty imposed on the defendant. The General Prosecutor argued that Article 58 § 3 of the Criminal Code applies only when a crime is punishable solely by imprisonment under five years, not when alternative non-custodial penalties exist. The Court agreed, ruling that applying this article to a case with alternative penalties constituted a material legal error.
Legislator headnote
AI generatedArt. 209 § 1 k.k.; Art. 58 § 3 k.k.: The provision allowing a suspended sentence applies exclusively to offenses punishable solely by imprisonment not exceeding five years and is inapplicable where alternative non-custodial penalties are available.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 146/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Zbigniew Puszkarski SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca) Protokolant Danuta Bratkrajc w sprawie Z. G. skazanego z art. 209 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk.k. w dniu 2 czerwca 2015 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 lutego 2014 r.; uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym kasacją wyrokiem nakazowym z dnia 11 lutego 2014 r., Sąd Rejonowy w K. uznał oskarżonego Z. G. za winnego popełnienia czynu z art. 209 § 1 k.k. i przy zastosowaniu przepisu art. 58 § 3 k.k. wymierzył mu karę 2 lat 2 ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 15 marca 2014 r. Kasację od tego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze – na korzyść skazanego – wniósł Prokurator Generalny.
Zarzucił on wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 58 § 3 k.k., polegające na wymierzeniu skazanemu za popełnienie przestępstwa z art. 209 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. kary 2 lat ograniczenia wolności, podczas gdy przepis ten odnosi się tylko do sytuacji, gdy czyn zabroniony zagrożony jest wyłącznie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, nie ma natomiast zastosowania do przypadków alternatywnego zagrożenia karą pozbawienia wolności i karami nieizolacyjnymi.
W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, iż Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę 2 lat ograniczenia wolności, przy zastosowaniu przepisu art. 58 § 3 k.k., dopuścił się obrazy wskazanego przepisu prawa materialnego. Rację ma Prokurator Generalny, że przepis ten odnosi się tylko do sytuacji, gdy czyn zabroniony zagrożony jest wyłącznie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, nie ma natomiast zastosowania do przypadków alternatywnego zagrożenia karą pozbawienia wolności i karami nieizolacyjnymi (patrz też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2012 r., IV KK 322/11, OSNKW 2012, z. 9, poz. 94). Należało zatem w zaskarżonej przez Prokuratora Generalnego części wyrok uchylić i tylko w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 3