Appeal dismissed; court upheld combined sentence with probation suspension as optional, not mandatory under Polish law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against a combined prison sentence, ruling the lower court's decision legally sound. The defendant argued that Article 89 of the Criminal Code required suspending the combined sentence on probation, but the court found this provision grants discretion rather than an obligation. Consequently, the court affirmed the original judgment which applied a system of total absorption of sentences without mandatory probation suspension.
Legislator headnote
AI generatedArt. 89 § 1 k.k.; Art. 69 § 1 k.k.: The court may, but is not obliged to, suspend the execution of a combined prison sentence on probation when combining sentences involving both suspended and non-suspended terms.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 601/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie : SO Waldemar Majka SO Elżbieta Marcinkowska Protokolant : Ewa Ślemp przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 roku sprawy skazanego D. W. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygnatura akt III K 213/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. P. z Kancelarii Adwokackiej w W. 147,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 601/13
UZASADNIENIE
D. W. skazany był prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego: I. w W. z dnia 2.03.2012 r. sygn. akt III K 1207/11 za czyn popełniony w okresie od 11 do 30 listopada 2011 r. z art. 242 § 3 kk na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby lat 2, II. w K. z dnia 23.04.2012 r. sygn. akt II K 702/11 – wyrok łączny obejmujący wyroki:
a) w K. z dnia 23.04.2010 r. sygn. akt II K 121/10 za czyn popełniony w dniu 2.03.2010 r. z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, gdzie wymierzono karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, b) w K. z dnia 9.06.2010 r. sygn. akt II K 261/10 za czyn popełniony w dniu 15.04.2010 r. z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk gdzie wymierzono karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, gdzie orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, III. w K. z dnia 30.09.2010 r. sygn. akt II K 458/10 za czyn popełniony w dniu 1.06.2010 r. z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, IV. w K. z dnia 8.04.2011 r. sygn. akt II K 71/11 za czyn popełniony w dniu 22.01.2011 r. z art. 244 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, V. w K. z dnia 20.02.2012 r. sygn. akt II K 717/11 za czyn popełniony w dniu 22.10.2011 r. z art. 178a § 4 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Zaskarżonym wyrokiem łącznym na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączono skazanemu jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach I i V, orzekając karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto, zważywszy na treść art. 572 kpk umorzono postępowanie w zakresie połączenia pozostałych, wskazanych wyżej wyroków. Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca D. W. zarzucając naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 89 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie polegające na orzeczeniu w zaskarżonym wyroku kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwa, za które skazanemu – D.
W. – orzeczono karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i bez warunkowego jej wykonania. Tym samym apelująca wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie poprzez wymierzenie skazanemu – D. W. – kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby wynoszącym 2 lata, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wałbrzychu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył : Apelacja jest oczywiście bezzasadna. Wbrew twierdzeniom skarżącej – Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy prawa materialnego, a to art. 89 § 1 kk.
Taka sytuacja miałaby miejsce gdyby nie zastosowano owego przepisu, choć należałoby to uczynić lub też gdyby zastosowano go w sposób oczywiście chybiony. Tymczasem, jak wynika z treści tegoż art. 89 § 1 kk (w brzmieniu, które weszło w życie 8 czerwca 2010 ) m.in. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i bez tego dobrodziejstwa sąd może w wyroku łącznym warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej. Tak więc jest to prawo, a nie obowiązek sądu. Tak właśnie postąpił Sąd Rejonowy łącząc skazania z 2 marca 2012 r. (III K 1207/1 Sądu Rejonowego w Wałbrzychu) na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary ze skazaniem z 20 lutego 2012 r. ( II K 717/11 Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W konsekwencji zastosowano względem skazanego system całkowitej absorpcji kar, choć w istocie nie skorzystano z możliwości dobrodziejstwa art. 69 § 1 kk. Trudno się temu dziwić , skoro po stronie D. W. nie zaistniały praktycznie jakiekolwiek okoliczności przemawiające za warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Nie jest przy tym prawdziwym twierdzenie obrońcy, iż wymierzenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania jest rozstrzygnięciem niekorzystnym dla skazanego. Takim byłoby zastosowanie systemu pełnej kumulacji kar, a tak się nie stało.
Zważywszy na powyższe zdecydowano jak w wyroku.