Court revoked probation for drunk driving recidivist due to lack of special circumstances under Art. 69 § 4 kk.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court revoked the lower court's decision to suspend the execution of the one-year prison sentence for the defendant. The prosecution argued that the defendant's high alcohol levels, prior similar convictions, and lack of driving license precluded probation, while the lower court had relied on his employment and family support. The court agreed with the prosecution, noting that probation for this offense is restricted to special circumstances, which were absent given the defendant's recidivism and dangerous driving behavior.
Legislator headnote
AI generatedArt. 69 § 1, 2, 4 kk; Art. 70 § 1 pkt 1 kk: Probation for offenses under Art. 178a § 4 kk is permitted only in special circumstances, and a recidivist with a high blood alcohol level and no driving license does not qualify.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 598/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Ewa Rusin Protokolant : Agnieszka Kaczmarek przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 roku sprawy P. T. oskarżonego z art. 178a§4kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 czerwca 2013 roku, sygnatura akt VI K 208/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla punkt II jego dyspozycji o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 598/13
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kłodzku wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013r. sygn. akt VI K 208/13 : I. oskarżonego P. T. uznał za winnego tego, że w dniu 08 marca 2013 roku w S., województwa (...), na ul. (...), w ruchu lądowym prowadził samochód marki M. (...) nr rej (...) w stanie nietrzeźwości o stężeniu wynoszącym 0,92 mg/l, 0,93 mg/l i 0,95 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 16 października 2002 roku (sygn. akt VI K 411/02) za prowadzenie pojazdu mechanicznego a stanie nietrzeźwości, a to za występek określony art. 178a § 1 kk, to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a § 4 kk i za to na podstawie art. 178a § 4 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 4 (czterech), III. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4 (czterech) IV. zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki w sprawie na rachunek Skarbu Państwa.
Z wyrokiem tym nie pogodził się prokurator, wnosząc apelację na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej kary. Apelujący powołując się na przepisy art. 427 § 2 kpk, art. 437 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 1 i 3 kpk wyrokowi temu zarzucił: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu przez Sąd za wystarczające orzeczenie wobec oskarżonego P. T. za zarzucany mu czyn z art. 178a § 4 kk kary jednego roku pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenie jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata, podczas gdy okoliczności sprawy, sposób działania sprawcy, wysoki stopień społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu uprzednia karalność za przestępstwo podobne, a przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za tym, aby orzeczona kara pozbawienia wolności została wykonana, II. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 69 kk, poprzez nie wskazanie obok § 1 i 2 tegoż artykułu art. 70 § 1 pkt 1 kk w części dyspozytywnej wyroku jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego P. T. również § 4 art. 69 kk, podczas gdy wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 kk Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach na podstawie art. 69 § 1 kk.
Podnosząc ten zarzut wniósł o orzeczenie wobec P. T. bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku oraz uchylenie pkt II części dyspozytywnej wyroku, a w przypadku gdyby Sąd Odwoławczy podzielił pogląd Sądu Rejonowego w Kłodzku, iż w niniejszej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na warunkowe zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o zmianę wyroku poprze dodanie w pkt II części dyspozytywnej wyroku § 4 art.
69.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna w tej części, w której domaga się zreformowania wyroku poprzez uchylenie orzeczenia o zastosowaniu wobec oskarżonego probacji w trybie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk. Słusznie apelujący kwestionuje prawidłowość ustaleń faktycznych wyroku, stanowiących podstawę zastosowania wobec oskarżonego dobrodziejstwa probacji. Tego rodzaju instytucję w stosunku do sprawców występków z art. 178a § 4 kk przewiduje wyłącznie przepis szczególny z art. 69 § 4 kk, ale możliwość jego stosowania ogranicza do szczególnie uzasadnionych wypadków.
Nie sposób zaaprobować poglądu Sądu I instancji, iż oskarżony zasługuje nawet na warunkowe zawieszenie wykonania w trybie art. 70 § 1 pkt 1 kk, skoro był już karany za przestępstwo podobne, odbył nawet orzeczoną karę izolacyjną , krytycznego dnia prowadził pojazd w stanie wysokiego upojenia alkoholowego i w dodatku nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami, których nigdy nie uzyskał. Nie należy przykładać istotnego znaczenia do przyznania się oskarżonego do winy, bo ta postawa wynika z niemożności zaprzeczenia oczywistemu sprawstwu, skoro oskarżony został ujęty na gorącym uczynku.
Błędnie Sąd I instancji uznał fakt niekaralności sądowej oskarżonego w okresie od odbycia kary pozbawienia wolności 17.01.2005r. aż do popełnienia czynu tj. przez 8 lat, jako uzasadniający przekonanie o zaistnieniu wobec oskarżonego dodatniej prognozy kryminologicznej, podobnie jak wykonywanie przez oskarżonego prac dorywczych i utrzymywanie żony oraz dwójki małoletnich dzieci. Z przytoczonych względów należało orzec jak na wstępie.