Legislator Case Law & Legislation
III CSK 6/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal claiming transfer validity despite underlying loan contract invalidity.

Case Number III CSK 6/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a company against a bankruptcy administrator. The appellant argued that a debt transfer remained valid even though the original loan contract was void, claiming the transfer created a new independent right. The court held that the legal basis of the transferred debt must match the contract's description, meaning the void loan could not be the source of the transferred claim. Consequently, the appeal was dismissed for lacking a significant legal issue under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 509 § 2 k.c.: A transfer of claim requires the underlying legal relationship to exist as described in the transfer agreement; a void original contract cannot serve as the basis for a transferred debt, necessitating a distinct legal ground for the transfer's validity.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal debt transfer validity void contract effect assignment of claim legal basis requirement

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
2 Uwzględniając szczególny charakter skargi kasacyjnej, która nie otwiera stronie kolejnej instancji dla rozstrzygnięcia sprawy, ale jest determinowana pozycją ustrojową Sądu Najwyższego, Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3 W świetle powyższego brak było podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 509 § 2 k.c.
art. 509 § 2 k.c., czego skarżący nie uwzględnił.
art. 3989 § 1 k.p.c
2 Uwzględniając szczególny charakter skargi kasacyjnej, która nie otwiera stronie kolejnej instancji dla rozstrzygnięcia sprawy, ale jest determinowana pozycją ustrojową Sądu Najwyższego, Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 509 § 2 k.c
art. 509 § 2 k.c., czego skarżący nie uwzględnił.
art. 3989 § 2 k.p.c
3 W świetle powyższego brak było podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
wyrok z dnia 5 listopada 1999 r. III CKN 423/98
wyrok z dnia 5 listopada 1999 r. III CKN 423/98, OSNC 2000/5/92; wyrok z dnia 21 maja 2004 r.
wyrok z dnia 21 maja 2004 r. V CK 505/03
V CK 505/03
V CK 505/03, niepubl.), ale i treść m.in.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 6/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa M. sp. z o.o. w K. przeciwko Syndykowi Masy Upadłości P. sp. z o.o. w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 lipca 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

2 Uwzględniając szczególny charakter skargi kasacyjnej, która nie otwiera stronie kolejnej instancji dla rozstrzygnięcia sprawy, ale jest determinowana pozycją ustrojową Sądu Najwyższego, Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. przyjmuje sprawę do rozpoznania, jeżeli w sprawie: występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. to jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które w ocenie skarżącego sprowadza się do twierdzenia, że przelew wierzytelności z tytułu pożyczki wywołuje wszelkie skutki skutecznego przeniesienia wierzytelności również w sytuacji gdy umowa pożyczki była nieważna i zbywcy nie przysługiwała wierzytelność z tytułu wykonanej umowy lecz wierzytelność o zwrot świadczenia spełnionego nienależnie.

Sformułowane zagadnienie nie może być poczytane za istotne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przelaną wierzytelność i jej źródło, a więc stosunek prawny, z którego wynikła, strony w umowie dokładnie opisały. Okoliczność, że stosunek prawny, z którego miała ona wynikać nie powstał, nie uzasadnia przyjęcia, że za przedmiot tej samej umowy przelewu można uznać w takim razie wierzytelność, której źródłem jest już inne zdarzenie prawne i to z tej tylko w istocie przyczyny, że wysokość wierzytelności może być tożsama.

Odmienność, w okolicznościach sprawy, zdarzenia będącego źródłem wierzytelności, o której stanowiła umowa przelewu, a więc i odmienność przedmiotu tej umowy powoduje, że nie można zasadnie twierdzić, iż dla skuteczności przelewu obojętny jest rodzaj stosunku zobowiązaniowego, z którego wynika przelana wierzytelność. Takiemu rozumieniu zakresu pojęcia „oznaczenia przelanej wierzytelności” sprzeciwia się nie tylko dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. wyrok z dnia 5 listopada 1999 r. III CKN 423/98, OSNC 2000/5/92; wyrok z dnia 21 maja 2004 r.

V CK 505/03, niepubl.), ale i treść m.in. art. 509 § 2 k.c., czego skarżący nie uwzględnił. 3 W świetle powyższego brak było podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).