Legislator Case Law & Legislation
III KZ 25/16 AI generated

Supreme Court quashes district court order rejecting appeal request for judgment reasoning due to flawed notification.

Case Number III KZ 25/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the District Court's order rejecting the defendant's request for a written judgment with reasoning. The defendant had failed to specify the scope of the requested reasoning within the statutory seven-day period. The Court ruled that the rejection was invalid because the initial notification informing the defendant of the formal requirements was defective and insufficiently detailed for a non-lawyer.

Legislator headnote

AI generated

Art. 422 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 1, 2 k.p.k.; Art. 437 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; The court must assess the validity of a request for reasoning based on the clarity of the notification; if the notification fails to adequately explain formal requirements to a non-lawyer, the subsequent rejection of the request for failure to comply is invalid.

Keywords

AI generated
criminal procedure request for reasoning formal defect defective notification scope of appeal Supreme Court quashing order

Cited Legislation

AI generated
Art. 422 § 2 k.p.k.
Na wstępie podnieść należy, że po zmianie art. 422 § 2 k.p.k., wprowadzonej ustawą z dnia 27 września 2013 r.
Art. 120 § 1 k.p.k.
z art. 120 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 120 § 2 k.p.k.
z art. 120 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 437 k.p.k.
w odniesieniu do zasad składania wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego stosuje się tylko odpowiednio, a to ze względu na odmienności w zakresie rodzajów rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i odwoławczym (art. 437 k.p.k.).
Art. 457 § 2 k.p.k.
Trzeba jednak zauważyć, że stosownie do treści art. 457 § 2 k.p.k. przepis art.
Art. 422 § 3 k.p.k.
na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, z uwagi na fakt, że upłynął siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego poprzez wskazanie zakresu uzasadnienia (k.
art. 437 § 2 k.p.k
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k.
art. 518 k.p.k
art. 422 § 3 k.p.k
na podstawie art. 422 § 3 k.p.k.
art. 422 § 2 k.p.k
Na wstępie podnieść należy, że po zmianie art. 422 § 2 k.p.k., wprowadzonej ustawą z dnia 27 września 2013 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KZ 25/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 kwietnia 2016 r., w sprawie R. C. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 marca 2016 r., o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 lutego 2016 r. na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2016 r. do Sądu Okręgowego w S. wpłynął wniosek skazanego o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 244, t. II). Pismem z dnia 10 marca 2016 r. skazany został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie zakresu uzasadnienia (czy dotyczy całości wyroku, czy jedynie rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu) w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku (k. 246, t. II). W dniu 17 marca 2016 r. wpłynęło pismo skazanego, w którym ponowił on swój wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, nie wskazując jednak zakresu uzasadnienia (k. 248, t.

II). 2 Zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, z uwagi na fakt, że upłynął siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego poprzez wskazanie zakresu uzasadnienia (k. 250, t. II). Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany po raz kolejny wnosząc o przyjęcie jego wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego okazało się o tyle skuteczne, że doprowadziło do uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Na wstępie podnieść należy, że po zmianie art. 422 § 2 k.p.k., wprowadzonej ustawą z dnia 27 września 2013 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 1247 ze zm.), we wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku, czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu.

Jest to warunek formalny wniosku od którego wypełnienia zależy jego skuteczność. Trzeba jednak zauważyć, że stosownie do treści art. 457 § 2 k.p.k. przepis art. 422 k.p.k. w odniesieniu do zasad składania wniosku o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego stosuje się tylko odpowiednio, a to ze względu na odmienności w zakresie rodzajów rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i odwoławczym (art. 437 k.p.k.). Nadto wniosek taki powinien być dostosowany do zakresu zaskarżenia oznaczonego w środku odwoławczym.

Może on się z tym zakresem pokrywać, ewentualnie być węższy - np. gdy apelacja dotyczyła całości wyroku, a wniosek o uzasadnienie zostanie ograniczony do rozstrzygnięcia o karze lub też jego zakres może być szerszy - np. co do winy, gdy sąd odwoławczy wyszedł poza granice zaskarżenia i podniesione zarzuty korygując kwalifikację prawną czynu oskarżonego (zob. też Kodeks postępowania karnego Komentarz pod redakcją Dariusza Świeckiego, Warszawa 2015, T. II s. 288). W realiach sprawy niniejszej zapadł wyrok utrzymujący w mocy orzeczenie Sądu pierwszej instancji zarówno w zakresie winy jak i kary wymierzonej 3 oskarżonemu.

Warto jednocześnie przypomnieć, że sprawa ta nie jest złożona przedmiotowo i podmiotowo skoro dotyczy oskarżonego, któremu przypisano dokonanie jednego przestępstwa. Skazany, z uwagi na braki formalne w złożonym wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S., wynikające z faktu, że pismo to nie precyzowało zakresu uzasadnienia, został – stosownie do treści art. 422 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 1 i 2 k.p.k. – wezwany do ich usunięcia w zawitym terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.

Pismo to skazany odebrał osobiście w dniu 11 marca 2016 r. (k. 247, t. II). W związku z tym sporządził kolejny wniosek o uzasadnienie, który wpłynął w dniu 17 marca 2016 r., powielając w nim treść poprzedniego wniosku, co nie usuwało wskazanych wyżej braków formalnych. Takie postąpienie procesowe skazanego oznacza jednak, że autor wniosku, mimo podjętych starań, w sposób niewłaściwy zrozumiał treść pouczenia, o czym przekonuje także analiza pisma wzywającego skazanego do usunięcia braków formalnych wniosku, które ogranicza się do przytoczenia fragmentu treści przepisu art. 422 § 2 k.p.k. bez odniesienia się do zakresu apelacji obrońcy oskarżonego wywiedzionej w tej konkretnej sprawie oraz przystępnego dla strony która nie ma wykształcenia prawniczego, wskazania o jakie warunki formalne wniosku chodzi.

W związku z tym fakt, że skazany nie usunął braku formalnego wniosku był od niego niezależny, ponieważ wynikał z wadliwości pouczenia, które w sposób zbyt ogólny prezentowało oczekiwania organu procesowego wobec strony dążącej do uzyskania uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Dlatego wdrożenie trybu określonego w art. 120 § 1 i 2 k.p.k. nie mogło skutkować wydaniem zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku na podstawie w art. 422 § 3 k.p.k. Z tego względu należało uchylić zaskarżone zarządzenie z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

W postępowaniu ponownym prezes Sądu Okręgowego w S. lub sędzia uprawniony formułując zarządzenie o wezwaniu skazanego do usunięcia braku formalnego wniosku, stosownie do treści art. 422 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 1 i 2 k.p.k., powinien zwrócić się do skazanego, aby oznaczył on zakres uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, poprzez wskazanie czy dotyczy on rozstrzygnięcia co 4 do winy, czy też kary, przy uwzględnieniu, że w zażaleniu skarżący określił, iż jego wniosek dotyczył całości wyroku sądu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w części dyspozytywnej postanowienia. kc