Legislator Case Law & Legislation
III CZ 10/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for non-payment of court fees and failure to submit required financial statement.

Case Number III CZ 10/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's rejection of an unpaid court fee. The appellant argued that the appeal was rejected prematurely because the opposing party had not yet received the summons, and that a request for fee exemption submitted the next day should have been considered. The court ruled that the appeal was formally defective because the required financial statement for the fee exemption request was missing, causing the request to be returned immediately. Consequently, the appeal was rejected for failing to cure the formal defect within the statutory deadline.

Legislator headnote

AI generated

Art. 139 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 102 ust. 4 u.k.s.c.; Art. 130 § 2 k.p.c.; Art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. - A cassation appeal is rejected if the required court fee is not paid and the accompanying financial statement for a fee waiver is not submitted, rendering the appeal formally defective and time-barred.

Keywords

AI generated
cassation appeal court fees fee waiver financial statement formal defect time bar civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 139 § 1, 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważy, co następuje: Z materiału procesowego sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że doręczenie pełnomocnikowi powoda wezwania do uzupełnienia braku formalnego (fiskalnego) skargi kasacyjnej, nastąpiło - po przyjęciu fikcji przewidzianej w art. 139 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
opłata sądowa nie wpłynęła, zatem Sąd Apelacyjny - postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r., powołując się na art. 3986 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną odrzucił.
Art. 102 ust. 4 u.k.s.c.
W związku z tym wniosek ten został zwrócony na podstawie art. 102 ust.
Art. 130 § 2 k.p.c.
Art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie jest trafne, a zażalenie podlega oddaleniu, jak w sentencji (art. 39816 w związku z art.
art. 3986 § 2 k.p.c
opłata sądowa nie wpłynęła, zatem Sąd Apelacyjny - postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r., powołując się na art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 130 § 2 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 10/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Karol Weitz SSA Janusz Kaspryszyn w sprawie z powództwa S. T. przeciwko B. K. i Przedsiębiorstwu Gospodarki Mieszkaniowej sp. z o.o. w K. przy uczestnictwie interwenienta ubocznego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2016 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 listopada 2015 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2015 r. pełnomocnik powoda wniósł nieopłaconą skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 marca 2015 r. Zarządzeniem z dnia 24 września 2015 r. wezwano go o uzupełnienie braku formalnego skargi przez uiszczenie w terminie siedmiu dni opłaty sądowej w wysokości 3942 zł. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku - mimo dwukrotnego awizowania, w tym powtórnego w dniu 7 października 2015 r. - nie została przez pełnomocnika powoda odebrana. W dniu 22 października 2015 r. pełnomocnik powoda nadał w placówce operatora pocztowego wniosek o zwolnienie powoda od kosztów, jednak nie dołączył do niego wymaganego oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym.

W związku z tym wniosek ten został zwrócony na podstawie art. 102 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 2025 ze zm. - dalej: „u.k.s.c.”). Do dnia 26 października 2015 r. opłata sądowa nie wpłynęła, zatem Sąd Apelacyjny - postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r., powołując się na art. 3986 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną odrzucił. W zażaleniu powód zarzucił, że Sąd Apelacyjny „niesłusznie przyjął upływ terminu w terminie odbioru przez pozwanego, gdyż gdyby pismo odebrał byłby zobowiązany do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni a więc termin wskazany przez Sąd Apelacyjny jest chybiony”.

Poza tym - zdaniem żalącego się - niedopuszczalne jest odrzucenie nieopłaconego środka zaskarżenia wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli domagał się on jednocześnie zwolnienie strony od kosztów sądowych w zakresie obejmującym ten środek. Sąd Najwyższy zważy, co następuje: Z materiału procesowego sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że doręczenie pełnomocnikowi powoda wezwania do uzupełnienia braku formalnego (fiskalnego) skargi kasacyjnej, nastąpiło - po przyjęciu fikcji przewidzianej w art. 139 § 1 i 2 k.p.c. - w dniu 14 października 2015 r.

Termin do usunięcia tego braku upłynął zatem w dniu 21 października 2015 r. W tej sytuacji 3 nadanie w dniu 22 października 2015 r. w placówce operatora pocztowego wniosku o zwolnienie powoda od kosztów nie ma jakiegokolwiek znaczenia, zwłaszcza że do wniosku nie dołączono wymaganego oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym, co spowodowało jego zwrot a limine na podstawie art. 102 ust. 4 u.k.s.c. W tej sytuacji, skoro skarga kasacyjna była dotknięta wskazanym brakiem, który - mimo prawidłowego zastosowania postępowania sanacyjnego i upływu terminu - nie został usunięty, wystąpiła oczywista przyczyna jej odrzucenia, wynikająca z art. 3986 § 2 k.p.c. Powód nie przedstawił w zażaleniu żadnych racji mogących wspierać tezę o bezzasadności odrzucenia skargi.

Jego twierdzenie, że Sąd Apelacyjny „niesłusznie przyjął upływ terminu w terminie odbioru przez pozwanego, gdyż gdyby pismo odebrał byłby zobowiązany do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni a więc termin wskazany przez Sąd Apelacyjny jest chybiony” jest niejasne i pozbawione sylogistycznego szyku argumentacji, powołane zaś orzeczenia Sądu Najwyższego nie dotyczą sytuacji występującej w niniejszej sprawie, gdyż wniosek o zwolnienie od kosztów został prawomocnie zwrócony, a więc nie wywołał żadnych związanych z nim przez ustawę skutków prawnych (art. 130 § 2 k.p.c.).

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie jest trafne, a zażalenie podlega oddaleniu, jak w sentencji (art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). eb