Supreme Court transfers appeal case to another military court due to threat to judicial impartiality.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of an appeal case regarding a prosecutor's refusal to initiate criminal proceedings to a different military court. The appellant challenged the prosecutor's decision, while the originating court argued that the presence of the prosecutor's targets among the court's leadership threatened judicial impartiality. The court accepted this argument, ruling that the integrity of justice required changing the venue despite the lack of a formal objection.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted solely when circumstances endanger the good administration of justice, such as those creating a reasonable doubt about the objectivity of the trial due to the involvement of court officials in the underlying dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: WO 20/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś w sprawie z zażalenia Z. P., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 28 stycznia 2016 r., wystąpienia Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 grudnia 2015 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.
UZASADNIENIE
Prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych przez ustalonych żołnierzy zawodowych, tj. o czyny z art.231 § 1 k.k., z uwagi na przedawnienie karalności czynów. Zażalenie na to orzeczenie złożył Z. P. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r., na podstawie art.37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
W uzasadnieniu tej decyzji procesowej sąd występujący wskazał, że postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa 2 dotyczy, wśród wielu innych osób, także Prezesa i Zastępcy Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Jedyną przesłanką warunkującą stosowanie tego przepisu prawa procesowego jest wystąpienie okoliczności mogących zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości.
Takimi okolicznościami mogą być tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz.68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz.2280). Takie właśnie okoliczności sygnalizuje Wojskowy Sąd Okręgowy w P., bowiem zażalenie dotyczy postanowienia prokuratora odmawiającego wszczęcia śledztwa, między innymi, przeciwko sędziom pełniącym kierownicze funkcje w tym Sądzie.
W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, uznając jednocześnie że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej sądu, przekazał sprawę dotyczącą rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., jako równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. kc Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.