Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 321/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for inadmissibility under Civil Procedure Code Article 3983.3.

Case Number III CSK 321/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the district court's judgment in a payment dispute. The plaintiff argued for a retrial based on alleged procedural errors, but the court found these claims inadmissible under Article 3983 § 3 of the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected, and the request for legal aid costs was also denied as unfounded.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. – A cassation appeal based solely on the re-evaluation of facts or evidence is inadmissible, and costs for such an appeal are not payable.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissible grounds Civil Procedure Code evidence re-evaluation legal aid costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Skarga kasacyjna – zwłaszcza dwa pierwsze zarzuty – dotyczy wyłącznie podważenia ustaleń i oceny dowodów („brak wyczerpujących ustaleń”, „uznanie za nieudowodnione twierdzenia powoda”), co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Art. 278 § 1 k.p.c.
Na marginesie należy przypomnieć o dyskrecjonalnej władzy sądu w zakresie zasięgania opinii biegłych (art. 278 § 1 k.p.c.).
Art. 381 k.p.c.
Mógłby być ewentualnie wsparty powołaniem art. 381 k.p.c., ale tego nie uczyniono.
Art. 233 k.p.c.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że powołane w skardze orzeczenia dotyczące dopuszczalności stawiania zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. pochodzą z okresu przed wprowadzeniem skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia (przed dniem 6 lutego 2005 r.).
art. 3983 § 3 k.p.c
Skarga kasacyjna – zwłaszcza dwa pierwsze zarzuty – dotyczy wyłącznie podważenia ustaleń i oceny dowodów („brak wyczerpujących ustaleń”, „uznanie za nieudowodnione twierdzenia powoda”), co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).
art. 233 k.p.c
Należy przy tym zwrócić uwagę, że powołane w skardze orzeczenia dotyczące dopuszczalności stawiania zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c.
art. 381 k.p.c
Mógłby być ewentualnie wsparty powołaniem art. 381 k.p.c., ale tego nie uczyniono.
art. 278 § 1 k.p.c
Na marginesie należy przypomnieć o dyskrecjonalnej władzy sądu w zakresie zasięgania opinii biegłych (art. 278 § 1 k.p.c.).
art. 3986 § 3 k.p.c
W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CZ 69/07
Supreme Court dismisses appeal and denies legal aid costs for obviously groundless procedural motions.
III CSK 336/07
41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 321/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. H. przeciwko Gminie C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2015 r., odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 listopada 2014 r. Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna – zwłaszcza dwa pierwsze zarzuty – dotyczy wyłącznie podważenia ustaleń i oceny dowodów („brak wyczerpujących ustaleń”, „uznanie za nieudowodnione twierdzenia powoda”), co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że powołane w skardze orzeczenia dotyczące dopuszczalności stawiania zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. pochodzą z okresu przed wprowadzeniem skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia (przed dniem 6 lutego 2005 r.). Obecnie, wobec treści art. 3983 § 3 k.p.c., nie mają one obecnie żadnego znaczenia.

Trzeci zarzut jest niedopuszczalny, gdyż został odniesiony do przepisów, których Sąd drugiej instancji nie stosuje, a przynajmniej nie wprost. Mógłby być ewentualnie wsparty powołaniem art. 381 k.p.c., ale tego nie uczyniono. Na marginesie należy przypomnieć o dyskrecjonalnej władzy sądu w zakresie zasięgania opinii biegłych (art. 278 § 1 k.p.c.). W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.). Wniosek o zasądzenie kosztów jest bezzasadny, zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi kasacyjnej nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.). kc