Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue and violation of procedural limits.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, citing Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure. The appellant argued that the lower court improperly prioritized the public official's reputation over freedom of criticism and restricted evidence gathering. The court rejected these claims as mere policy disputes and noted that the appeal focused on specific facts and first-instance evidence evaluation, which are excluded from cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises an abstract legal issue of significant importance, not merely a dispute over specific facts or evidence evaluation in the first instance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 313/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J. K. przeciwko W. J. o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 listopada 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się przede wszystkim na oczywistą zasadność skargi.
Ma ona wynikać z naruszenia prawa materialnego i procesowego powodującego wydanie orzeczenia sprzecznego z poczuciem sprawiedliwości, a co polega na przyznaniu prymatu ochronie dóbr osobistych funkcjonariusza państwowego wobec wolności uzasadnionej krytyki jego działań, a ponadto na ograniczaniu powoływaniu dowodów przez pozwanego. Zarzut w tym zakresie jest niczym więcej niż polemiką z zaskarżonym wyrokiem i mógłby wyłącznie służyć do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, nie dowodzi on natomiast oczywistej zasadności skargi. Co więcej, w odniesieniu do wielu kwestii jest w ogóle niedopuszczalny, ponieważ dotyczy postępowania przed Sądem I instancji oraz kwestii ustalenia faktów i oceny dowodów, co, z woli ustawodawcy, wymyka się ocenie w postępowaniu kasacyjnym.
Ponadto, dla uzasadnienia swojego wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący powołuje się na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Jego uzasadnienie odnosi jednak do stanu konkretnej sprawy, gdy tymczasem, zgodnie z niebudzącym wątpliwości poglądem, takie zagadnienie musi mieć poważny i abstrakcyjny charakter, aby uzasadniało potrzebę zajęcia się nim przez Sąd Najwyższy. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. eb