Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 45/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal when lower court remands case for evidence due to statute of limitations dispute.

Case Number IV CZ 45/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's decision to remand the case for retrial. The lower court found the first-instance judge failed to address the merits because it accepted the defendant's argument that the claim was time-barred, necessitating a full evidentiary proceeding. The Supreme Court ruled that the appellate court correctly identified this procedural defect and could not bypass the first instance to decide the merits, thereby upholding the remand order.

Legislator headnote

AI generated

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c.: The appellate court may remand a case for retrial only if the first-instance court failed to address the merits or if a full evidentiary proceeding is required, and cannot decide the merits itself to avoid depriving parties of a second instance.

Keywords

AI generated
appellate review remand for retrial statute of limitations evidentiary proceeding second instance jurisdiction procedural defect merits of the case

Cited Legislation

AI generated
Art. 386 § 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
należało zażalenie oddalić, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie, co wynika wprost z ustawy (art. 108 § 1 kpc).
art. 118 k.c
Wskutek wniesionej apelacji, w której zarzucone zostało Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 118 k.c.
art. 227 k.p.c
217 § 2 w związku z art. 227 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
W świetle art. 386 § 4 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c
167 i art. 168 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 45/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko Agencji Rozwoju […] Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2015 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 października 2014 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 października 2014 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 października 2013 r. i przekazał do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania sprawę z powództwa Z. M. przeciwko Agencji Rozwoju […] o zapłatę kwoty 191 415,06 złotych z tytułu dofinansowania inwestycji, przyznanego a niewypłaconego powodowi przez pozwaną. Uchylonym wyrokiem Sądu Okręgowego oddalone zostało powództwo i zasądzone koszty postępowania na rzecz pozwanej, gdyż roszczenie powoda jako pozostające w związku z działalnością gospodarczą i podlegające trzyletniemu terminowi przedawnienia zostało - na podstawie zarzutu pozwanej - uznane za przedawnione.

Wskutek wniesionej apelacji, w której zarzucone zostało Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 118 k.c. oraz art. 217 § 2 w związku z art. 227 k.p.c. - Sąd Apelacyjny uznał za nieskuteczne powołanie się przez pozwaną na przedawnienie roszczenia, ale ze względu na uwzględnienie tego zarzutu przez Sąd pierwszej instancji - stwierdził nierozpoznanie istoty sprawy. W świetle art. 386 § 4 k.p.c. uzasadniało to, według Sądu Apelacyjnego uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego co do okoliczności spornych w granicach wniosków dowodowych stron, a następnie dokonanie oceny dowodów i konsekwencji prawnych ustalonych okoliczności, czyli w efekcie - rozstrzygnięcie o żądaniu pozwu.

W zażaleniu strona pozwana wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 373 w związku z art. 167 i art. 168 § 1 k.p.c. W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. 3 Pełnomocnik pozwanej Agencji skupił uwagę w uzasadnieniu zażalenia od wyroku Sądu Apelacyjnego wyłącznie na bezpodstawnym dowodzeniu wadliwości przywrócenia terminu do wniesienia apelacji powoda. Nie odniósł się natomiast do wskazanych przesłanek zastosowania art. 386 § 4 k.p.c., który to przepis był podstawą uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji i zarzut naruszenia którego stanowił o możliwości wniesienia zażalenia od wyroku Sądu Apelacyjnego.

Tymczasem Sąd Apelacyjny ustalił, że sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy, co nastąpiło wskutek uznania, że w sprawie doszło do przedawnienia roszczenia. Ze względu na odmienną ocenę prawną w tej kwestii uczynioną przez sąd drugiej instancji, stało się oczywiste, że sprawa powinna być rozpoznana co do meritum najpierw przez sąd pierwszej instancji, wraz z przeprowadzeniem całego postępowania dowodowego, dotąd poniechanego. Dopiero w następstwie tego wydane orzeczenie może zostać poddane kontroli instancyjnej.

Sąd drugiej instancji, mimo zasady apelacji pełnej nie może, rozpoznając apelację wkraczać w prawa i obowiązki sądu pierwszo-instancyjnego tak dalece, że przez wydanie po raz pierwszy w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia pozbawi w rzeczywistości strony postępowania jednej instancji sądowej, gdyż to naruszyłoby konstytucyjny porządek sprawowania przez sądy wymiaru sprawiedliwości. Nie można zatem uznać za uzasadnione zarzucenie w zażaleniu Sądowi Apelacyjnemu naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. Zauważyć jednocześnie należy, że zażalenie to pomija w ogóle istotę rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego, skupiając uwagę na kwestiach, które nie podlegają kontroli Sądu Najwyższego w związku z zaskarżonym orzeczeniem.

Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie, co wynika wprost z ustawy (art. 108 § 1 kpc). kc