Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III SO 2/15 AI generated

Supreme Court rejects appeal against election protest dismissal as inadmissible due to finality of election validity ruling.

Case Number III SO 2/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against its earlier decision to leave an election protest without further processing. The appellant argued for the review of the election complaint, but the Court held that the election validity decision was final and binding. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because the legal framework does not permit challenging the Supreme Court's rulings on election protests after a validity decision is issued.

Legislator headnote

AI generated

Art. 321 § 1 Kodeksu wyborczego; Art. 13 § 2, art. 370, art. 39821 k.p.c.: Appeals against final decisions on election protest dismissal are inadmissible due to the constitutional position of the Supreme Court and the unique procedure for determining election validity.

Keywords

AI generated
election protest dismissal inadmissible appeal Supreme Court finality election validity ruling Kodeksu wyborczy

Cited Legislation

AI generated
art. 321 § 1 Kodeksu wyborczego
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jako złożony z przekroczeniem terminu określonego w art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.
art. 13 § 2 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 13 § 2 w związku z art.
art. 370 k.p.c.
13 § 2 w związku z art. 370 i w związku z art.
art. 39821 k.p.c.
370 i w związku z art. 39821 k.p.c. kc 3
art. 3981 k.p.c
Przepisy Kodeksu wyborczego i Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego ani skargą 2 kasacyjną (art. 3981 k.p.c.), ani zażaleniem (art.
art. 3941 k.p.c
3981 k.p.c.), ani zażaleniem (art. 3941 k.p.c.), ani skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art.
art. 4241 k.p.c
3941 k.p.c.), ani skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.).
art. 39821 k.p.c
370 i w związku z art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III SW 66/15
Supreme Court validates Duda's presidential election after rejecting procedural flaws and campaign conduct complaints.
III SO 17/11
Supreme Court dismisses election protest appeal as inadmissible due to lack of two-instance procedure right.
III SO 21/11
Supreme Court rejects election protest appeal as inadmissible due to lack of statutory appeal rights.
III SO 6/14
Supreme Court appeal dismissed as Supreme Court rulings are constitutionally non-appealable final decisions.
III SO 7/14
301; z dnia 2 lutego 2012 r., III SO 21/11, LEX nr 1215452; z dnia 27 sierpnia 2014 r., III SO 6/14, LEX nr 1504920; z dnia 27 sierpnia 2014 r., III SO 7/14, LEX nr 1738510; z dnia 4 grudnia 2014 r., III SO 10/14, LEX nr 1616915).
III SO 10/14
Supreme Court dismisses appeal against election protest dismissal as inadmissible due to lack of statutory appeal rights.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III SO 2/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) w sprawie z protestu I. N. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 listopada 2015 r., zażalenia protestującej na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt III SW 39/15, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu protest I. N. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jako złożony z przekroczeniem terminu określonego w art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o „rozpatrzenie skargi wyborczej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Przepisy Kodeksu wyborczego i Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego ani skargą 2 kasacyjną (art. 3981 k.p.c.), ani zażaleniem (art. 3941 k.p.c.), ani skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.). O niedopuszczalności zażalenia w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego biegu decyduje także wzgląd na ustrojową pozycję tego Sądu oraz na charakter i funkcję postępowania w przedmiocie ważności wyborów.

Zakres zadań Sądu Najwyższego został określony w ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 499 ze zm.). Przepisy tej ustawy dotyczące postępowania przed Sądem Najwyższym nie pozwalają na przyjęcie stanowiska, że orzeczenia tego Sądu podlegają zaskarżeniu, co musiałoby zostać wyraźnie określone w ustawie. Niedopuszczalność zażalenia w postępowaniu dotyczącym protestów wyborczych wynika również z wyjątkowego trybu postępowania w przedmiocie ważności wyborów. Rozpoznawanie protestów stanowi w tym porządku wyodrębnioną część, będącą w istocie postępowaniem wstępnym przed wydaniem uchwały o ważności wyborów.

Po podjęciu takiej uchwały rozpatrywanie protestu byłoby całkowicie sprzeczne z funkcją postępowania w przedmiocie ważności wyborów. Uchwałą z dnia 23 czerwca 2015 r., III SW 66/15 (Dz.U. z 2015 r., poz. 952) Sąd Najwyższy stwierdził ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej dokonanego w dniu 24 maja 2015 r. Po podjęciu uchwały o ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 324 § 1 i 2 Kodeksu wyborczego, jakakolwiek kontrola prawidłowości postanowień w przedmiocie protestów wyborczych jest niedopuszczalna (por. także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., III SO 17/11, OSNP 2012 nr 23-24, poz. 301; z dnia 2 lutego 2012 r., III SO 21/11, LEX nr 1215452; z dnia 27 sierpnia 2014 r., III SO 6/14, LEX nr 1504920; z dnia 27 sierpnia 2014 r., III SO 7/14, LEX nr 1738510; z dnia 4 grudnia 2014 r., III SO 10/14, LEX nr 1616915).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 13 § 2 w związku z art. 370 i w związku z art. 39821 k.p.c. kc 3