Social Security Court allows early pension for tractor driver meeting 15 years special work and 25 years contribution requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying early retirement to a tractor driver who failed to submit proof of special work conditions. The court found that the applicant worked continuously as a tractor driver from 1979 to 1984, fulfilling the statutory requirement of 15 years in special conditions alongside his 27 years of total contributions. Consequently, the court granted the right to early retirement effective January 8, 2013, based on the specific criteria for workers in hazardous agricultural roles.
Legislator headnote
AI generatedArt. 32 ust. 1-2 ustawy o emeryturach i rentach z dnia 17.12.1998 r.; § 3, § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r.: An employee born before 1949 working in special conditions for at least 15 years and having 25 years of contributions is entitled to early retirement if the work was performed continuously and fully.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 238/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. w Kaliszu odwołania K. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 29 stycznia 2013 r. Nr (...) w sprawie K. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 29 stycznia 2013 r. znak (...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemu K. S.prawo do emerytury poczynając od dnia 08 stycznia 2013 r.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 stycznia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., odmówił K. S.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w (...) w Ż.w latach 1979-84 albowiem wnioskodawca nie przedłożył świadectwa wykonywania w powyższym okresie pracy w warunkach szczególnych. Odwołanie od powyższej decyzji złożył K. S. wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1979 – 84 jako okresu pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący K. S., urodzony dnia (...), w okresie 14.08.1979 r. – 31.03.1984 r. był pracownikiem (...) w Ż., zatrudnionym na stanowisku traktorzysty, a przed rozwiązaniem stosunku pracy na stanowisku traktorzysta – pracownik fizyczny (dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS) . W ramach stosunku pracy, odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy ciągnika rolniczego. W okresie zatrudnienia odwołujący działając na zlecenie pracodawcy, wykonywał prace transportowe przewożąc ciągnikiem różnego rodzaju materiały budowlane.
Innych prac odwołujący w okresie tego zatrudnienia nie wykonywał ( dowód: zeznania świadków: L. W., J. M., zeznania odwołującego). Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 27 lat 4 miesiące i 25 dni. Uznany przez ZUS okres pracy w warunkach szczególnych na powyższy dzień wynosi 14 lat 2 miesiące i 2 dni. Przypada on poza badanym okresem. (bezsporne) Odwołujący nadal pozostaje w stosunku pracy. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (dowód: zeznania odwołującego).
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę świadectwu pracy znajdującym się w aktach ZUS. Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. nr 162 poz.1118 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. . Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym).
W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się ponad 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Odwołujący wykonywał od dnia sierpnia 1979 r. do marca 1984 r. pracę traktorzysty. Była to praca wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca ta spełniała warunki wymienione w wykazie A dział VIII punkt 3 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Zaliczenie tego okresu, wynoszącego ponad 4 lata sprawi, iż odwołujący legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 27-letnim okresem ubezpieczenia.
W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia. Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego. Pozostawał nadal w stosunku pracy. Od dnia 1 stycznia 2013 r. przesłanka w postaci rozwiązania stosunku pracy nie musi być spełniona gdyż z tą datą uległ zmianie cytowany wyżej przepis art. 184 ustawy o emeryturach i rentach. Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany decyzji jak w sentencji wyroku.