Legislator Case Law & Legislation
IV KK 260/15 AI generated

Supreme Court quashes lower court order for public announcement of theft conviction due to lack of statutory basis in Offenses Code.

Case Number IV KK 260/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's order to publicly announce the defendant's conviction for theft by posting the verdict in a pharmacy. The prosecution argued that the Offenses Code does not authorize public announcements for theft, unlike the Penal Code. The court ruled that since the specific provision for theft does not permit this sanction, the lower court's decision constituted a clear violation of material law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 28 § 3 k.w.; Art. 119 k.w.; Art. 28 § 1 pkt. 5 k.w.: A court is strictly bound by special provisions when ordering criminal sanctions; if a special provision (e.g., for theft) does not authorize public announcement of the verdict, such an order constitutes a clear violation of material law.

Keywords

AI generated
public announcement of verdict offenses code provisions theft conviction sanctions material law violation special provisions binding prosecutor general appeal quashing lower court order

Cited Legislation

AI generated
art. 119 § 1 k.w.
ukaranego za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art.
art. 31 § 1 i 2 k.w.
119 § 1 k.w., za co wymierzono mu karę 28 dni aresztu oraz na podstawie art. 31 §1 i 2 k.w.
art. 28 § 2 k.w.
w sytuacji, gdy zgodnie z art. 28 § 2 k.w. środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, natomiast obwinionemu przypisano popełnienie wykroczenia z art.
art. 28 § 1 pkt. 5 k.w.
(przepis szczególny) nie przewiduje możliwości orzeczenia środka w postaci podania orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości w szczególny sposób (art. 28 § 1 pkt. 5 k.w.) Z uwagi więc na to, iż orzeczenie takiego środka w stosunku do A.
art. 28 § 3 k.w.
Zgodnie bowiem z art. 28 § 3 k.w. środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka się je, jeżeli przepis szczególny tak stanowi, co oznacza, że sąd jest istotnie ograniczony w tym zakresie.
art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 30 października 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w C.
art. 521 k.p.k.
Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść ukaranego wniósł, w trybie art. 521 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając temu rozstrzygnięciu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 30 października 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w C.
art. 521 k.p.k
Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść ukaranego wniósł, w trybie art. 521 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając temu rozstrzygnięciu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art.
art. 119 § 1 k.k
środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, natomiast obwinionemu przypisano popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 k.k., który to przepis nie przewiduje możliwości orzeczenia wymienionego w art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 260/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Barbara Skoczkowska Protokolant Jolanta Grabowska w sprawie A. F. ukaranego za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 30 października 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 30 marca 2015 r.

1. uchyla wyrok w zaskarżonej części (pkt. 3), orzekającej podanie wyroku do publicznej wiadomości;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 30 marca 2015 r. A. F. został uznany za winnego wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., za co wymierzono mu karę 28 dni aresztu oraz na podstawie art. 31 §1 i 2 k.w. orzeczono podanie wyroku do 2 publicznej wiadomości przez zamieszczenie jego treści w lokalu apteki przy ul. B. (pkt 3 wyroku). Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się bez sporządzania jego pisemnego uzasadnienia. Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść ukaranego wniósł, w trybie art. 521 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając temu rozstrzygnięciu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 31 § 1 i 2 k.w., polegające na orzeczeniu w pkt 3 wyroku na podstawie przywołanego przepisu podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie jego treści w lokalu apteki przy ul.

B. w sytuacji, gdy zgodnie z art. 28 § 2 k.w. środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, natomiast obwinionemu przypisano popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 k.k., który to przepis nie przewiduje możliwości orzeczenia wymienionego w art. 28 § 1 pkt 5 k.w. środka karnego podania orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości”. Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym i jako taka kwalifikowała się do uwzględnienia w trybie uregulowanym w art. 535 § 5 k.p.k.

Kodeks wykroczeń przyjął nieco odmienne rozwiązanie w zakresie orzekania środków karnych niż Kodeks karny. Zgodnie bowiem z art. 28 § 3 k.w. środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka się je, jeżeli przepis szczególny tak stanowi, co oznacza, że sąd jest istotnie ograniczony w tym zakresie. W tym świetle należało dostrzec, że art. 119 k.w. (przepis szczególny) nie przewiduje możliwości orzeczenia środka w postaci podania orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości w szczególny sposób (art. 28 § 1 pkt. 5 k.w.) Z uwagi więc na to, iż orzeczenie takiego środka w stosunku do A.

F., w sytuacji ukarania go za wykroczenie kradzieży, stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny, jednoznaczny w wymowie wpływ na treść wyroku 3 w zaskarżonej części, Sąd Najwyższy podjął orzeczenie kasatoryjne niewywołujące już potrzeby wydawania rozstrzygnięcia następczego. kc