Legislator Case Law & Legislation
III CSK 238/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal doubts regarding civil code provisions on invalidity.

Case Number III CSK 238/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by SE. S.A. against the appellate court's decision declaring a notarial contract void. The appellant argued that the lower court misinterpreted specific articles of the Civil Code and Civil Procedure Code regarding the invalidity of acts done under duress or to harm creditors. The court rejected these claims, noting that the legal issues raised did not constitute serious doubts requiring interpretation and were already settled by a prior Supreme Court ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to demonstrate that the decision involves serious legal doubts requiring interpretation or if the legal issues raised do not affect the outcome of the case.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility serious legal doubts Civil Code invalidity creditor harm provisions moral turpitude contract prior Supreme Court ruling procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na nie spełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazana została potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, to znaczy ustalenie relacji między art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
4 W rezultacie, mimo obszerności skargi kasacyjnej i samego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie nie spełnia on przesłanek wymaganych przez art. 3984 § 2 k.p.c. To prowadzi do konkluzji o konieczności zastosowania art.
Art. 98 k.p.c.
i orzeczenia jak w postanowieniu, z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 98 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. eb
Art. 58 § 2 k.c.
W tej sytuacji czynność prawna była nieważna na podstawie art. 58 § 2 k.c., a uwzględnienie powództwa nastąpiło na podstawie art.
Art. 527 k.c.
58 § 2 w związku z art. 527 § 1 k.c.
Art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
w związku z art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie; art.
Art. 5 k.c.
58 § 2 w związku z art. 5 k.c. przez błędną wykładnię; art.
Art. 527 § 1 k.c.
58 § 2 w związku z art. 527 § 1 k.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; art.
Art. 278 § 1 k.p.c.
przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; art. 278 § 1 w związku z art.
Art. 227 k.p.c.
278 § 1 w związku z art. 227 i art.
Art. 229 k.p.c.
227 i art. 229 k.p.c.; art.
Art. 454 k.c.
przez niewłaściwe zastosowanie; art. 454 k.c. przez niewłaściwe 3 zastosowanie oraz art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
przez niewłaściwe 3 zastosowanie oraz art. 328 § 2 w związku z art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 238/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa E. G. sp. z o.o. w W. przeciwko S. sp. z o.o. - spółce komandytowo akcyjnej w K. i SE. S.A. w K. o ustalenie nieważności umowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej SE. S.A. w K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 grudnia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej SE. S.A. w K. na rzecz strony powodowej kwotę 3600,- (trzy tysiące sześćset) złotych z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony pozwanej S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – spółki komandytowo- akcyjnej w K., uprzednio M. I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – spółka komandytowo-akcyjna w K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 kwietnia 2013 r., mocą którego powództwo zostało uwzględnione i ustalona nieważność umowy z dnia 19 października 2009 r., zawartej między spółką M. I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna w K. a SE.

S.A. w K., w formie aktu notarialnego, na podstawie której ustanowiona została na rzecz SE. S.A. hipoteka kaucyjna łączna, ujawniona we wskazanych księgach wieczystych, prowadzonych na rzecz nieruchomości stanowiących własność pozwanej spółki. Uwzględnienie powództwa wyniknęło z uznania wskazanej umowy między stronami jako sprzecznej z zasadami współżycia społecznego w warunkach niegodziwości i zmowy podmiotów podejmujących tę czynność, po to, by w istocie uniemożliwić zaspokojenie wierzytelności powódki. W tej sytuacji czynność prawna była nieważna na podstawie art. 58 § 2 k.c., a uwzględnienie powództwa nastąpiło na podstawie art. 189 k.p.c. Rozpoznając apelację strony pozwanej Sąd Apelacyjny sformułował zagadnienie prawne i przedstawił je Sądowi Najwyższemu, który podjął w dniu 14 marca 2014 r. uchwałę w sprawie III CZP 121/13.

Będąc związany treścią tej uchwały i wyrażonym w niej stanowiskiem prawnym, Sąd drugiej instancji uznał, że żaden z zarzutów zawartych w apelacji pozwanej nie znajduje usprawiedliwienia, a objęte nią rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. W skardze kasacyjnej pozwana SE. S.A. zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie w zaskarżonym wyroku, w przedstawionej kolejności: art. 189 w związku z art. 390 § 2 k.p.c. i art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece przez ich błędną wykładnię; art. 189 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie; art. 58 § 2 k.c. w związku z art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie; art. 58 § 2 w związku z art. 5 k.c. przez błędną wykładnię; art. 58 § 2 w związku z art. 527 § 1 k.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; art. 278 § 1 w związku z art. 227 i art. 229 k.p.c.; art. 58 § 2 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie; art. 454 k.c. przez niewłaściwe 3 zastosowanie oraz art. 328 § 2 w związku z art. 229 i art. 230 k.p.c. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania a następnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie po uchyleniu wyroku orzeczenie co do istoty sprawy i oddalenie powództwa w całości.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona powodowa wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej oraz jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na nie spełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazana została potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, to znaczy ustalenie relacji między art. 527 a art. 58 § 2 k.c. oraz potrzeba rozważenia istotnych zagadnień prawnych. Pierwsze z nich odnosi się do przesłanek ustalenia nieważności czynności prawnej zdziałanej ze względu na dokonanie jej w szczególnych warunkach z pokrzywdzeniem innego wierzyciela.

Drugie zagadnienie dotyczy zawarcia umowy ustanowienia hipoteki na zabezpieczenie wierzytelności powstałej wcześniej, wymagalnej i podlegającej egzekucji, a trzecie zawarcia umowy ustanowienia hipoteki w sytuacji występowania zamiaru pokrzywdzenia wierzyciela. Zasygnalizowanie tych zagadnień, bez szczegółowego ich prezentowania wynika stąd, że zagadnienia te albo nie mają żadnego związku z rozpoznawaną sprawą (zagadnienie pierwsze i drugie), poza wyobrażeniem skarżącej, albo ich rozpatrzenie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

W drugiej podniesionej kwestii odpowiedź zależy w istocie od okoliczności konkretnie rozpoznawanej sprawy. Z kolei, nie ma potrzeby dokonywać wskazywanej przez skarżącą wykładni przepisów, gdyż skarżący nie wykazał dostatecznie, aby był to przedmiot kontrowersji w orzecznictwie i przywołać można orzeczenia Sądu Najwyższego wskazane w odpowiedzi na skargę. Należy ponadto przywołać uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2014 r., III CZP 121/13, będącą odpowiedzią na pytanie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w niniejszej sprawie, którą skarżąca, mimo związania Sądu poglądem wyrażonym w uchwale, kwestionuje w skardze kasacyjnej i w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie. 4 W rezultacie, mimo obszerności skargi kasacyjnej i samego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie nie spełnia on przesłanek wymaganych przez art. 3984 § 2 k.p.c. To prowadzi do konkluzji o konieczności zastosowania art. 3989 § 2 k.p.c. i orzeczenia jak w postanowieniu, z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. eb