Legislator Case Law & Legislation
II Cz 588/13 AI generated

Appeal dismissed; court upheld partial cost exemption despite applicant's low income and long proceedings.

Case Number II Cz 588/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the applicant's appeal against a district court decision granting only partial exemption from court costs. The applicant argued that his low monthly income and high expenses made it impossible to save the required 500 PLN, while the district court noted the two-year duration of the proceedings. The court ruled that the applicant had sufficient time to organize or earn additional funds to cover the small remaining cost, and thus the partial exemption was justified.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 101 i nast. ust. 102 ust. 1; Although a party may have low income, a partial exemption from court costs is permissible if the proceedings have lasted long enough for the party to have had sufficient time to save or earn the required amount.

Keywords

AI generated
court costs civil proceedings partial exemption financial situation appeal dismissal savings requirement procedural duration

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (art. 101 i nast. oraz art. 102 ust. 1)
Kodeks postępowania cywilnego (art. 385, art. 397 ust. 2, art. 13 ust. 2)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 588 / 13 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2013r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. T. przy udziale M. T. o zniesienie współwłasności nieruchomości na skutek zażalenia wnioskodawcy D. T. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 10 lipca 2013r. w sprawie II Ns 2000 / 11 postanawia: oddalić zażalenie. II Cz 588/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 lipca 2013r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zwolnił wnioskodawcę D. T. od kosztów sądowych w sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości - w części przewyższającej kwotę 500 zł. Stwierdził, że wnioskodawca uzyskuje dochód miesięczny w kwocie 2 500 zł i powinien był poczynić takie oszczędności, by uzyskać środki niezbędne do prowadzenia postępowania, które trwa od dwóch lat. Zgromadzenie w tym czasie kwoty 500 zł nie mogłoby spowodować znacznego uszczerbku w utrzymaniu jego i rodziny.

W podstawie prawnej orzeczenia Sąd odwołał się do art.101 i kolejnych ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (zaskarżone postanowienie wraz z uzasadnieniem – k.205). W zażaleniu na postanowienie wnioskodawca D. T. domagał się jego zmiany poprzez zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Twierdził, że przy dochodach w wysokości 2 500 zł miesięcznie i wydatkach w kwocie około 1 900 zł miesięcznie, powiększonych o koszty wyżywienia, nie mógł zgromadzić środków na pokrycie kosztów sądowych w żadnej wysokości.

Postanowienie Sądu Rejonowego odmawiające mu zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych całości zostało wydane z naruszeniem art.102 ust. 1 ustawy z 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (zażalenie wnioskodawcy – k.209 – 211).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy nie podlegało uwzględnieniu. Sąd Rejonowy zwolnił wnioskodawcę od kosztów sądowych w znacznej części, pozostawiając obowiązek ich poniesienia jedynie w wysokości 500 zł (połowy opłaty sądowej od apelacji). Sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy niewątpliwie nie jest najłatwiejsza, ale procesując się we własnej sprawie trzeba liczyć się z tym, że może powstać obowiązek poniesienia kosztów z tym związanych choćby częściowo. Sąd Rejonowy słusznie zwrócił uwagę, że postępowanie w sprawie trwa już dwa lata, a zatem wnioskodawca miał wystarczająco dużo czasu, by podjąć - choćby okresowo – dodatkowe działania organizacyjne czy zarobkowe zmierzające do pozyskania dodatkowych środków umożliwiających pokrycie kosztów sądowych w tej niewielkiej części.

Pozostawienie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w tak niewielkiej wysokości nie zamknie wnioskodawcy drogi do Sadu. Z tych zasadniczych przyczyn Sąd odwoławczy oddalił zażalenie wnioskodawcy, jako nieuzasadnione (na podstawie art.385 kpc w związku z art.397&2 i art.13&2 kpc).