Legislator Case Law & Legislation
V CZ 49/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to request indirect review of unappealable order denying fee waiver extension.

Case Number V CZ 49/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's rejection of their cassation complaint. The appellant argued they missed a deadline to fix formal defects due to circumstances beyond their control, having submitted a request to extend the deadline for a fee waiver application. The court held that the order denying this extension was not a final judgment subject to direct appeal, requiring a specific request for indirect review under Article 380 of the Civil Procedure Code, which was absent from the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: An order denying a request to restore a deadline for a means of appeal is not a final judgment; a party must explicitly request indirect review of such an order within the appeal to allow the Supreme Court to examine its legality.

Keywords

AI generated
indirect review fee waiver extension missed deadline unappealable order cassation complaint Civil Procedure Code formal defects

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Ponieważ do wniosku nie dołączono oświadczenia, o którym mowa w art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz.
art. 168 § 1 k.p.c.
Zarzucił w nim naruszenie przepisów postępowania poprzez niezastosowanie art. 168 § 1 k.p.c. w sytuacji, gdy powód działając za pośrednictwem pełnomocnika z urzędu uprawdopodobnił, że bez swojej winy, a z powodu okoliczności sprawy, nie zachował terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej.
art. 380 k.p.c.
W zażaleniu powoda nie zawarto jednak wniosku o zbadanie w trybie art. 380 k.p.c. prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2015 r.
art. 3941 § 3 k.p.c.
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. jest zamieszczenie w środku odwoławczym wniosku w tym przedmiocie.
art. 39814 k.p.c.
Z tych względów zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 168 § 1 k.p.c
Zarzucił w nim naruszenie przepisów postępowania poprzez niezastosowanie art. 168 § 1 k.p.c.
art. 380 k.p.c
W zażaleniu powoda nie zawarto jednak wniosku o zbadanie w trybie art. 380 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 49/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. C. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2015 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 5 czerwca 2015 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w J. odrzucił skargę kasacyjną powoda A. C. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w J. o zapłatę. Sąd Okręgowy podał, że w związku z wniesioną skargą pełnomocnik powoda został zarządzeniem przewodniczącego z dnia 30 kwietnia 2015 r. wezwany do uiszczenia opłaty w wysokości 2.500 zł., obliczonej od oznaczonej w piśmie procesowym z 28 kwietnia 2015 r. wartości przedmiotu zaskarżenia.

W wykonaniu tego zarządzenia pełnomocnik powoda złożył w terminie wniosek o zwolnienie powoda od opłaty. Ponieważ do wniosku nie dołączono oświadczenia, o którym mowa w art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.) wniosek ten zwrócono zarządzeniem z dnia 13 maja 2015 r. i ponownie wezwano powoda do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi powoda 19 maja 2015 r., mimo tego w zakreślonym terminie nie uiszczono żądanej opłaty.

Powód A. C. wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zarzucił w nim naruszenie przepisów postępowania poprzez niezastosowanie art. 168 § 1 k.p.c. w sytuacji, gdy powód działając za pośrednictwem pełnomocnika z urzędu uprawdopodobnił, że bez swojej winy, a z powodu okoliczności sprawy, nie zachował terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda jako złożonej z zachowaniem terminu.

Skarżący podał, że w sytuacji otrzymania w dniu wezwania do uzupełnienia braków w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej, pełnomocnik powoda złożył do sądu wniosek o zwolnienie do kosztów sądowych. Jednocześnie wskazał w wniosku, iż z przyczyn obiektywnych, czyli znacznie utrudnionego kontaktu z powodem nie 3 było możliwe załączenie do wniosku wymaganego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Sąd Okręgowy zwrócił wniosek wyznaczając siedmiodniowy termin do wniesienia opłaty sądowej.

Pełnomocnik powoda uzyskał oryginalne oświadczenie powoda o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania w dniu 2 czerwca 2015 r., a następnie w dniu 5 czerwca 2015 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów opłaty sądowej. Wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że postanowienia w przedmiocie odrzucenia lub oddalenia wniosku o przywrócenie terminu nie są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie i nie podlegają samodzielnemu zaskarżeniu (por. uchwała składu siedmiu Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III CZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CZ 109/02, nie publ., z dnia 21 marca 2013 r., II CZ 4/13, niebubl., z dnia 19 listopada 2014 r., II CZ 74/14, niepubl.).

Sąd Najwyższy przyjmuje, że strona kwestionująca rozstrzygnięcie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego lub nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie mogąc go zaskarżyć wprost, powinna złożyć wniosek o poddanie tego rozstrzygnięcia kontroli pośredniej, na podstawie art. 380 k.p.c., przy rozpatrywaniu zażalenia na odrzucenie danego środka. Art. 380 k.p.c. ma zastosowanie także w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wywołanym wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 165/01, OSN 2002, nr 7-8, poz. 102).

Warunkiem koniecznym przeprowadzenia oceny niezaskarżalnego postanowienia na podstawie art. 380 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. jest zamieszczenie w środku odwoławczym wniosku w tym przedmiocie. Według ugruntowanego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu, jeżeli w sprawie występuje zawodowy pełnomocnik, wniosek powinien być sformułowany 4 jednoznacznie, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom wnoszonym przez takiego pełnomocnika treści wprost w tych pismach niewyrażonych (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2013 r., IV CZ 102/13, niepubl.; z dnia 10 stycznia 2014 r., I CZ 101/13; niepubl.; z dnia 4 grudnia 2013 r., II CZ 83/13, niepubl.; z dnia 30 października 2013 r., V CZ 48/13, niepubl.).

Przy braku takiego wniosku przeprowadzenie kontroli nie jest dopuszczalne. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 5 czerwca 2015 r. Powołał się na naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. z uwagi na to, że uprawdopodobnił, że bez swojej winy, a z powodu okoliczności sprawy, nie zachował terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, a została ona odrzucona. Podniósł również, że w dniu 5 czerwca 2015 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów opłaty sądowej, który został odrzucony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2015 r.

W zażaleniu powoda nie zawarto jednak wniosku o zbadanie w trybie art. 380 k.p.c. prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2015 r. W zawiązku z tym kwestia niezachowania przez powoda terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej usuwa się spod kontroli Sądu Najwyższego. Ponieważ postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu we wskazanym trybie nie może być wzruszone, należało przyjąć, że stanowisko Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej wobec nieuzupełnienia braku w postaci uiszczenia stosownej opłaty jest prawidłowe.

Z tych względów zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. kc