Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to cite specific violated law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final judgment unlawful. The appellant failed to identify the specific legal provision allegedly violated by the lower court's decision. The court ruled that merely listing statutes in the appeal's grounds does not satisfy the requirement to pinpoint the exact law breached, as material or procedural errors do not necessarily lead to unlawfulness. Consequently, the appeal was rejected for lacking the necessary structural elements under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment must explicitly identify the specific legal provision violated; failure to do so renders the appeal inadmissible regardless of the substantive errors alleged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 12/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi pozwanego (powoda wzajemnego) T.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 15 listopada 2012 r., w sprawie z powództwa A. S. przeciwko T. R. o eksmisję z lokalu mieszkalnego numer […], położonego w L. oraz z powództwa wzajemnego T. R. przeciwko A.S. o usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w Księdze wieczystej […] a rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2015 r., odrzuca skargę
UZASADNIENIE
2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać wszystkie elementy konstrukcyjne wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. Jednym z nich jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, nie można przyjąć, że wskazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w ramach jej podstaw, przepisów naruszonych przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia, wyczerpuje jednocześnie wymóg wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, bowiem naruszenia prawa materialnego lub procesowego mogą, ale nie muszą, spowodować niezgodności z prawem.
Z tych względów przepisy powołane w podstawach skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie muszą być jednocześnie tymi przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Bez spełnienia tego wymagania nie jest możliwe stwierdzenie przez Sąd Najwyższy bezprawności zaskarżonego orzeczenia, skoro nie wiadomo, z jakim przepisem prawa - zdaniem skarżącego - zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 stycznia 2007 r., I CNP 79/06; z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12; z dnia 25 sierpnia 2010 r., II BU 2/10; z dnia 1 kwietnia 2011 r., II BP 2/11 – nie publ.).
W kwestii przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. wypowiedział się również Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 12 lipca 2011 r. (SK 49/08, OTK-A 2011 nr 6, poz.
55) stwierdził, że art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia niespełniającej wymogu wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie spełnia wymagania konstrukcyjnego, o którym mowa w art. art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., co – zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. – musi skutkować jej odrzuceniem. 3 kc