Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to mandatory lawyer representation requirement in Polish civil procedure.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting their complaint for inadmissibility. The appellant argued that appointing a court-appointed lawyer removed the bar on personal filing, but the court held that mandatory legal representation is absolute. Consequently, the court ruled that the defect of personal filing by an unrepresented party is irreparable and cannot be cured by subsequent representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 3 k.p.c.: Mandatory lawyer representation in Supreme Court proceedings is absolute; personal filing by an unrepresented party constitutes an irreparable defect rendering the complaint inadmissible regardless of later appointment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 40/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Grzegorz Misiurek ze skargi Z. Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie z powództwa Z. Ś. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. S. […] w T. o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2015 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2015 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
2 Postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. art. 4246 § 3 k.p.c. skargę Z. Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2015 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 8 lipca 2014 r., którym oddalono powództwo o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że złożona skarga jest objęta przymusem adwokacko - radcowskim, a wniesienie jej osobiście przez skarżącego powoduje niedopuszczalność skargi. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego wywodząc, że po ustanowieniu dla niego przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia żalenia do Sądu Najwyższego odpadła przesłanka z art. 4246 § 3 k.p.c. w zw. z art. 871 § 1 k.p.c. uzasadniająca odrzucenie skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Przymus ma charakter bezwzględny i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym. Objęta przymusem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesiona osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, co jak prawidłowo przyjął Sąd Apelacyjny powoduje konieczność jej odrzucenia jako niedopuszczalnej bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Wbrew stanowisku skarżącego, stwierdzony tym zakresie brak wniesionej skargi nie mógł być więc usunięty przez ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Z tej przyczyny, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 art. 4246 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. (eb)