Supreme Court dismisses appeal on delay regarding court's ex officio retrial procedure initiation. Appeal inadmissible as no pending retrial proceedings existed. Court held only formal notification occurred without substantive retrial process. Appeal lacks legal basis for delay claim. No retrial proceedings were underway to trigger delay rights.

Sygn. akt KSP 4/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Dariusz Świecki w sprawie K. W., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 3 września 2015 r., skargi K. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie Sądu Apelacyjnego w […] o wznowienie postępowania, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 8 ust. 2 ustawy dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz.1843 ze zm.) postanowił: skargę K. W. pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2014 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynął, sporządzony przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 października 2010 r., , utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 19 marca 2010 r. Wyrokami tymi skazano K. W., za przestępstwa z art. 275 § 1 k.k. i z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz karę 10 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda.

Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., oddalił wniosek obrońcy skazanego, wskazując w pisemnych motywach postanowienia na brak przesłanek do wznowienia postępowania. W dniu 21 listopada 2014 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło, sporządzone własnoręcznie przez skazanego K. W., pismo zatytułowane „wniosek sygnalizacyjny skazanego (...) o wznowienie postępowania z urzędu(...). We wniosku tym K.W. wskazywał na konieczność wznowienia postępowania przez Sąd Apelacyjny z urzędu - z powodu wystąpienia bezwzględnego powodu odwoławczego stypizowanego w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k.

Pismem z dnia 25 listopada 2014 r., Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego poinformował K. W. o niemożności pozytywnego rozpatrzenia wniosku ze względu na jego nieopłacenie oraz niesporządzenie i niepodpisanie przez prokuratora, adwokata lub radcę prawnego. Wskazał także, że wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu nie jest możliwe. W dniu 17 marca 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła skarga K. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie Sądu Apelacyjnego o wznowienie postępowania.

W uzasadnieniu skargi skazany wskazywał na zaistnienie bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 pkt 2 i 11 k.p.k. oraz fakt niewydania przez Sąd Apelacyjny postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. W konkluzji skargi K. W. wniósł o: - stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego, w okresie od dnia 25 października 2014 r. do dnia rozstrzygnięcia skargi; - zlecenie podjęcia czynności z urzędu Sądowi Apelacyjnemu; - zwolnienie skarżącego z opłaty od skargi; - wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu ewentualnego uzupełnienia braków skargi i reprezentowania skarżącego przed Sądem Najwyższym; - zasądzenie od Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego kwoty pięciu tysięcy złotych.

Z materiału zgromadzonego w aktach niniejszej sprawy wynika, że wniesiona przez K. W. skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Czynności sądu, które są podejmowane w związku z rozpoznaniem wniosku sygnalizacyjnego o wszczęcie postępowania wznowieniowego z urzędu nie należą do zamkniętego katalogu postępowań, w odniesieniu do których dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, ustalonego w art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.

U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Samo złożenie „wniosku sygnalizacyjnego", który nie musi spełniać żadnych szczególnych warunków (np. z art. 545 § 2 k.p.k.) poza ogólnymi wymogami pisma procesowego z art. 119 k.p.k., nie powoduje wszczęcia postępowania wznowieniowego. W katalogu postępowań, których może dotyczyć skarga na przewlekłość, nie znalazła się działalność sądu związana z wnioskiem o dokonanie czynności z urzędu, o którym mowa w art. 9 § 2 k.p.k. (zob. też postanowienie SN z dnia 27 lipca 2012 r., KSP 8/12, czy też postanowienie SN z dnia 8 lipca 2015 r„ KSP 8/15).

Pismem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lipca 2014 r. skazany został poinformowany, że jego wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie. Nadto przypomniano mu, że miał już wyznaczonego obrońcę z urzędu i sprawa zakończyła się wydaniem postanowienia z dnia 17 lipca 2014 r., zaś ponowne wyznaczenie obrońcy nie jest możliwe. Z powyższego wynika, że przed Sądem Apelacyjnym nie zostało z urzędu wszczęte postępowanie wznowieniowe w sprawie karnej, której dotyczył wniosek sygnalizacyjny skazanego.

Zatem, w analizowanej sytuacji procesowej nie było substratu, w postaci toczącego się postępowania wznowieniowego, który mogłaby objąć skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Skazany został jedynie poinformowany o braku podstaw do wszczęcia takiego postępowania z urzędu. Z tych właśnie względów, Sąd Najwyższy skargę K. W. pozostawił bez rozpoznania. .