Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding state liability for contract breach.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the medical chamber's cassation appeal against a lower court ruling awarding state funds to the chamber. The chamber argued that the state's liability for unpaid fees required a new legal interpretation, but the court found the contractual relationship clear and binding. Consequently, the appeal was dismissed because it sought to overturn established factual findings without raising a genuine legal question.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if it does not raise a significant legal issue, create serious doubts in statutory interpretation, or challenge established factual findings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 1026/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Izby Lekarskiej z siedzibą w P. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na wszystkich tych przesłankach, poza jednak nieważnością postepowania.
Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Przede wszystkim nie sposób uznać, że kwestia podstawy odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa z tytułu należności przysługujących Izbie Lekarskiej za powierzone jej czynności budzi wątpliwości. Wobec wiążących w sprawie ustaleń, z których wynika, że strony łączyła w tym zakresie stosowna umowa przyjęta przez Sąd drugiej instancji kwalifikacja prawna jako roszczenia z tytułu nienależytego wykonania umowy jest trafna. Tym bardziej, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że do powierzenia czynności z zakresu administracji państwowej podmiotom prywatnym może dochodzić drogą umowy cywilnoprawnej.
Więź prawna uzyskuje wówczas charakter stosunku prawnego zbliżonego do umowy zlecenia (art. 750 k.c.; por. wyrok SN z 3 sierpnia 2006 r., V CK 8/06, nie publ.). Analiza podstaw skargi kasacyjnej nie uzasadnia także twierdzenia, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, skoro zmierza przede wszystkim do podważenia wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.). Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. eb