Legislator Case Law & Legislation
V CZ 36/15 AI generated

Supreme Court allows cassation appeal by overturning dismissal due to insufficient financial documentation review.

Case Number V CZ 36/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal because the appellant failed to pay the required fee. The appellant argued that the lower court incorrectly rejected her request for a fee waiver based on outdated financial documents from 2013, which were the only ones available at the time of filing in January 2015. The court held that the appellate court erred by dismissing the waiver request solely on the grounds of document age without properly evaluating their content or considering other procedural facts, thereby invalidating the subsequent rejection of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 103 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 3941 k.p.c. in conjunction with Art. 39815 § 1 k.p.c.: A court must evaluate the substantive content of financial documents submitted for a fee waiver request rather than dismissing them merely because they refer to a past period, and a cassation appeal challenging a fee waiver decision constitutes a request for review of that specific ruling.

Keywords

AI generated
fee waiver request cassation appeal dismissal financial documentation review court costs procedure appellate court error

Cited Legislation

AI generated
Art. 103 ust. 1 u.k.s.c.
Ponadto przeprowadzenie oceny okoliczności istotnych z punktu widzenia zastosowania art. 103 u.k.s.c.
Art. 3941 k.p.c.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 w zw.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
Podstawą odrzucenia tej skargi może być jedynie nieuiszczenie opłaty, brak podstaw do zwolnienia od której został stwierdzony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wpadkowym. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 380 k.p.c
Tak sformułowane zażalenie - mimo niepowołania w nim wprost art. 380 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
Podstawą odrzucenia tej skargi może być jedynie nieuiszczenie opłaty, brak podstaw do zwolnienia od której został stwierdzony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wpadkowym. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 12/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 12/11, Lex nr 847127).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 36/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z powództwa E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. przeciwko Bankowi […] Spółce Akcyjnej w K. i Bankowi […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2015 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 marca 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

2 Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. Sad Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 18 września 2014 r. z powodu jej nieopłacenia w terminie. Sąd wyjaśnił, że powódka złożyła w skardze wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, nie dostarczyła jednak aktualnych danych obrazujących jej sytuację majątkową w chwili wnoszenia skargi kasacyjnej, to znaczy w styczniu 2015 r. Przedstawione dokumenty obejmowały zeznanie podatkowe za rok 2013 oraz bilans na koniec 2013 r. i były tożsame z dokumentami dołączonymi do apelacji.

Sąd stwierdził, że dobór dokumentów oddających bieżące położenie ekonomiczne powódki należał do niej, jednak dowody, które dostarczyła nie były wystarczające, dlatego wniosek został oddalony postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r., a doręczenie pełnomocnikowi powódki odpisu tego postanowienia otworzyło bieg tygodniowego terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej (art. 112 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.). Opłata jednak nie wpłynęła.

W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powódka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Zakwestionowała prawidłowość postanowienia odmawiającego jej zwolnienia od kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Podniosła naruszenie przepisów postępowania, polegające na wadliwej ocenie dowodów wykazujących jej sytuację finansową i majątkową. Skarżąca wyjaśniła, że jej położenie ekonomiczne w toku całego postępowania nie uległo poprawie, ponieważ nie prowadziła w tym czasie działalności gospodarczej.

Składając w styczniu 2015 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie dysponowała jeszcze dokumentami finansowymi za rok 2014, których termin sporządzenia upływał później, dlatego przedstawiła nadal aktualną dokumentację za rok poprzedni.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Całość argumentacji zawartej w zażaleniu podważa prawidłowość niezaskarżalnego odrębnie postanowienia o odmowie zwolnienia powódki od kosztów sądowych, którego wpływ na wydanie zaskarżonego postanowienia 3 o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej jest niewątpliwy, skoro przyczyną odrzucenia było nieopłacenie tej skargi. Tak sformułowane zażalenie - mimo niepowołania w nim wprost art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. - zawiera jednoznaczny wniosek o „rozpoznanie”, a więc poddanie kontroli prawidłowości postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 stycznia 2015 r.

Skarżąca kwestionuje przyczyny, dla których Sąd Apelacyjny oddalił jej wniosek, to znaczy pogląd o nieaktualności przedstawionych informacji. Nie można odmówić słuszności jej zarzutom, że dokumenty te, jakkolwiek odnosiły się do okresu sprzed ponad roku nie były „nieaktualne” w tym sensie, że powódka powinna już była dysponować analogicznymi dokumentami sporządzonymi za rok następny, skoro wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych składała w styczniu. Ponadto przeprowadzenie oceny okoliczności istotnych z punktu widzenia zastosowania art. 103 u.k.s.c. nie może pozostawać w oderwaniu od danych i informacji wiadomych sądowi z przebiegu postępowania.

Nie może też pomijać faktu, czy strona wcześniej już wykazała podstawy do udzielenia jej zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 12/11, Lex nr 847127). Ponieważ Sąd Apelacyjny uzasadnił oddalenie wniosku o zwolnienie powódki od kosztów jedynie argumentem o nieaktualności przedstawionych dokumentów, bez rozważenia ich treści i bez odniesienia się do informacji zebranych w toku postępowania, postanowienie to nie mogło być uznane za prawidłowe, co w konsekwencji uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Podstawą odrzucenia tej skargi może być jedynie nieuiszczenie opłaty, brak podstaw do zwolnienia od której został stwierdzony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wpadkowym. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.