Supreme Court dismisses appeal for non-compliance as procedural ruling lacks substantive merit under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint regarding the legal inconsistency of a final district court order. The appellant sought to restore deadlines for submitting a request for reasoning and correcting formal defects, arguing the lower court erred in rejecting these procedural motions. The court ruled that such procedural decisions fall outside the scope of appeals for non-compliance, which only apply to substantive judgments or specific final rulings post-November 2011.
Legislator headnote
AI generatedArt. 424 § 1, Art. 519 § 1, Art. 1148 § 3, Art. 1151 § 3, Art. 1215 § 3 k.p.c.: Appeals for non-compliance with the law apply only to substantive judgments or specific final procedural rulings; complaints regarding formal or incidental procedural orders are inadmissible unless filed after November 25, 2011.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 71/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 czerwca 2012 r., w sprawie z powództwa S. T. przeciwko L. T. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2015 r., odrzuca skargę. 2
UZASADNIENIE
Strona powodowa wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 czerwca 2012 r. w przedmiocie odrzucenie wniosku powoda z dnia 22 czerwca 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, odrzucenie wniosku powoda z dnia 22 czerwca 2012 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku w postaci braku podpisu oraz odrzucenia wniosku powoda z dnia 22 czerwca 2012 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 maja 2012 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje obecnie od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą.
Zaskarżone przez powoda postanowienie nie należy do tej grupy orzeczeń. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczenia o charakterze merytorycznym, zaś od innych orzeczeń, w tym incydentalnych i o charakterze formalnym jej wniesienie jest od dnia 25 listopada 2011 r. niedopuszczalne – odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności z prawem w postępowaniu ze skargi (art. 424 1b w zw. z art. 424 § 1 i 2 k.p.c.). 3 Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania nie orzeczono wobec złożenia odpowiedzi na skargę osobiście przez pozwaną z uchybieniem art. 871 k.p.c.