Court acquits vehicle owner due to excessive delay in identifying driver and lack of visible driver on photo.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the lower court's conviction, acquitting the vehicle owner of the offense of failing to identify the driver. The defendant argued he could not identify the driver because the fotoradar photo showed only the rear of the vehicle and the request came six months after the incident. The court ruled that the state must ensure the statutory obligation is realistic to fulfill, and the excessive time lapse combined with the unidentifiable driver on the photo made the owner's inability to comply excusable.
Legislator headnote
AI generatedArt. 96 § 3 k.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.: The state bears the burden to ensure the statutory obligation of a vehicle owner to identify the driver is realistically fulfillable; excessive delay in requesting identification and the absence of the driver in photographic evidence justify acquittal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
ygn. akt VI Ka 320/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 lipca 2013r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski Protokolant Małgorzata Dzieniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013r. sprawy Z. B. obwinionego z art. 96§3 kw z powodu apelacji, wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14 marca 2013r. sygn. akt II W 109/13 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego Z. B. od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 320/13
UZASADNIENIE
Z. B. został oskarżony o to, że: w dniu 22.02.2012r., jako właściciel pojazdu wbrew obowiązkowi nie udzielił Straży Miejskiej w B.odpowiedzi, kto w miejscowości B.ul. (...) w dniu 6.08.2011r. o godzinie 15.23,13 kierował pojazdem o nr rej (...), którym popełniono wykroczenie drogowe, tj. o wykroczenie z art. 96§3 kw. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 14 marca 2013r. w sprawie II W 109/13: I. uznał obwinionego Z. B. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 96§3 kw i za to na podstawie art. 96§3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych;
II. na podstawie art. 118§1 kpow w zw. z §1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 30 zł. Powyższy wyrok zaskarżył obwiniony.
W sporządzonej osobiście apelacji zarzucił, że nie został powiadomiony o terminie rozprawy, nie został przesłuchany i w ten sposób pozbawiony możliwości obrony, a nadto że nie był w stanie wskazać kto kierował pojazdem. Wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Nietrafny był zarzut apelacji o niezawiadomieniu obwinionego o terminie rozprawy i pozbawieniu go w ten sposób prawa obrony. Obwinionemu wysłano bowiem zawiadomienie o terminie rozprawy na właściwy adres i zawiadomiono go w sposób zastępczy, gdyż nie podjął on w terminie dwukrotnie awizowanej przesyłki. W pozostałym zakresie apelacja obwinionego jest jednak zasadna. Prawdą jest, że przepisy prawa o ruchu drogowym zobowiązują właściciela pojazdu do wskazania osoby kierującej pojazdem, która prowadziła pojazd i popełniła wykroczenie.
W rozpatrywanej sprawie stwierdzone wykroczenie polegające na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości miało miejsce w dniu 6 sierpnia 2011r. Na fotografii wykonanej przez fotoradar widać jedynie tył pojazdu i nie widać kierowcy. Wezwanie o wskazanie kierującego właściciel pojazdu, tj. obwiniony Z. B., otrzymał dopiero po upływie 6 miesięcy, tj. w dniu 14 lutego 2012r. Ustosunkowując się do wezwania o wskazanie kierującego pismem z dnia 21 lutego 2012r. obwiniony oświadczył, że z uwagi na upływ czasu oraz fakt, że samochód użytkowany jest przez wiele osób (na rozprawie odwoławczej uzupełnił to oświadczenie i wskazał, że samochód użytkowany jest przez członków jego rodziny oraz w tamtym czasie pożyczył go kilku znajomym), że nie jest w stanie wskazać osoby kierującej, gdyż osoby tej nie widać na wykonanym przez fotoradar zdjęciu.
Sąd Okręgowy stwierdza, że skoro obwiniony pismem z dnia 21 lutego 2012r. oświadczył, że nie jest w stanie z uwagi na upływ czasu wskazać kierowcy, a samochód użytkują różne osoby, to nie można obwinionemu temu, zważywszy na ponad sześciomiesięczny upływ czasu od popełnienia przez sprawcę wykroczenia do wezwania właściciela pojazdu o wskazanie kierującego, którego to kierującego przecież na fotografii nie widać, przypisać mu winy. To organ państwa winien działać w taki sposób, by obowiązek ustawowy właściciela pojazdu do wskazania kierującego był realny do spełnienia.
Brak uwidocznionej osoby kierującej jak i nadmierny upływ czasu do wezwania właściciela pojazdu o wskazanie kierującego uniemożliwia temuż właścicielowi wypełnienie nałożonego przez ustawę na niego obowiązku. W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok na podstawie art. 437§2 kpk w zw z art. 109§2 kpw zmieniono uniewinniając obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.