Court partially allowed claim for loan repayment, awarding principal and pre-termination interest but rejecting post-termination contractual penalties.
Legislator summary
AI generatedThe court partially granted the plaintiff's claim for loan repayment, ordering the defendant to pay the principal amount and specific interest periods while dismissing other demands. The plaintiff argued for contractual penalties and interest calculated under the original loan agreement after the bank terminated the contract. The court ruled that once the loan agreement was terminated, contractual penalty clauses ceased to apply, limiting the defendant's liability to statutory interest rates for the period following termination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 481 § 1 k.c.; Art. 482 k.c.; Art. 555 k.c.; Art. 481 § 1 k.c.; Art. 482 k.c.; Art. 555 k.c.: Upon termination of a loan contract, contractual penalty clauses no longer apply, and the creditor may claim only statutory interest rates for the period following the termination.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 354/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Tatiana Kania Protokolant: Jacek Śliwa po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. w Bielsku-Białej na rozprawie sprawy z powództwa (...) (...) z siedzibą w W. przeciwko R. K. (K.) o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 61.015,89 zł (sześćdziesiąt jeden tysięcy piętnaście złotych 89/100) z odsetkami ustawowymi od kwot: - 52.102,57 zł od dnia 7 sierpnia 2009 r. do dnia zapłaty; - 8.913,32 zł od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia zapłaty;
2. w pozostałym zakresie powództwo oddala;
3. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5450 zł (pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów procesu. SSO Tatiana Kania Sygn. akt I C 354/15
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 8 lipca 2015 r. powód, (...) w W. wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym Sąd nakaże pozwanej R. K. zapłacić powodowi kwotę 95.179,92 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu i kosztami procesu. W uzasadnieniu podał, że pozwana zawarła z (...) Bank S.A. umowę kredytu, z której się nie wywiązała i z tego względu umowa została wypowiedziana. Poprzedni wierzyciel wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, a – po uzyskaniu nań klauzuli wykonalności – wystąpił do komornika o egzekucję, która jednak nie doprowadziła do wyegzekwowania w całości na należności.
Powód dodał, że wierzytelność wobec pozwanej nabył w dniu 22 kwietnia 2015 r., na podstawie umowy przelewu zawartej z G. (...) Bank (następcą G. (...)). Powód wskazał, że na dochodzoną pozwem kwotę składają się: - 52.102,57 zł. – kwota niespłaconego kapitału; - 37.137,44 zł. – odsetki karne naliczone przez poprzedniego wierzyciela od kwoty niespłaconego kapitału za okres od dnia wystąpienia zaległości w spłacie do dnia 7 marca 2015 r. wg stopy procentowej wskazanej w umowie, nie wyższej niż stopa odsetek maksymalnych, - 4.298,32 zł.
– odsetki umowne naliczone przez poprzedniego wierzyciela za okres od daty zawarcia umowy bankowej do dnia jej rozwiązania, według stopy procentowej określonej w umowie, nie wyższej niż stopa odsetek maksymalnych, - 1.641,59 zł. – odsetki karne stanowiące czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP naliczone od kwoty niespłaconego kapitału od dnia 8 marca 2015 r. do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu. Sprawa została skierowana do postępowania zwykłego, wobec braku podstaw do wydania nakazu zapłaty. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: 5 maja 2008 r. pozwana zawarła z (...) Bank S.A. z siedzibą w W. umowę konsolidacyjnego kredytu gotówkowego w kwocie 55.295,00 zł.
Z uwagi na niewywiązywanie się z warunków spłaty kredytu pismem z dnia 30 czerwca 2009 r., doręczonym pozwanej 6 lipca 2009 r. (...) Bank S.A. wypowiedział pozwanej umowę kredytową. (...) Bank S.A. wystawił bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 30 marca (...). na kwotę 63.261,73 zł. W oparciu o ten tytuł komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) prowadził postępowanie egzekucyjne. (umowa konsolidacyjnego kredytu gotówkowego – k. 58 – 63, (...) k. 43, zajęcie wierzytelności – k. 44, wypowiedzenie z dowodem doręczenia – k. 64 – 65) Umową z dnia 22 kwietnia 2015 r. powód nabył od (...) Bank S.A. z siedzibą w W. (poprzednio (...) Bank S.A.) wierzytelność przysługującą temu Bankowi wobec pozwanej R.
K. z tytułu umowy kredytowej z dnia 2 maja 2008 r. Pozwana została zawiadomiona o sprzedaży wierzytelności pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. Pismem z 5 maja 2015 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 95.037,99 zł. (umowa przelewu wierzytelności – k. 12 – 17, zawiadomienie – k. 36, wezwanie do zapłaty – k.
37) Pozwana nie stawiła się na rozprawę wyznaczoną na dzień 15 października 2015 r. pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie wniosła też odpowiedzi na pozew, wobec czego Sąd wydał wyrok zaoczny zgodnie z dyspozycją przepisu art. 339 § 1 k.p.c. Wydając taki wyrok sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Sąd zawsze jest jednak zobowiązany rozważyć, czy w świetle przepisów obowiązującego prawa materialnego, twierdzenia powoda uzasadniają uwzględnienie żądań pozwu, w zakresie tym bowiem nie obowiązuje domniemanie z art. 339 § 2 k.p.c., negatywny zaś wynik takich rozważań powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo.
Przewidziane w powołanym przepisie domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego - domniemanie to zastępuje jedynie postępowanie dowodowe i to tylko wówczas, gdy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości. Biorąc to pod uwagę należy stwierdzić, że w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego twierdzenia powoda w żaden sposób nie uzasadniają uwzględnienia żądań pozwu w całości. W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie w części obejmującej żądanie odsetek umownych za okres po wypowiedzeniu umowy kredytowej.
Warunki konsolidacyjnego kredytu gotówkowego zostały szczegółowo określone w umowie zawartej przez pozwaną z (...) Bank S.A. Umowa ta przewidywała w szczególności odsetki umowne za korzystanie z kredytu oraz „karne” odsetki umowne, czyli odsetki za opóźnienie w spłacie kredytu. Przewidywała też możliwość jej wypowiedzenia przez Bank za trzydziestodniowym okresem wypowiedzenia w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków kredytu. W takiej sytuacji – po upływie okresu wypowiedzenia – kredytobiorca zobowiązany jest do niezwłocznego zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami należnymi Bankowi za okres korzystania z kredytu (§ 11 umowy).
Tak też się stało w rozpoznawanej sprawie – pozwana nie dotrzymała warunków spłaty kredytu i umowa została jej wypowiedziana. Skorzystanie z prawa do wypowiedzenia umowy, wywołuje skutek w postaci rozwiązania umowy z upływem okresu wypowiedzenia, a przez to wygaśnięcia z tym dniem umownego stosunku zobowiązaniowego. Z chwilą wypowiedzenia umowy, jej postanowienia nie wiążą już stron, a postawiona w stan natychmiastowej wymagalności wierzytelność, podlega już – w zakresie odsetek reżimowi kodeksowemu. wierzyciel może domagać się odsetek umownych jeśli wynika to z obowiązującej strony umowy.
Jeżeli natomiast wierzyciel decyduje się na wypowiedzenie umowy, to z chwilą upływu okresu wypowiedzenia umowa przestaje być wiążąca, a odsetki umowne zastąpione zostają odsetkami ustawowymi. Nie może być tak, że jednocześnie bank wypowiada umowę w całości, a mimo to nadal uznaje za wiążące niektóre jej regulacje – dotyczące odsetek umownych. Oznacza to, że po rozwiązaniu umowy bank mógł od przeterminowanej należności naliczać jedynie odsetki ustawowe zgodnie z przepisem art. 481§1kc. Umowa kredytowa uległa rozwiązaniu z upływem 30-dniowego terminu wypowiedzenia, które to wypowiedzenie zostało doręczone pozwanej 6 lipca 2009 r.
Termin ten upłynął w dniu 5 sierpnia 2009 r. Umowa uległa wobec tego rozwiązaniu z dniem 6 sierpnia 2009 r. Reasumując, powództwo było zasadne w części dotyczącej kwoty 61.015,89 zł., na którą składają się: - należność główna w kwocie 52.102,57 zł. (poz. 1 (...)); - odsetki umowne za korzystanie z kapitału w okresie od dnia 5 maja 2008 r. do dnia 7 sierpnia 2009 r. w kwocie 4.298,32 zł. (poz. 2 (...)); - odsetki za opóźnienie naliczone od kwoty niespłaconego kapitału za okres od 5 marca 2009 r. do 31 marca 2010 r., wyliczone jako odsetki maksymalne, w kwocie 4.615,00 zł. (część poz. 3 (...)).
Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 61.015,89 zł. z ustawowymi odsetkami od kwoty 52.102,57 zł. od dnia 7 sierpnia 2009 r. (tj. od rozwiązania umowy kredytowej), zaś od kwoty 8.913,32 zł. (obejmującej skapitalizowane odsetki) – od dnia wytoczenia powództwa. W pozostałym zakresie powództwo oddalił. O kosztach procesu Sąd orzekł po myśli art. 100 k.pc., rozdzielając je stosunkowo. Suma kosztów wyniosła 8.376,00 zł. (opłata od pozwu i koszty zastępstwa procesowego powoda). Ponieważ powód wygrał w około 65%, w takim zakresie koszty obciążają pozwaną.
Z tego względu Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 5.450,00 zł. tytułem kosztów procesu. Sędzia: