Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1818/15 AI generated

Court allows co-ownership claim against exclusive garage use by co-tenants under Civil Code provisions.

Case Number III Ca 1818/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal overturned the lower court's dismissal, ordering the co-tenants to allow the housing cooperative to co-own and use the property by removing a 15 m² shed. While the factual findings regarding the shared perpetual usufruct and the terminated lease were upheld, the lower court's legal reasoning that exclusive use by one party was permissible was rejected. The appellate court ruled that co-ownership under the Civil Code requires joint exercise of rights over the whole property, preventing one co-tenant from unilaterally excluding others without a specific agreement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 206 k.c.; Art. 222 § 1 k.c.: Co-ownership under the Civil Code requires joint exercise of rights over the whole property, prohibiting one co-tenant from unilaterally excluding others from the shared asset without a specific agreement or court-ordered partition.

Keywords

AI generated
co-ownership rights perpetual usufruct joint possession exclusion of co-tenants Civil Code provisions property partition shared asset usage

Cited Legislation

AI generated
Art. 206 k.c.
Sąd Rejonowy stwierdził, dokonując gramatycznej wykładni przepisu art. 206 k.c.
Art. 222 § 1 k.c.
w związku z art. 222 § 1 k.c. Należy przypomnieć, że kwestia ta była już przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego w sprawie o sygn.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy, mając wskazane powyżej okoliczności na uwadze w oparciu o art. 386 § 1 k.p.c., zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
Art. 98 k.p.c.
Konsekwencją uwzględnienia apelacji powódki stała się konieczność zmiany rozstrzygnięcia o kosztach procesu, które ustalono w oparciu o art. 98 k.p.c. przy uwzględnieniu § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
§ 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
przy uwzględnieniu § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U.
art. 206 k.c
Sąd Rejonowy stwierdził, dokonując gramatycznej wykładni przepisu art. 206 k.c.
art. 222 §1 k.c
Powódka w apelacji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 222 §1 k.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Sąd Okręgowy, mając wskazane powyżej okoliczności na uwadze w oparciu o art. 386 § 1 k.p.c., zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
art. 98 k.p.c
Konsekwencją uwzględnienia apelacji powódki stała się konieczność zmiany rozstrzygnięcia o kosztach procesu, które ustalono w oparciu o art. 98 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1818/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.) Sędzia SO Leszek Dąbek SO Roman Troll Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej Centrum w R. przeciwko R. S. i M. S. o dopuszczenie do współposiadania i współkorzystania z nieruchomości na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II C 611/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. nakazuje pozwanym R. S. i M. S. aby dopuścili powódkę Spółdzielnię Mieszkaniową Centrum w R. do współposiadania i współkorzystania z nieruchomości położonej w R. przy ul. (...) poprzez usunięcie garażu blaszanego o powierzchni 15 m 2;

2. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; II. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Leszek Dąbek Sygn. III Ca 1818/115

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015r. Sad Rejonowy w Rybniku oddalił powództwo Spółdzielni Mieszkaniowej Centrum w R. przeciwko pozwanym M. i R. S. o dopuścili powódkę do współposiadania i współkorzystania z nieruchomości położonej w R. przy ul. (...) poprzez usunięcie garażu blaszanego o powierzchni 15 m 2. Sąd Rejonowy ustalił, że pozwani M. i R. S. są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w R. przy ul. (...), z którym związane jest prawo użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa.

Działka gruntu w użytkowaniu wieczystym o numerze (...) ma powierzchnią 0.12.04 ha i jest użytkowana przez dwóch współużytkowników: Spółdzielnią Mieszkaniową Centrum w R. w(...) części i pozwanych w (...) części. Pozwani użytkowali teren pod garażem blaszanym o powierzchni 15 m 2 na podstawie umowy użytkowania terenu zawartej w dniu 1 czerwca 2001r. na czas nieokreślony. Pismem z dnia 29 października 2009r. pozwany wypowiedział umowę. Powódka wezwała pozwanego do usunięcia blaszanego garażu, wydania części nieruchomości i zapłaty zaległego czynszu .

Powódka zarządza całą nieruchomością. Ze środków, które spółdzielnia uzyskuje za dzierżawę terenów pod garaże zasilane są bezpośrednio nieruchomości, na których garaże stoją, gdyż wpływy z czynszów stanowią pożytki z nieruchomości. Obecnie na działce (...) znajdują się dwa garaże. Sąd Rejonowy stwierdził, dokonując gramatycznej wykładni przepisu art. 206 k.c. i oceniając stan faktyczny przez pryzmat treści tego przepisu, że posiadanie przez pozwanych części działki nr (...) o powierzchni 15m 2 nie uniemożliwia posiadania działki przez powódkę i daje się pogodzić z korzystaniem z działki przez spółdzielnię, a najdobitniejszym dowodem na to jest posadowienie na działce drugiego garażu, który wynajmuje wyłącznie spółdzielnia i z czego czerpie korzyści w postaci pobierania czynszu.

Sąd uznał, że celem pozwanych nie jest wyzucie powódki z posiadania, a jedynie wymuszenie równego traktowania jako współposiadacza. Żądanie stanowi nadużycie prawa przysługującego powódce, stanowi akt ograniczania pozwanych w wykonywaniu uprawnień wynikających z prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Powódka w apelacji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 222 §1 k.c. w zw. z art. 206 k.c. poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu przez Sąd I instancji, że pozwani mają prawo do korzystania z nieruchomości, w szczególności z terenu zajętego pod garaż wyłączeniem powódki i takie posiadanie nie uniemożliwia posiadania działki przez powódkę oraz że naruszenie reguł współposiadania i współkorzystania z rzeczy wspólnej ma miejsce tylko gdy pozostali współwłaściciele są pozbawieni posiadania lub korzystania z całej rzeczy wspólnej, podczas gdy naruszenie tych reguł następuje także w sytuacji, gdy jeden ze współwłaścicieli korzysta z części rzeczy wspólnej z wyłączeniem pozostałych współwłaścicieli, a oni sprzeciwiają się temu, - sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na przyjęciu, że pozwani korzystają z nieruchomości sposób nie uniemożliwiający powódce współposiadanie i współkorzystanie z rzeczy wspólnej, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż powódka będąc jednocześnie zarządcą nieruchomości wybudowanie na zajmowanej przez pozwanych części nieruchomości garażu i garaż używany przez powodów uniemożliwia wykonanie tej inwestycji.

Powódka wniosła o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa w całości, a także zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki kosztów procesu za I i II instancję wg norm przepisanych. Pozwani w odpowiedzi na apelację oddalenie apelacji w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanych solidarnie kosztów procesu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Podniesione w apelacji zarzuty okazały się uzasadnione. Sąd Okręgowy w części niezakwestionowanej przez skarżącą podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy. Nie można jednak zgodzić się z konstatacją tego Sądu, iż wyłączne korzystanie z wspólnej nieruchomości przez pozwanych nie uniemożliwia powódce współposiadania i współkorzystania z rzeczy wspólnej. Sąd Okręgowy nie podziela także rozważań prawnych Sądu I instancji dotyczących zaskarżonego wyroku. Nie można sankcjonować sytuacji, w której pozwani jako współużytkownicy wieczyści nieruchomości w częściach ułamkowych roszczą sobie pretensje do wyłącznego posiadania wyznaczonego przez siebie dowolnego fragmentu wspólnej nieruchomości i zajęcia go celem wyłącznego posiadania, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, co nie daje się pochodzić z treścią art. 206 k.c. w związku z art. 222 § 1 k.c. Należy przypomnieć, że kwestia ta była już przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego w sprawie o sygn.

III Ca 760/13 toczącej się pomiędzy tymi samymi stronami o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z terenu zajętego pod garaż. Sąd stwierdził wówczas, przytaczając postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. II CSK 459/12, iż określone w art. 206 k.c. współposiadanie oznacza łączne władanie niepodzielnej ręki i polega na wykonywaniu władztwa faktycznego nad całą rzeczą przez każdego ze współwłaścicieli, ale w zakresie, w jakim nie wyłącza takiego korzystania z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Inny, aniżeli przewidziany w ustawie sposób współposiadania rzeczy wspólnej współwłaściciele mogą wprowadzić umową ( podział quo usum) zawartą chociażby w sposób dorozumiany lub może zostać określony orzeczeniem sądu. Pomiędzy stronami nie doszło do zawarcia takiej umowy. Strony od wypowiedzenia przez pozwanego umowy użytkowania terenu pozostają w sporze. Pozwani zatem bezprawnie wyłącznie korzystają z terenu stanowiącego współużytkowanie wieczyste. Sąd Okręgowy, mając wskazane powyżej okoliczności na uwadze w oparciu o art. 386 § 1 k.p.c., zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

Konsekwencją uwzględnienia apelacji powódki stała się konieczność zmiany rozstrzygnięcia o kosztach procesu, które ustalono w oparciu o art. 98 k.p.c. przy uwzględnieniu § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013r. poz. 461), a złożyły się na nie opłata od pozwu - 200zł, wynagrodzenie pełnomocnika powódki - 240 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w oparciu o art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. przy uwzględnieniu § 8 pkt 7 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz uwzględnieniu uiszczonej przez pozwanego opłaty od apelacji, a wyniosły one wynagrodzenie pełnomocnika powódki - 120zł oraz opłata od apelacji - 200zł.