Social Security Court dismisses appeal against lawful deductions for overpaid family pension from future benefits.
Legislator summary
AI generatedThe court partially dismissed the appellant's appeal, ordering the cessation of the family pension claim from September 2015 while upholding deductions for overpayments. The appellant sought rent from September 2015 and contested deductions for previously received benefits, but the court found the organ's actions legally sound. Since the pension was granted for September 2015 and the deduction for April 2014 was final, the court ruled the appeal inadmissible in part and allowed the claim in part.
Legislator headnote
AI generatedArt. 138 ust. 1, 2 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 84 ust. 1, 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: Deductions for overpaid social benefits may be made from future benefits if the recipient was informed of the lack of right, and such overpayments include benefits paid despite circumstances causing the end or suspension of the right.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 19/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Stanisław Pilarczyk Protokolant Anna Sobańska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. w Kaliszu odwołania M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 5 października 2015 roku, 19 listopada 2015 r. i 22 grudnia 2015 roku Nr R (...) w sprawie M. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o rentę rodzinną 1. Umarza postępowanie odnośnie przyznania renty rodzinnej od dnia 1 września 2015 roku.
2. Oddala odwołanie w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 5 października 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., przyznał odwołującemu M. J. prawo do renty rodzinnej od dnia 1 października 2015 roku do dnia 31 października 2015 roku, w wysokości 3 228,13 zł, ale świadczenie to zmniejszył, z powodu nienależnie pobranych świadczeń, o kwotę 1 644,06 zł, także że do wypłaty pozostała kwota 1 374,20 zł (dowód – decyzja organu rentowego – k. 107 akt rentowych). Kolejną decyzją z dnia 19 listopada 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., przyznał M.
J. prawo do renty rodzinnej od dnia 1 listopada 2016 roku do dnia 31 grudnia 2016 roku (dowód – decyzja organu rentowego z dnia 19 listopada 2015 roku – k. 121 akt rentowych). Odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 19 listopada 2015 roku złożył M. J., domagając się renty rodzinnej od dnia 1 września 2015 roku i kwestionował fakt potrącania mu renty rodzinnej. Kolejną decyzją z dnia 22 grudnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., przyznał M. J. rentę rodzinną od dnia 1 września 2015 roku do dnia 31 października 2015 roku, uchylając decyzję wcześniejszą z dnia 5 października 2015 roku w części dotyczącej przyznania renty rodzinnej od dnia 1 października 2015 roku.
Jednocześnie decyzją z dnia 22 grudnia 2015 roku organ rentowy pomniejszym wypłatę renty rodzinnej za miesiąc wrzesień 2015 roku o kwotę 1 644 zł tytułem nienależnie pobranych świadczeń (dowód – decyzja organu rentowego z dnia 22 grudnia 2015 roku – k. 127 akt rentowych). M. J. pobiera rentę rodzinną od dnia 2 sierpnia 2009 roku (dowód – decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O. – k. 57 akt rentowych). Decyzją z dnia 18 września 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., zobowiązał M. J. do zwrotu kwoty 3 252 zł plus kwoty 169,11 zł odsetek tytułem nienależnie pobranej renty rodzinnej za miesiąc kwiecień 2014 roku (dowód – decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 września 2014 roku – k. 59 akt rentowych).
Odwołanie M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., z dnia 18 września 2014 roku zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 27 stycznia 2015 roku. Wyrok ten jest prawomocny (dowód – akta VU 1393/14 Sądu Okręgowego w Kaliszu).
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 roku poz. 748 j.t. ze zmianami), zwaną dalej ustawą emerytalną, osoba, która nienależnie pobrała świadczenia, jest obowiązana do ich zwrotu. W myśl ustępu 2 art. 138 ustawy emerytalnej, za nienależnie pobrane świadczenia, w rozumieniu ust. 1, rozumie się świadczenia wypłacone, mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń albo wstrzymanie wypłaty świadczeń w całości lub w części, jeżeli osoba, pobierająca świadczenia, była pouczona o braku prawa do ich pobierania.
Zgodnie natomiast z art. 139 ust. 1 ustawy emerytalnej, ze świadczeń pieniężnych, określonych w ustawie – po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych – podlegają potrąceniu, z uwzględnieniem art. 141, następujące należności: 1. świadczenia wypłacane w kwocie zaliczkowej, a następnie kwoty świadczenia lub świadczeń, podlegające rozliczeniu w trybie określonym w art. 98 ust. 3;
2. kwoty nienależnie pobranych emerytury, rent i innych świadczeń z tytułu:
a) zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego za okres przed dniem wejścia w życie ustawy;
b) ubezpieczeń społecznych, o których mowa w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, wraz z odsetkami za zwłokę w ich spłacie. Potrącenia, zgodnie z art. 140 ust. 4 ustawy emerytalnej, nie mogą przekraczać 50% miesięcznego świadczenia, jeżeli potrąceniu podlegają należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy emerytalnej, czyli również kwoty nienależnie pobranych rent. Natomiast w myśl art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku, o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 roku poz. 121 j.t. ze zmianami) osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem ust.
11. Zgodnie z ustępem 2 art. 84 cytowanej wyżej ustawy z dnia 13 października 1998 roku za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się świadczenia wypłacone, mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2007 roku (I UK 90/07, OSNP 2008/19-20/301) podkreślono, iż „nienależnie pobrane świadczenie, w rozumieniu art. 138 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku, o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:
Dz. U. z 2004 roku Nr 39 poz. 353 ze zm.), to świadczenie wypłacone, mimo zaistnienia, leżących po stronie ubezpieczonego, okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części”. W niniejszej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., przyznał, decyzją z dnia 22 grudnia 2015 roku, odwołującemu M. J. rentę rodzinną od dnia 1 września 2015 roku, a więc w części spełnił żądania M. J., podniesione w odwołaniu odnośnie wypłaty renty rodzinnej właśnie od dnia 1 września 2015 roku i dlatego w tym zakresie, zgodnie z art. 477 13 § 1 k.p.c. postępowanie należało umorzyć, co znalazło odzwierciedlenie w pkt 1 wyroku.
Odnośnie potrącenia ze świadczeń rentowych za miesiąc wrzesień i październik 2015 roku łącznie kwoty 3 252,13 zł plus kwoty 189,04 zł tytułem odsetek, to w świetle cytowanego wyżej art. 138 ust. 1 i 2, art. 139 ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 140 ustawy emerytalnej, art. 84 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, to potrącenie jest zasadne. Decyzja z dnia 18 września 2015 roku, o obowiązku zwrotu kwoty 3 252 zł plus odsetek w kwocie 189,04 zł, tytułem nienależnie pobranej renty rodzinnej za miesiąc kwiecień 2014 roku, jest prawomocna, a więc organ rentowy mógł, w świetle cytowanych wyżej przepisów, dokonać potrąceń tych kwot ze świadczeń rentowych odwołującego za miesiąc wrzesień i październik 2015 roku.
Tak więc, skoro zaskarżone decyzje odpowiadają prawu, to odwołanie M. J., jako niezasadne, zgodnie z art. 477 14 § 1 k.p.c., podlegało w pozostałym zakresie oddaleniu, co znalazło odzwierciedlenie w pkt 2 wyroku.