Civil appeal dismissed; court upheld lower court's finding that defendant has sufficient assets to pay court costs.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against the lower court's order denying a waiver of court costs. The lower court determined the defendant possessed over 46 million zloty in net revenue and significant bank balances, proving financial capacity to pay. The appellate court affirmed this factual assessment, rejecting the defendant's claim that the waiver was necessary to avoid hardship for himself and his family.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 u.k.s.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A waiver of court costs for a natural person is denied if the person demonstrates sufficient financial means to pay without detriment to their own and family's maintenance, and the appellate court's review of such financial evidence does not violate the principle of free evaluation of evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 137/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. A. przeciwko S. O. o zapłatę w przedmiocie wniosku pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego we W.z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt V GC 50/16 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy we W. oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat na dzień 30 kwietnia 2016 r. wynika, iż sam przychód netto ze sprzedaży towarów w roku obrotowym 2016 wyniósł ponad 46 milinów złotych, a zestawienie przepływów środków pieniężnych na kontach bankowych pozwanego za czerwiec 2016 r. wykazuje przepływ rzędu kilkadziesiąt milionów złotych. W związku z tym Sąd Rejonowy uznał, iż pozwany dysponuje odpowiednimi środkami na pokrycie kosztów sądowych (k.75). W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił mu:
1) naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm., dalej jako u.k.s.) przez błędne uznanie, że wobec pozwanego nie zachodzą przesłanki zwolnienia go od kosztów sądowych w sytuacji gdy kondycja finansowa pozwanego jest na tyle trudna, że ewentualne uiszczenie kosztów sądowych nastąpi z uszczerbkiem dla utrzymania pozwanego i jago rodziny, 2) art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego w postaci przedłożonych do wniosku dokumentów. Wskazując na to żalący się wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie go od opłaty od kosztów sadowych w całości i o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych (k.79-81).
Sąd Okręgowy zważył , co następuje:
Zażalenie pozwanego jest nieuzasadnione, a podniesione w jego petitum zarzuty są chybione. Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną zdarzeń przedstawioną przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności wbrew zarzutom zażalenia Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny przedmiotowego wniosku w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który to przepis uzależnia ewentualne uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego przez osobę fizyczną od wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej ich oceny przewidzianej w art. 233 § 1 k.p.c. W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że pozwany wykazał, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania siebie i swojej rodziny, co w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wyklucza to możliwość uwzględnienia jego zażalenia. Należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny sytuacji majątkowej pozwanego, którą Sąd odwoławczy w całości podziela i odwołuje się do tych argumentów bez potrzeby ich ponownego przywoływania, skutkującej odmową przyznania pozwanemu zwolnienia od kosztów sądowych.
Należy zgodzić się z sądem meriti, iż w świetle przedłożonych dokumentów finansowych, w tym rachunku zysków i strat na dzień 30 kwietnia 2016 r. oraz zestawienia obrotów i sald analitycznych na kontach pozwanego na dzień 13 czerwca 2016 r. wynika, że jest on w stanie uiścić żądaną opłatę sądową od apelacji w kwocie 588,00 zł. Należy w końcu podkreślić, odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że uzyskiwane przychody nie bilansują się z kosztami ich uzyskania, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych nie może służyć poprawie kondycji finansowej pozwanego.
Reasumując, z tych względów zażalenie pozwanego jako bezzasadne należało oddalić stosownie do art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Z. - (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) T. (...)