Court allows pension claim by finding special conditions work existed despite employer's incorrect job title certification.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's pension claim, overturning the Social Insurance Institution's denial based on insufficient special conditions work history. Although the employer's certificate incorrectly labeled the plaintiff's role as a fitter-welder, the court accepted witness testimony proving he worked exclusively as a welder during the disputed periods. The decision relied on the principle that civil court proceedings allow broader evidentiary means than administrative ones, enabling the court to establish facts beyond the official document.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z FUS; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: Fakt wykonywania pracy w warunkach szczególnych może być ustalonej w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów, nawet gdy organ rentowy oparł się na błędnie wypełnionym świadectwie pracy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2069/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Protokolant: Małgorzata Skirło po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. w Gliwicach sprawy J. B. (B.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 9 października 2015 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje odwołującemu J. B. prawo do emerytury od 31 października 2015 r. (-) SSO Jolanta Łanowy
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9 października Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił J. B. prawa do emerytury. Decyzja (...) została w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lib w szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983r. Nr 8, poz.43 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż odwołujący nie wykazał 15 letniego okresu pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych.
Mianowicie nie uwzględniono pracy w takich warunkach w okresach od 22.06.1973r. do 22.04.1975r. oraz od 20.04.1977r. do 31.12.1998r. ponieważ w tych okresach wykonywał on prace na stanowisku ślusarz-spawacz. J. B. wniósł odwołanie od tej decyzji i domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do emerytury. Podniósł, iż w spornych okresach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował wyłącznie na stanowisku spawacza. Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016r. wskazał, iż na stanowisku spawacza w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w okresie od kwietnia 1977r. do 31 grudnia 1998r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał dotychczasową argumentację. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: Ubezpieczony J. B. urodził się (...) W dniu 7 października 2015r. złożył do organu rentowego wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury z obniżonego wieku, w związku z wykonywaniem pracy w warunkach szczególnych. Do wniosku dołączył m. In. Świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych z dnia 30.06.2000r. wydane przez (...) spółkę z o.o. w upadłości w Z. z którego wynikało.
Iż w okresach od 22.06.1973r. do 22.04.1975r. oraz od 20.04.1977r. do 31.12.1998r. zatrudniony był na stanowisku ślusarz-spawacz i stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace ślusarsko spawalnicze na wydziale konstrukcyjno spawalniczym, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983r. Nr 8, poz.43 z późn. zm.) Wykaz A Dział XIV poz.10 i 18. Po przeanalizowaniu sprawy organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, uznając , iż ubezpieczony nie spełnia prze4słanek do emerytury.
Wprawdzie udowodnił na dzień 31.12.1998r. wymagany okres składkowy i nieskładkowy w rozmiarze powyżej 25 lat, natomiast nie udokumentował 15 letniego okresu pracy w warunkach szczególnych i na dzień wydania decyzji - ukończył wymaganego wieku. W szczególności nie uwzględniono ubezpieczonemu pracy w warunkach szczególnych w okresach od 22.06.1973r. do 22.04.1975r. oraz od 20.04.1977r. do 31.12.1998r. ponieważ w tych okresach wykonywał on prace na stanowisku ślusarz-spawacz. Zatem nie mógł stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywać prac spawalniczych.
Jak ustalono w spornych okresach ubezpieczony był pracownikiem (...) spółki z o.o. w upadłości w Z.. Wcześniej zakład ten nosił nazwę (...) Fabryka (...). Zakład funkcjonował do lipca 2000r. Zakład ten produkował obudowy ścianowe dla górnictwa węgla kamiennego. Ubezpieczony podjął pracę w tym zakładzie bezpośrednio po ukończeniu szkoły zawodowej w 1973r., w dziale konstrukcyjno spawalniczym. Pracował bezpośrednio przy konstrukcji i spawaniu obudów ścianowych. Przez pierwsze dwa lata pracował na stanowisku ślusarza. W tym samym roku ukończył kurs spawacza elektrycznego, na który uczęszczał w okresie od 21.09.1973r. do 1.03.1974r.
Po ukończeniu kursu spawacz wykonywał także prace spawalnicze, oprócz prac ślusarskich. W okresie od 23.04.1975r. do 8.04.1977r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Po odbyciu służby wojskowej ubezpieczony podjął pracę w macierzystym zakładzie pracy, ale już na stanowisku spawacza. Prace na tym stanowisku wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie od 3 lipca 1995r. do 29lipca 1995r. ubezpieczony uczęszczał na kurs spawacza CO2, który ukończył. Wraz z ubezpieczonym w tym samym zakładzie pracowali : - H. K. , zatrudniony w połowie lat. 70 –tych, z ubezpieczonym pracował na tym samym oddziale , ale na stanowisku ślusarza, - Z.
L. zatrudniony w latach 1978r. do 1998r, z ubezpieczonym pracował na tym samym oddziale , ale na stanowisku ślusarza, - P. R. pracował z odwołującym w latach od 1978r. do 2000r., początkowo zatrudniony był jako ślusarz na tym samym oddziale co ubezpieczony, a od 1988r. pełnił funkcję kontrolera jakości i odbierał prace spawalnicze wykonane przez ubezpieczonego. W spornym okresie ubezpieczony otrzymywał dodatek za pracę w warunkach szczególnych. Wiek 60 lat ubezpieczony ukończył 30 października 2015r. Na dzień 31 grudnia 1998r. legitymuje się ogólnym stażem w rozmiarze 28 lat 3 m-cy i 21 dni.
Nie jest członkiem OFE. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt organu rentowego, a także zeznań świadków : - H. K., Z. L. i P. R. , oraz przesłuchania stron. Odnośnie rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę jego twierdzeniom, które zostały potwierdzone przez zeznania świadków. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornym okresie zatrudnienia, regularnie stykali się z ubezpieczonym, pracowali na jednej zmianie, posiadają zatem szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.) w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat 2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. W myśl art. 184 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013r. tj. w dacie złożenia wniosku oraz wydania zaskarżonej decyzji – emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy nie zaliczył żadnego okresu do pracy w warunkach szczególnych. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, jednakże że ubezpieczony legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem do takiej pracy należało zaliczyć mu okres od 20 kwietnia 1977r. do 31 grudnia 1998r. , kiedy to zatrudniony był w spółce (...) Sp. z o.o. w upadłości w Z. i wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu prace spawalnicze.
Wprawdzie pracodawca w świadectwie wykonywania prac w warunkach szczególnych określił stanowisko ubezpieczonego jako ślusarz -spawacz, jednakże wynik postępowania dowodowego wskazuje, iż do daty powołania do służby wojskowej ubezpieczony pracował na stanowisku ślusarza i także wykonywał prace spawalnicze, natomiast po odbyciu służby wojskowej pracę podjął 20 kwietnia 1977r. i od tej daty wykonywał już tylko prace spawalnicze , stale i w pełnym wymiarze, co potwierdzili świadkowie współpracownicy ubezpieczonego. Wykonywane przez ubezpieczonego prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym są wymienione pod poz. 12, działu XIV, wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8 poz.43 ze zm.), zawierającego wykaz prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. W ocenie Sądu, bez znaczenia pozostaje, że w świadectwie pracy w szczególnych warunkach pracodawca błędnie określił stanowisko pracy ubezpieczonego. Bowiem fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r.
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Sąd dał wiarę zeznaniom świadków potwierdzającym taki charakter jego pracy, uznając te dowody za spójne logiczne i wzajemnie się uzupełniające. Mając zatem powyższe na uwadze – po uwzględnieniu do pracy wykonywanej w szczególnych warunkach okresu uznanego przez ZUS oraz okresu spornego – należało uznać, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 –letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Kwestia posiadania przez ubezpieczonego ponad 25 – letniego okresu składkowego i nieskładkowego nie była przedmiotem sporu. Nie było także sporne, iż odwołujący nie jest członkiem OFE . Jednakże w dacie wydania zaskarżonej decyzji ubezpieczony nie miał ukończonego wieku 60 lat, wiek ten ukończył dopiero (...). Zatem , uznać należało, iż dopiero w dacie 31.10.2015r. ubezpieczony spełnił wszystkie przepisane przesłanki do spornego świadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 31.10. 2015r. (-) SSO Jolanta Łanowy