Legislator Case Law & Legislation
VIII U 969/15 AI generated

Social security court grants early retirement right by validating special conditions work period through flexible evidence.

Case Number VIII U 969/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social security court granted the insured's appeal, awarding him the right to early retirement effective February 2015. The insured argued that his work as a mason, foreman, and construction manager at a foundry involved hazardous conditions, while the social security office rejected specific employment periods due to missing documentation. The court ruled that unlike administrative proceedings, civil court procedures allow the use of all evidence to verify the duration of work in special conditions, thereby validating the 15-year requirement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: In social security disputes before a civil court, the court may establish facts regarding special working conditions using any means of evidence permitted in civil procedure, without being bound by the evidentiary limitations applicable to administrative bodies.

Keywords

AI generated
early retirement right special working conditions social security dispute evidence admissibility civil procedure code employment period verification administrative vs civil evidence

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.
Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od lutego 2015r.

Cited Case Law

AI generated
uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84
uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06
III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
I UK 179/06
Supreme Court dismisses social security appeal, ruling court proceedings allow witness testimony unlike administrative limits.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 969/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Protokolant: Małgorzata Skirło po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. w Gliwicach sprawy J. G. (G.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 14 maja 2015 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu J. G. prawo do emerytury od lutego 2015 r. (-) SSO Jolanta Łanowy Sygn. akt. VIII U 969/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 maja 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. G. prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym. Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy wskazał, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. udowodnił jedynie 2 lata i 4 miesiące zatrudnienia w szczególnych warunkach, wobec wymaganego 15 – letniego okresu takiej pracy. ZUS wskazał, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od 1 sierpnia 1972r. do 22 października 1976r., od 15 maja 1980r. do 20 grudnia 1980r. i od 15 kwietnia 1981r. do 3 lutego 1992r., ponieważ z przedłożonych dokumentów nie wynika, że w tym czasie wykonywał on pracę w szczególnych warunkach.

W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do spornego świadczenia. Podniósł, iż posiada wymagany okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż w spornych okresach zatrudnienia pracował kolejno na stanowiskach, murarz tynkarz, mistrz, starszy mistrz oraz kierownik budowy przy remontach pieców przemysłowych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił: Ubezpieczony J.

G. urodził się (...) Wiek 60 lat osiągnął (...) W dniu 18 lutego 2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zaskarżoną decyzją z dnia 14 maja 2015r. (...) Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w wieku emerytalnym 60 lat, z uwagi na brak wymaganego 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych. ZUS przyjął, iż ubezpieczony na dzień 31 grudnia 1998r. posiada 26 lat, 1 miesiąc i 15 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu 2 lata i 4 miesiące.

Do pracy w warunkach szczególnych ZUS nie uwzględnił ubezpieczonemu okresów zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budowlano – (...) Sp. z o.o. w G. od 1 sierpnia 1972r. do 22 października 1976r., od 15 maja 1980r. do 20 grudnia 1980r. i od 15 kwietnia 1981r. do 3 lutego 1992r. Sąd ustalił, iż J. G. w okresie od 1 sierpnia 1972r. do 15 września 1992r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budowlano – (...) Sp. z o.o. w G. kolejno na stanowiskach murarz-tynkarz, mistrz, starszy mistrz oraz kierownik budowy. W okresie od 25 października 1976r. do 17 października 1976r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową, do pracy powrócił z dniem 2 listopada 1978r.

W świadectwie pracy w szczególnych warunkach z dnia 15 września 1992r. pracodawca wskazał, iż w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budowlano – (...) Sp. z o.o. w G., ubezpieczony w okresie od 1 sierpnia 1972r. do 22 października 1976r., od 15 maja 1980r. do 20 grudnia 1980r. i od 15 kwietnia 1981r. do 3 lutego 1992r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace murarskie i tynkarskie na budowach oraz prace w zakresie dozoru technicznego przy remontach pieców przemysłowych wymienione w Wykazie A, dziale XIV, poz. 25,24, pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia Ministra Hutnictwa nr 3 z dnia 30 marca 1985r. w sprawie prac zaliczanych do pierwszej kategorii zatrudnienia.

Sąd ustalił, iż w spornych okresach zatrudnienia ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budowlano – (...) Sp. z o.o. w G.. Zakład ten świadczył pracę na rzecz m.in. branży hutniczej. Zajmował się remontem hut i kopalń, budową nowych zakładów hutniczych na terenie całego kraju, wykonywał remonty pieców hutniczych, fundamenty pod piecami, podpory, mury. Ubezpieczony podjął pracę w Zakładzie po ukończeniu szkoły zawodowej tj. od 1 sierpnia 1972r. Do 1981r. ubezpieczony pracował w Hucie (...) w B. a w 1981r. został przeniesiony do pracy w Hucie (...).

Odwołujący został zatrudniony na stanowisku murarza – tynkarza. Na tym stanowisku pracował w latach 1972 – 1976. Pracował przy remontach fundamentów pieców hutniczych. Odwołujący wykonywał prace murarskie i tynkarskie podczas, gdy remontowany piec był wyłączony ale zakład hutniczy – dany wydział był w ruchu tj. w czasie pracy pozostałych pieców hutniczych. Pracował w warunkach szkodliwych, w hałasie, zapyleniu, narażeniu na kontakt z metalami ciężkimi, w wysokiej temperaturze. Taką pracę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy aż do 22 października 1976r., kiedy to poszedł do wojska.

Nie był kierowany do innych prac. Po powrocie z wojska ubezpieczony pracował nadal przy remontach pieców, ale posiadał stanowisko mistrza i starszego mistrza budowy i nadzorował bezpośrednio pracowników zatrudnionych na stanowiskach murarzy i tynkarzy pracujących przy remontach pieców. Praca na stanowisku mistrza i starszego mistrza polegała zarówno na nadzorze jak i też często na pracy bezpośrednio przy remontach urządzeń hutniczych. Odbywała się w takich samych warunkach na wydziale będącym w ruchu i w narażeniu na czynniki szkodliwe.

Następnie przez kilka miesięcy w 1981r. ubezpieczony pracował w grupie, która zajmowała się wykonywaniem wykładzin wewnątrz pieców. W 1981r. ubezpieczony został mianowany kierownikiem budowy. Stanowisko to było w zakresie obowiązków zbliżone do pracy starszego mistrza. Ubezpieczony sprawował bezpośredni nadzór nad brygadą wykonującą remonty pieców przemysłowych tj. nadzorował robotników budowlanych i murarzy wykładzin żaroodpornych. Brygada składała się z 10-15 a nawet 30 osób. Była to praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Ubezpieczony musiał być obecny przy przyjęciu pieca do remontu, prowadził stały nadzór nad jakością wykonywanych prac, sprawdzał jakość spoiny i dokonywał odbioru prac. Pracę kierownika budowy polegająca na nadzorze technicznym przy remontach pieców przemysłowych wykonywał do 1992r., tj. do czasu restrukturyzacji zakładu. W spornych okresach zatrudnienia ubezpieczony otrzymywał dodatek finansowy za pracę w warunkach szczególnych, nadto posiłki regeneracyjne. W spornych okresach zatrudnienia wraz z ubezpieczonym pracowali świadkowie:

M. W., J. W., J. C., Z. S. i J. J.. Świadek M. W. był pracownikiem Przedsiębiorstwa Budowlano– (...) w G. w latach 1972-1993, był przełożonym ubezpieczonego – pobiera emeryturę wcześniejszą. Świadek J. W. pracownik Przedsiębiorstwa Budowlano– (...) w G. w latach 1970-1991, kierownik budowy - wykonywał takie prace jak ubezpieczony – pobiera emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych przyznaną wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach. Świadek J. C. – pracownik Przedsiębiorstwa Budowlano– (...) w G. w latach 1975 - 1991r., pracował z odwołującym w latach 1980-1982, nadzorował prace monterów.

Świadek J. C. pobiera emeryturę z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych. Świadek Z. S. – pracownik Huty (...) od 1975r. do nadal. Pracował z odwołującym w latach 1981-1993, był specjalistą do spraw nadzoru nad pracami remontowymi. Świadek J. J. pracownik Przedsiębiorstwa Budowlano– (...) w G., pracował z odwołującym w latach 1981 – 1992. Bezsporne było, iż organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych pracę w Zakładzie (...) s.c. od 1 grudnia 1992r. do 31 marca 1995r., który był kontynuatorem Przedsiębiorstwa (...) i w którym zatrudniony był na stanowisku kierownika budowy i wykonywał prace określone w Wykazie A dział XIV poz.

24. Sąd ustalił, iż ubezpieczony legitymuje na dzień 1 stycznia 1999r. okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 26 lat, 1 miesiąca i 15 dni. Bezsporne było, że ubezpieczony ukończył 60 lat życia z dniem 17 stycznia 2015r. i nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, pisma z firmy (...) z dnia 13 października 2015r. (k.42), pisma syndyka z dnia 13 listopada 2015r. (k.51), mzeznań świadków: M. W. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 6 października 2015r. min.19.41 i n. k. 32), J. W. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 6 października 2015r. min.36.11 i n. k. 32), J. C. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 20 listopada 2015r. min.06.42 i n. k. 55), J. J. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 20 listopada 2015r. min. 18.18 i n. k. 55), Z. S. (nagranie protokołu rozprawy z dnia 20 listopada 2015r. min. 26.51 i n. k.

55) oraz przesłuchania ubezpieczonego (nagranie protokołu rozprawy z dnia 19 maja 2016r. min. 01.31 i n. k. 74). Odnośnie rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę jego twierdzeniom, które zostały potwierdzone przez zeznania świadków. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornym okresie zatrudnienia, posiadają zatem szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.) w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:

1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat 2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. W myśl art. 184 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013r. tj. w dacie złożenia wniosku oraz wydania zaskarżonej decyzji – emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.

Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy uznał mu jedynie 2 lata i 4 miesiące takiej pracy. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem do takiej pracy należało zaliczyć mu sporne okresy zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budowlano – (...) Sp. z o.o. w G. od 1 sierpnia 1972r. do 22 października 1976r., od 15 maja 1980r. do 20 grudnia 1980r. i od 15 kwietnia 1981r. do 3 lutego 1992r.

Jak ustalono, w tym okresie ubezpieczony pracował w ruchu ciągłym w Hucie (...) w B. a od 1981r. w Hucie (...). Pracodawca ubezpieczonego świadczył usługi na rzecz branży hutniczej w tym zajmował się remontem pieców hutniczych. Początkowo w latach 1972 – 1976 ubezpieczony pracował na stanowisku murarza – tynkarza. Wykonywał prace murarskie i tynkarskie przy remontach pieców hutniczych, podczas pracy wydziału hutniczego tj. w czasie pracy pozostałych pieców hutniczych. Następnie po powrocie z wojska ubezpieczony pracował nadal przy remontach pieców, ale na stanowisku mistrza i starszego mistrza budowy.

W tym okresie nie tylko nadzorował bezpośrednio pracowników zatrudnionych na stanowiskach murarzy i tynkarzy pracujących przy remontach pieców ale często sam pracował bezpośrednio przy remontach urządzeń hutniczych. W 1981r. ubezpieczony został mianowany kierownikiem budowy. Sprawował bezpośredni nadzór inżynieryjno – techniczny nad brygadą wykonującą remonty pieców przemysłowych tj. nadzorował robotników budowlanych i murarzy wykładzin żaroodpornych. Ubezpieczony musiał być obecny przy przyjęciu pieca do remontu, prowadził stały nadzór nad jakością wykonywanych prac, sprawdzał jakość spoiny i dokonywał odbioru prac.

Pracę kierownika budowy wykonywał do 1992r., tj. do czasu restrukturyzacji zakładu. Wszystkie powyższe prace, na poszczególnych stanowiskach wykonywane były stale i w pełnym wymiarze czasu pracy a ubezpieczony nie był kierowany do innej pracy. Zarówno praca murarza-tynkarza, majstra, starszego majstra jak i kierownika budowy odbywała się w takich samych warunkach na wydziale będącym w ruchu i w narażeniu na czynniki szkodliwe. Ubezpieczony pracował w hałasie, zapyleniu, narażeniu na kontakt z metalami ciężkimi, w wysokiej temperaturze.

W spornych okresach otrzymywał dodatek finansowy za pracę w warunkach szczególnych oraz posiłki regeneracyjne. Wykonywane przez ubezpieczonego prace murarskie przy naprawie na gorąco pieców przemysłowych, sklepień paleniskowych w parowozach i żeliwiaków wymienione zostały w wykazie A, dział XIV, poz. 10, stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.). Z kolei wykonywane przez ubezpieczonego od 1980r. prace na stanowisku majstra i kierownika budowy wymienione zostały w wykazie A, dział XIV, poz. 24, stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. i określone zostały jako kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.

Bez znaczenia pozostaje, że ZUS zakwestionował przedłożone przez ubezpieczonego świadectwo pracy w szczególnych warunkach. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r.

III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Mając zatem powyższe na uwadze należało uznać, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było sporne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od lutego 2015r. tj. od miesiąca złożenia wniosku. (-) SSO Jolanta Łanowy