Legislator Case Law & Legislation
IV U 972/15 AI generated

Social Security Court allows reduced pension by recognizing 15 years of special conditions work via witness testimony.

Case Number IV U 972/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court allowed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a reduced pension. The insured claimed over 15 years of work in special conditions, which the ZUS initially rejected due to missing employment certificates. The court accepted witness testimony and military service records to establish the required 15-year period, granting the pension from June 1, 2015.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o ubezpieczeniach społecznych; Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony: The court may recognize periods of work in special conditions based on witness testimony and military service records when official certificates are missing, provided the evidence is coherent and logically consistent.

Keywords

AI generated
reduced pension entitlement special conditions work witness testimony evidence military service recognition Social Insurance Institution employment certificate requirement burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o ubezpieczeniach społecznych
Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na podstawie art. 98 § 1 i § 3 kpc w zw.
art. 99 k.p.c.
art. 477 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 2 kpc, orzekł jak w wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 972/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. w S. odwołania S. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 18 czerwca 2015 r. Nr (...) i z dnia 31 lipca 2015 r. (...) w sprawie S. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. zmienia zaskarżone decyzje i ustala S. P. prawo do emerytury od dnia 1 czerwca 2015 roku; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz ubezpieczonego S. P. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 972/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 czerwca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu S. P. prawa do emerytury w wieku obniżonym. Swoje stanowisko organ rentowy uzasadnił tym, iż ubezpieczony nie udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 r. okresu 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. ZUS uznał, iż ubezpieczony nie przepracował żadnego okresu w wyżej wymienionych warunkach, gdyż nie przedstawił on stosownego świadectwa pracy. Od decyzji tej odwołanie złożył S. P.. Wskazał, iż przepracował łącznie ponad 15 lat w warunkach szczególnych, będąc zatrudnionym w byłym Zakładzie (...) w S. Oddział Budowlano-Montażowy w Ł. od 11 lutego 1974 r. do 31 stycznia 1978 r., w byłym (...) Zakładzie (...)-Montażowy w M., od 1 lutego 1978 r. do 31 grudnia 1990 r., w Budowlano-Usługowo-Produkcyjnej Spółdzielni Pracy w M. od 1 stycznia 1991 r. do 15 października 1991 r., w Przedsiębiorstwie (...) od 3 kwietnia 1995 r. do 31 grudnia 1996 r. oraz w Firmie Usługowo-Handlowej (...) E. C. od 12 maja 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. (odwołanie k. 1-2 akt sprawy IV U 972/15).

Decyzją z dnia 31 lipca 2015 r. (...) Oddział w S. odmówił S. P. prawa do emerytury w wieku obniżonym, gdyż ubezpieczony udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 r. jedynie 13 lat i 6 miesięcy pracy w warunkach szczególnych. Powyższe ZUS ustalił na podstawie dwóch świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych, które zostały wydane w dniu 13 lipca 2015 r. Od decyzji tej odwołanie złożył S. P.. Wskazał, iż fakt wykonywania przez niego pracy w warunkach szczególnych mogą potwierdzić świadkowie (odwołanie k. 1 akt sprawy IV U 1079/15).

W odpowiedziach na odwołania organ rentowy wnosił o ich oddalenie powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonych decyzjach (odpowiedzi na odwołania k.11-12 akt sprawy IV U 972/15 oraz k. 2-3 akt sprawy IV U 1079/15). Sąd Okręgowy w Siedlcach postanowił połączyć sprawę IV U 972/15 oraz IV U 1079/15 celem łącznego prowadzenia i orzekania (wyciąg z protokołu rozprawy k. 31 akt sprawy IV U 972/15). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Ubezpieczony S. P., urodzony w dniu (...), złożył w dniu 8 czerwca 2015 r. wniosek o przyznanie prawa do emerytury, w którym wskazał, iż jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku na dochody budżetu państwa (wniosek k. 1-4 a. e.).

Na podstawie przedłożonych dokumentów ZUS ustalił, iż S. P. posiada, po uzupełniającym zaliczeniu pracy na roli, staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat. Organ rentowy nie zaliczył ubezpieczonemu żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych, gdyż nie przedstawił on stosownego świadectwa pracy. Na tej podstawie ZUS wydał w dniu 18 czerwca 2015 r. decyzję, w której odmówił przyznania S. P. prawa do emerytury (k. 20 a. e.). Następnie, ubezpieczony przedłożył wydane w dniu 13 lipca 2015 r. przez Budowlano-Usługowo-Produkcyjną Spółdzielnię Pracy w M.

świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych (k. 21 i 23 a. e.). W dokumentach tych wskazano, iż ubezpieczony wykonywał w okresie od 1 lutego 1978 r. do 31 lipca 1991 r. stale i w pełnym wymiarze prace zaliczane go kategorii robót wodno-kanalizacyjnych oraz budowy rurociągów w głębokich wykopach, tj. wymienionych w wykazie A, dziale V pod poz. 1 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Jednocześnie, podmiot ten w dniu 13 lipca 2015 r. wydał zaświadczenie, w którym podał, że jest następcą prawnym (...) Zakładu (...)-Montażowego w M. (zaświadczenie k. 22 a. e.).

Wobec powyższego, ZUS przyjął, iż zaliczając powyższy okres S. P. legitymuje się okresem 13 lat i 6 miesięcy pracy w warunkach szczególnych. Decyzją z dnia 31 lipca 2015 r. ZUS uchylił decyzję z dnia 18 czerwca 2015 r. w części dotyczącej stażu pracy w szczególnych warunkach i ponownie odmówił ubezpieczonemu przyznania prawa do emerytury (decyzja k. 25 a. e.). Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że od 11 lutego 1974 r. do 31 stycznia 1978 r. ubezpieczony był zatrudniony jako monter instalacji sanitarnych w Zakładzie (...) w S. Oddziale Budowlano-Montażowym w Ł..

S. P. świadczył pracę w wykopach o głębokości ok. 2 metrów, gdzie zajmował się układaniem rur. Ubezpieczony pracował m. in. na budowie przy ul. (...) w S. oraz w G., S. i w W.. W czasie zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie, ubezpieczony w okresie od 22 kwietnia 1975 r. do 4 kwietnia 1977 r. odbył zasadniczą służbę wojskową. S. P. był zatrudniony w pełnym wymiarze na stanowisku montera instalacji sanitarnych w okresie od 3 kwietnia 1995 r. do 31 grudnia 1996 r. w Przedsiębiorstwie (...) oraz od 12 maja 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. w Firmie Usługowo- Handlowej (...) E. C..

W czasie tego zatrudnienia ubezpieczony zajmował się montażem rur w wykopach o głębokości do 2 metrów. Do jego zadań należało składanie rur, ich wyrównywanie oraz przykrywanie piaskiem i gliną. Całkowitym zasypaniem wykopu zajmował się operator koparki. Roboty te prowadzone były w miejscowościach położonych w pobliżu S., m. in. w G., W., K., B.. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego k. 45v-46, zeznania świadków P. C. k. 35v, Z. G. k. 35v, K. K. k. 36, R. K. k. 36, W. B. k. 45-45v, świadectwo pracy wydane przez Zakład (...) w S. k. 9 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego, poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię książeczki wojskowej k. 13 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego oraz k. 6-10v, świadectwo pracy wydane przez (...) E. C. k. 55 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego, dokumenty zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonego z Przedsiębiorstwa (...), w tym m. in. umowy o pracę z dnia 3 kwietnia 1995 r., 30 września 1995 r., 2 stycznia 1996 r., świadectwo pracy z dnia 31 grudnia 1996 r.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Z kolei w art. 27 ust. 1 pkt 2 przywołanej ustawy wskazano, iż okres składkowy i nieskładkowy powinien dla mężczyzn wynieść co najmniej 25 lat. W art. 184 ust. 2 tej ustawy przewidziano, iż emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. nr 8 poz.

43) określono, iż okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Paragraf 4 pkt 1 i 3 wymienionego wyżej rozporządzenia stanowi, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Sporną okolicznością w przedmiotowej sprawie było to, czy na dzień 1 stycznia 1999 r. S. P. legitymował się wymaganym okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ostatecznie zdaniem ZUS, ubezpieczony przepracował w warunkach szczególnych 13 lat i 6 miesięcy. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego daje podstawy do stwierdzenia, iż ubezpieczony przepracował ponad 15 lat w szczególnych warunkach. Do pracy bowiem tej kategorii zaliczyć należy zatrudnienie ubezpieczonego na stanowisku montera instalacji sanitarnych w Przedsiębiorstwie (...) oraz w Firmie Usługowo- Handlowej (...) E. C. w okresach od 3 kwietnia 1995 r. do 31 grudnia 1996 r. oraz od 12 maja 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. (3 lata, 4 miesiące i 15 dni).

Powyższe wynika z zeznań ubezpieczonego oraz zatrudnionych w podobnym okresie w tych samych przedsiębiorstwach świadków P. C. i Z. G.. Zeznania te są logiczne i zasługują na wiarę. Relacja wymienionych osób koresponduje z treścią zgromadzonych w aktach osobowych dokumentów, w tym świadectwa pracy i umów o pracę. W tym czasie ubezpieczony pracował przy instalacji wodociągów i przyłączy, tj. zajmował się układaniem rur w wykopach o głębokości do 2 metrów. A zatem uznać należy, iż wykopy, w których świadczył pracę ubezpieczony, były głębokie.

Roboty te prowadzone były w miejscowościach położonych w pobliżu S., m. in. w G., W., K., B.. Pracę tę ubezpieczony świadczył stale i w pełnym wymiarze. Stąd też zatrudnienie to należy zakwalifikować jako wymienioną w wykazie A, dziale V pod poz. 1 (roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach) stanowiącym załącznik do wyżej wymienionego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Uszczegółowienie powyższego wykazu zostało zawarte w zarządzeniu nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach W tym akcie prawnym w wykazie A dziale V poz. 1 pkt 6 wskazano na stanowisko montera instalacji sanitarnych.

Po zsumowaniu powyższego okresu z czasem uznanym przez ZUS stwierdzić należy, iż ubezpieczony legitymuje się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż do pracy w warunkach szczególnych może być również uznane zatrudnienie S. P. w Zakładzie (...) w S. Oddziale Budowlano-Montażowym w Ł. od 11 lutego 1974 r. do 31 stycznia 1978 r. na stanowisku montera instalacji sanitarnych. Także podczas tej pracy ubezpieczony zajmował się układaniem rur w wykopach o głębokości ok. 2 metrów.

Świadczą o tym dowody z wiarygodnych, spójnych oraz logicznych zeznań ubezpieczonego oraz świadków K. K., R. K. i W. B.. Osoby te są naocznymi świadkami pracy wykonywanej przez S. P.. Jako okres pracy w warunkach szczególnych powinien być również zaliczony ubezpieczonemu czas odbywania zasadniczej służby wojskowej od 22 kwietnia 1975 r. do 4 kwietnia 1977 r. Zarówno bowiem przed pobytem w wojsku, jak i po powrocie ze służby, ubezpieczony wykonywał tę samą pracę montera instalacji sanitarnych. Podstawę prawną tego zaliczenia stanowi art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz.

U. z 1967 Nr 44 poz. 220 ze zm.) w brzmieniu wówczas obowiązującym. Tym samym, S. P. spełnił wszystkie warunki, wyrażone w przywołanych wyżej przepisach, by być uprawnionym do pobierania emerytury w wieku obniżonym, począwszy od 1 czerwca 2015 r., tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożył wniosek o przyznanie spornego prawa. Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na podstawie art. 98 § 1 i § 3 kpc w zw. z art. 99 kpc w zw. z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j.

Dz. U. z 2013 poz. 490) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2015 poz. 1078) oraz w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 2 kpc, orzekł jak w wyroku.