Legislator Case Law & Legislation
IV U 1325/15 AI generated

Social Security Court allows disability pension claim by overturning partial disability decision based on expert medical evidence of total incapacity.

Case Number IV U 1325/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court overturned the Social Security Institute's decision granting only partial disability pension and established the right to a total disability pension. The insured argued his health deteriorated since 2015 due to heart disease and leukemia, while the agency relied on a medical commission ruling him partially incapacitated. The court accepted a new expert opinion confirming total and permanent incapacity, thereby granting the requested pension status.

Legislator headnote

AI generated

Art. 57 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 12 ust. 1-3 tej ustawy: The court must grant a total disability pension when expert medical evidence conclusively proves the insured has lost the ability to perform any work and this condition is permanent, overriding a prior partial incapacity finding.

Keywords

AI generated
total disability pension partial disability pension expert medical opinion permanent incapacity Social Security Act disability assessment overturning administrative decision

Cited Legislation

AI generated
art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 12 ust. 1, 2 i 3 tej ustawy
art. 477 14§2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1325/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2016r. w S. odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 13 października 2015 r. Nr (...) w sprawie J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo J. W. do stałej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 01 września 2015r. Sygn. akt IV U 1325/15

UZASADNIENIE

Decyzją z 13 października 2015r. oznaczoną jako (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ustalił, że ubezpieczonemu J. W. przysługuje od 1 września 2015r. na stałe renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Kolejną decyzją z 13 października 2015r. oznaczona jako (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemu prawa do przeliczenia renty według całkowitej niezdolności do pracy.

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Odwołanie od drugiej ze wskazanych decyzji złożył J. W., który wniósł o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał m.in. że od 1983r. jest chory na leukopenię, od 1999r. choruje na serce, a w 2014r. miał przeprowadzony zabieg kardiologiczny. Ubezpieczony podał, że w 2015r. miał przyznaną na okres pół roku rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Od tego czasu, stan jego zdrowia nie uległ poprawie, lecz się pogorszył. W istniejącym stanie zdrowia nie jest w stanie podjąć żadnej pracy (odwołanie wraz z załącznikami k.1-3 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 6 października 2015r., która stwierdziła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4-5 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. W. był uprawniony do renty inwalidzkiej od 5 maja 1986r. (decyzja z 28 sierpnia 1986r. o przyznaniu renty inwalidzkiej k.20 akt rentowych). Na mocy orzeczenia Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z 19 czerwca 1997r. ubezpieczony zaliczony został do trzeciej grupy inwalidzkiej na stałe (orzeczenie (...) decyzja z 19 czerwca 1997r. k.104 akt rentowych). Na tej podstawie ubezpieczony pobierał stałą rentę inwalidzką trzeciej grupy, a następnie rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy (vide: decyzja z 20 czerwca 2011r. o przeliczeniu renty k.234 akt rentowych).

Następnie, na wniosek ubezpieczonego z 23 lutego 2015r. o skierowanie na badanie lekarskie w związku z pogorszeniem stanu zdrowia i po ustaleniu przez lekarza orzecznika ZUS w orzeczeniu z 16 marca 2015r., że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy do 31 sierpnia 2015r., decyzją z 31 marca 2015r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 23 lutego 2015r. do 31 sierpnia 2015r. (w/w wniosek ubezpieczonego, orzeczenie lekarza orzecznika i decyzja organu rentowego k.255, 257 i 258 akt rentowych).

W dniu 18 sierpnia 2015r. (data prezentaty) ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.260-261 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 8 września 2015r. ustalił, że ubezpieczony jest nadal, trwale częściowo niezdolny do pracy i nie jest całkowicie niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 8 września 2015r. k.263 akt rentowych).

Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 6 października 2015r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.28 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 6 października 2015r. k.265 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, decyzjami z 13 października 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. ponownie ustalił ubezpieczonemu prawo do renty z częściowej niezdolności do pracy na stałe i odmówił przeliczenia renty według całkowitej niezdolności do pracy (decyzje z 13 października 2015r. k.266-267 akt rentowych).

Ubezpieczony ma niespełna 61 lat i wykształceni średnie – technik mechanik obróbki skrawaniem. Ubezpieczony pracował w wyuczonym zawodzie ,tj. jako traser w Kombinacie (...) w D. od 27 sierpnia 1976r. do 31 sierpnia 1980r. Ponadto pracował jako operator spycharki w Przedsiębiorstwie (...) w K. od 5 listopada 1980r. do 12 sierpnia 1981r. oraz jako maszynista pomp i inkasent w Przedsiębiorstwie (...) w S. od 4 września 1981r. do 11 maja 1985r. (świadectwa pracy k.7-9 akt rentowych). W okresie pobierania renty przez około 13 lat ubezpieczony prowadził działalność gospodarczą w zakresie ogrodnictwa.

Aktualnie ubezpieczony nie pracuje (bezsporne - wyjaśnienia ubezpieczonego k.60-60v akt sprawy). Ubezpieczony ma uszkodzony mięsień serca z powodu miażdżycy naczyń wieńcowych. Choroba wieńcowa została u ubezpieczonego rozpoznana w 1999r. Ubezpieczony przebył zabieg rewaskularyzacji mięśnia serca, który polegał na wszczepieniu dodatkowych połączeń naczyniowych omijających zwężenia w obrębie naczyń wieńcowych. Ponadto od wielu lat ubezpieczony leczy się z powodu nadciśnienia tętniczego, a od 2 lat leczy się lekami doustnymi na cukrzycę typu 2.

Nadto cierpi na hiperurykemię i leukopenię w stopniu 1 wg (...). Stan układu sercowo naczyniowego, zaawansowanie choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego z niską frakcją wyrzutową lewej komory i wynikająca stąd duża możliwość wystąpienia nagłych powikłań sercowo-naczyniowych powodują, że ubezpieczony jest trwale całkowicie niezdolny do pracy i niezdolność ta istniała na dzień 23 lutego 2015r. (opinia biegłych: kardiologa, diabetologa, psychiatry, psycholog i hematologa k.15-16 akt sprawy i opinia uzupełniająca tych biegłych k.42 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego J. W. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz.U. z 2015r., poz. 748 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 tej ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy.

W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu kardiologii, diabetologii, psychiatrii, hematologii oraz psychologii. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal, tj. od 1 września 2015r. osobą całkowicie niezdolną do pracy, przy czym niezdolność ta ma charakter trwały. W złożonej opinii biegli nie podzieli stanowiska organu rentowego, że od 1 września 2015r. ubezpieczony nie jest już całkowicie niezdolny do pracy. Biegli wskazali, że występujące u ubezpieczonego schorzenia kardiologiczne, w tym zaawansowanie choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego z niską frakcją wyrzutową lewej komory, duża możliwość wystąpienia nagłych powikłań sercowo-naczyniowych jak również współistnienie wielu nieusuwalnych czynników ryzyka sercowo naczyniowego takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, płeć męska, już przebyte epizody wieńcowe, stanowią czynnik ryzyka nagłego zgonu sercowo-naczyniowego i istotnie upośledzają wydolność fizyczną ubezpieczonego.

Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona i ostatecznie nie była kwestionowana przez strony (vide: protokół rozprawy z 3 czerwca 2016r. k.60v akt sprawy). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.