Legislator Case Law & Legislation
IV U 12/16 AI generated

Social court allows pension claim for partial disability based on expert medical opinion regarding chronic back pain.

Case Number IV U 12/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The social court overturned the Social Insurance Agency's refusal to grant a pension for partial disability, ruling in favor of the applicant. The applicant argued that his spinal condition caused a lasting impairment, while the agency relied on a medical commission that found no total or partial disability. The court accepted the opinion of two independent experts who confirmed a significant, long-term loss of functional capacity due to chronic back pain, establishing the legal right to the pension.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The court may set aside a denial of a disability pension when independent expert evidence proves the insured meets the statutory criteria for partial disability.

Keywords

AI generated
social insurance pension partial disability medical expert opinion spinal injury social court appeal

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 477 14 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 12/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016r. w Siedlcach na rozprawie odwołania W. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 14 grudnia 2015 r. (Nr (...) ) w sprawie W. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemu W. R. przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 grudnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2017 roku. Sygn. akt IV U 12/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 grudnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 poz. 748), odmówił W. R. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wskazując, że Komisja Lekarska w orzeczeniu z dnia 7 grudnia 2015r. nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył W. R., kwestionując wydaną decyzją i powołując się na posiadany uszczerbek na zdrowiu z powodu schorzenia kręgosłupa (odwołanie k.1 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na przepisy prawa oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-2v akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony W. R. posiadał uprawnienia do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 30 listopada 2015r. (decyzja z 30.01.2015r. o przyznaniu renty k.29 akt rentowych). Uprzednio w dniu 29 października 2015r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k. 34 akt rentowych).

Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika, który w orzeczeniu z 20 listopada 2015r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 20.11.2015r. k.35 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu od powyższego orzeczenia ubezpieczony został skierowany na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 7 grudnia 2015r. ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.33 dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej; orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 7.12.2015r. k.37 akt rentowych).

Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 14 grudnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 14.12.2015r. k.38 akt rentowych). W. R., ur. (...), posiada wykształcenie zawodowe, a przez cały okres zatrudnienia pracował jako pracownik fizyczny, w tym na stanowisku pomocnika budowlanego, szewca, sortowacza śmieci, pomocnika murarza (okoliczności bezsporne, a nadto: wyjaśnienia ubezpieczonego, k. 22 akt sprawy i dokumenty pracownicze zgromadzone w aktach rentowych).

U ubezpieczonego stwierdzono zaawansowaną chorobę zwyrodnieniowo-zniekształcającą i dyskopatyczną kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, stan po przebytej w 1980r. stabilizacji z powodu podwichnięcia kręgów (...)- (...) i po złamaniu kompresyjnym trzonu kręgu (...), kręgozmyk I stopnia na poziomie L3-L4, stenozę kanału kręgowego na poziomie (...)- (...) i L3-L4 z uciskiem na korzenie nerwowe, a także przewlekły zespół bólowy kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego z niewydolną funkcją statyczno-dynamiczną (obecnie w okresie zaostrzenia z upośledzeniem funkcji ruchowej).

W 1980r. ubezpieczony w wyniku upadku z wysokości przebył uraz kręgosłupa piersiowego ze złamaniem kompresyjnym trzonu (...) i podwichnięciem trzonów (...)- (...), leczony operacyjnie stabilizacją, w 1981r. – usunięto sprężyny. Wnioskodawca cierpi na zespół bólowy kręgosłupa Th/L-S, z trudem zmienia pozycję ciała. Rozpoznane schorzenia naruszają sprawność organizmu ubezpieczonego w stopniu uzasadniającym przyznanie długotrwałej niezdolności do pracy zawodowej fizycznej zgodnej z kwalifikacjami badanego i dotychczas wykonywanej.

Orzeczona częściowa niezdolność do pracy jest okresowa i trwa od 1 grudnia 2015r. do dnia 31 grudnia 2017r. (opinia biegłych lekarzy neurologa i ortopedy, k. 7 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego W. R. zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r. poz. 748) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy ubezpieczony po dniu 30 listopada 2015r. jest nadal osobą niezdolną do pracy.

W tym celu Sąd zasięgnął opinii biegłych lekarzy o specjalnościach odpowiadających schorzeniom ubezpieczonego. W sporządzonej opinii biegli lekarze neurolog i ortopeda po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej, wyników badań neuroobrazowych kręgosłupa oraz oceniając aktualne badanie przedmiotowe układu ruchu wnioskodawcy stwierdzili naruszenie sprawności organizmu w stopniu uzasadniającym przyznanie długotrwałej częściowej niezdolności do pracy zawodowej fizycznej zgodnej z jego kwalifikacjami i dotychczas wykonywanej, przy czym niezdolność ta jest okresowa i trwa od dnia 1 grudnia 2015r. do 31 grudnia 2017r.

Przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa powodują, że wnioskodawca ma trudności ze zmianą pozycji ciała. Co więcej biegli zwrócili uwagę, że od czasu badania lekarskiego z dnia 1 grudnia 2014r., które było podstawą przyznania ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 30 listopada 2015r., stan zdrowia W. R. jest stabilny, a ze względu na zaawansowanie zmian kręgosłupowych brak jest możliwości istotnej poprawy funkcji statyczno-dynamicznej kręgosłupa. Analizując opinię biegłych lekarzy neurologa i ortopedy, Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny dowód w sprawie, jest logiczna, spójna i należycie uzasadniona.

Zastrzeżenia organu rentowego (k. 16 akt sprawy) nie podważyły zawartego w niej stanowiska biegłych. Nie zostały bowiem zgłoszone żadne merytoryczne uwagi do opinii, a jedynie ujęto ogólne spostrzeżenia co do braku stwierdzenia przez Lekarza Orzecznika i Komisję Lekarską objawów zespołu bólowego. Stanowi to wyłącznie polemikę z prawidłowy stanowiskiem biegłych lekarzy i nie mogło skutkować uwzględnieniem wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z nowego zespołu biegłych ortopedy i neurologa. Całokształt okoliczności sprawy pozwala stwierdzić, że wnioskodawca po dniu 30 listopada 2015r. w dalszym ciągu spełnia wszystkie przesłanki do ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określone w art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Za dowodem z opinii biegłych lekarzy neurologa i ortopedy Sąd uznał ubezpieczonego za częściowo niezdolnego do pracy od dnia 1 grudnia 2015r. do 31 grudnia 2017r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art.477 14 § 2 kpc, zmieniono zaskarżoną decyzję i orzeczono jak w sentencji wyroku.