Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 220/16 AI generated

Appeal court quashes sentence for missing mandatory obligation under Art. 72 § 1 kk of Criminal Code.

Case Number VI Ka 220/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial due to a violation of the Criminal Code. The prosecutor argued that the lower court failed to impose a mandatory obligation alongside the suspended sentence, which was required by the amended law effective July 1, 2015. The court ruled that since the obligation to repair damage is no longer a criminal sanction but a compensatory measure, the suspended sentence must be reinforced with at least one additional obligation from Art. 72 § 1 kk.

Legislator headnote

AI generated

Art. 72 § 1 kk of the Criminal Code; Art. 335 § 1 k.p.k.: When a conditional suspension of a penalty is granted, the court must impose at least one additional obligation unless a criminal sanction is also pronounced, as the obligation to repair damage is no longer a criminal sanction.

Keywords

AI generated
conditional suspension of penalty obligation to repair damage Criminal Code amendment mandatory obligation remand for retrial prosecutor's request procedural error

Cited Legislation

AI generated
Art. 72 § 1 kk
orzeczenia o karze i zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 72 § 1 kk, poprzez brak orzeczenia obowiązku wskazanego w w/w przepisie przy równoczesnym orzeczeniu warunkowego zawieszenia wykonania kary bez orzeczenia środka karnego, mimo obligatoryjności orzeczenia takiego obowiązku.
Art. 335 § 1 k.p.k.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 15 stycznia 2016r., wydanym w trybie art. 335 § 1 kpk, w sprawie o sygn.
Art. 343 § 7 k.p.k.
72 § 1 kk, bez wykorzystania procesowych uprawnień do zainicjowania zmiany wniosku, przy równoczesnym braku rozstrzygnięcia na podstawie art. 343 § 7 zdanie pierwsze kpk o zwrocie sprawy Prokuratorowi, skutkowało wydaniem wyroku dotkniętego naruszeniem przepisów prawa wskazanych w środku odwoławczym.
Art. 278 § 1 kk
popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 kk.
Art. 46 § 1 kk
70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata, na mocy art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI Ka 220/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Małgorzata Peteja-Żak Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Bożeny Sosnowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. sprawy R. S. syna A. i J., ur. (...) w T. oskarżonego z art. 278§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 15 stycznia 2016 r. sygnatura akt VI K 910/15 na mocy art. 437 kpk i art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 220/16

UZASADNIENIE

WYROKU z dnia 15 kwietnia 2016r. Oskarżony R. S. stanął pod zarzutem tego, że w nocy z 24 na 25 lipca 2015r. w P. zabrał w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą w postaci motoroweru marki (...) o nr rej. (...) o wartości 1600 złotych na szkodę M. G., tj. popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 kk. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 15 stycznia 2016r., wydanym w trybie art. 335 § 1 kpk, w sprawie o sygn. VI K 910/15, uznał oskarżonego R. S. za winnego czynu opisanego wyżej, tj. przestępstwa z art. 278 § 1 kk i za to przestępstwo na mocy art. 278 § 1 kk skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz – w oparciu o przepis art. 33 § 2 kk - karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, przy przyjęciu wysokości jednej stawki na kwotę 30 złotych, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności.

Nadto na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata, na mocy art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. G. kwoty 1600 złotych oraz zasądził od oskarżonego stosowne koszty sądowe. Od niniejszego wyroku apelację na niekorzyść oskarżonego wywiódł Prokurator, zaskarżając wyrok w części dot. orzeczenia o karze i zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 72 § 1 kk, poprzez brak orzeczenia obowiązku wskazanego w w/w przepisie przy równoczesnym orzeczeniu warunkowego zawieszenia wykonania kary bez orzeczenia środka karnego, mimo obligatoryjności orzeczenia takiego obowiązku.

Stawiając taki zarzut Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje: Apelacja okazała się zasadna na tyle, że w wyniku jej wywiedzenia zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Koniecznym stało się zatem uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach. Oskarżyciel publiczny w złożonym w trybie art. 335 § 1 kpk wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego wniósł o orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych, a także obowiązku naprawienia szkody w oparciu o przepis art. 46 § 1 kk.

Sąd Rejonowy wydał wyrok w trybie art. 335 kpk, a więc na posiedzeniu, pod nieobecność stron, prawidłowo zawiadomionych o jego terminie, uwzględniając w całości wniosek Prokuratora. Wydając wyrok Sąd I instancji powielił jednak błąd, jakim obarczony był ów wniosek, dopuszczając się obrazy przepisu art. 72 § 1 kk. Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa w nocy z 24 na 25 lipca 2015r., a więc koniecznym było zastosowanie w realiach niniejszej sprawy przepisów znowelizowanych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015r.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 72 § 1 kk warunkowe zawieszenie wykonania kary musi się wiązać z nałożeniem na oskarżonego przynajmniej jednego z obowiązków wymienionych w tym przepisie, chyba że Sąd orzeka jednocześnie środek karny; wówczas jest fakultatywne. Od dnia 1 lipca 2015r. obowiązek naprawienia szkody nie jest już środkiem karnym, lecz środkiem kompensacyjnym, a zatem oddziaływanie na oskarżonego środkiem probacyjnym w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary winno być w niniejszej sprawie wzmocnione dodatkową dolegliwością w postaci przynajmniej jednego z obowiązków wskazanych w art. 72 § 1 kk.

Uwzględnienie przez Sąd I instancji wniosku Prokuratora, zawierającego propozycję niezgodną z unormowaniem art. 72 § 1 kk, bez wykorzystania procesowych uprawnień do zainicjowania zmiany wniosku, przy równoczesnym braku rozstrzygnięcia na podstawie art. 343 § 7 zdanie pierwsze kpk o zwrocie sprawy Prokuratorowi, skutkowało wydaniem wyroku dotkniętego naruszeniem przepisów prawa wskazanych w środku odwoławczym. W tej sytuacji konieczne stało się uchylenie wyroku w całości, gdyż wydanie prawidłowego orzeczenia w trybie konsensualnym możliwe jest jedynie, gdy wszystkie zawarte uzgodnienia są zgodne z przepisami prawa materialnego, a nadto zostały zaakceptowane przez strony tego uzgodnienia.

Trzeba przypomnieć także, że Sąd Rejonowy jest związany treścią wniosku Prokuratora złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk w tym sensie, że potrzeba dokonania jakiejkolwiek zmiany jego treści musi powodować zwrot sprawy Prokuratorowi. Jedyną dopuszczalną możliwością wydania przez Sąd we wspomnianym trybie orzeczenia o innej treści niż tej wynikającej z ukształtowania wniosku w trybie art. 335 § 1 kpk, jest dokonanie przez strony stosownych modyfikacji w trakcie posiedzenia. Natomiast Sąd meriti, uwzględniając wniosek oskarżyciela publicznego, uznał jego zasadność i adekwatność kary.

Z tych wszystkich względów Sąd odwoławczy uchylił zaskarżone orzeczenie, przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W jego toku Sąd ten uwzględni powyższe uwagi. Ponownie rozpoznając sprawę może skierować ją na posiedzenie, o jakim mowa w art. 343 kpk, gdyż nadal istnieje w sprawie wniosek o skazanie oskarżonego bez rozprawy, będzie jednak wówczas dążył do niepowtórzenia uchybienia omówionego wyżej; alternatywą – w wypadku nieuzgodnienia przez strony odpowiedniej zmiany, od jakiej Sąd uzależni uwzględnienie wniosku - pozostaje zawsze zwrot sprawy Prokuratorowi w oparciu o powołany wyżej przepis art. 343 § 7 zdanie pierwsze kpk.

Kierując się powyższym orzeczono jak w sentencji.