Social security appeal dismissed; residence determines jurisdiction despite foreign tax payments and citizenship change attempts.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal regarding the proper venue for a social security disability pension case. Although the appellant argued that permanent residence in Norway and tax payments there made the Szczecin court improper, the court ruled that Polish residence at the time of filing governed jurisdiction. The decision was based on the statutory rule that residence determines the competent court unless specific provisions apply.
Legislator headnote
AI generatedArt. 461 § 2 k.p.c.; Art. 200 § 1 k.p.c.: In social security matters, the court in whose district the appellant has their residence is exclusively competent, and a transfer of jurisdiction based on the appellant's own residence is mandatory.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
III A Uz 52/16 POSTANOWIENIE Dnia 3 sierpnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca: SSA Urszula Iwanowska (sprawozdawca) Sędziowie: SA Edyta Buczkowska-Żuk del. SSO Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z odwołania A. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII U 6/16, postanawia: oddalić zażalenie. SSA E. Buczkowska-Żuk SSA U. Iwanowska del. SSO G. Horodnicka-Stelmaszczuk
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 7 grudnia 2015 r. A. W., który wskazał adres zamieszkania w P. oraz adres korespondencji w Norwegii, wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 6 listopada 2015 r. o odmowie przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się miejscowo niewłaściwym i na podstawie art. 200 k.p.c. sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie XIII Wydziałowi Ubezpieczeń Społecznych jako właściwemu miejscowo i rzeczowo.
Sąd pierwszej instancji przywołując treść art. 461 § 2 k.p.c. wskazał, że ubezpieczony ma miejsce zamieszkania w P., a więc w okręgu Sądu Okręgowego w Warszawie, który jest właściwy miejscowo do rozpoznania tej sprawy. Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie nie zgodził się A. W., który w założonym zażaleniu podniósł, że aktualnie ma pobyt stały w Norwegii i odprowadza podatki w Norwegii, tam też uległ wypadkowi przy pracy. Zdaniem skarżącego w jego sprawie instytucją właściwą jest Wydział Realizacji Umów Międzynarodowych w S. przy ZUS, który jest uprawniony do kontaktów z norweską administracją i ten Wydział ma pełny dostęp do akt ubezpieczonego.
Przeniesienie sprawy do Sądu w Warszawie jest utrudnieniem dla skarżącego i nie wyraża on na to zgody. Sąd Apelacyjny zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z zapytaniem czy organ wyraża zgodę na pozostawienie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie zgodne z wnioskiem ubezpieczonego, pod rygorem przyjęcia, że organ nie wnioskuje o pozostawienie sprawy do rozpoznania temu Sądowi. Pomimo upływu zakreślonego terminu Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie udzielił odpowiedzi. Natomiast A. W. pismem z dnia 20 lipca 2016 r. poinformował sąd odwoławczy, ze rozpoczął procedurę zmiany obywatelstwa na norweskie podtrzymując złożone zażalenie.
Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych – jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej – właściwy jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania (siedzibę) strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy (art. 461 § 2 k.p.c.). Cytowana regulacja, przy uwzględnieniu treści art. 461 § 2 1 oraz § 2 2 określa właściwość wyłączną w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, którą może modyfikować tylko zastosowanie § 3 tego przepisu, a także postanowienia przepisów szczególnych odnoszących się do systemu ubezpieczeń społecznych.
Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 200 § 1 k.p.c. sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zainicjowane odwołaniem A. W., który w Polsce wciąż ma miejsce zamieszkania w P., tj. w okręgu Sądu Okręgowego w Warszawie. Okoliczność, że aktualnie miejsce pobytu skarżącego jest w Norwegii i podjął on starania o zmianę obywatelstwa w świetle przedstawionych podstaw prawa nie ma wpływu na zmianę Sądu właściwego do rozpoznania niniejszej sprawy.
Zatem, Sąd Okręgowy w Szczecinie trafnie uznał się za niewłaściwy miejscowo i orzekł o przekazaniu sprawy do rozpoznania właściwemu Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Na marginesie należy tylko podnieść, że strony postępowania mogły skorzystać z możliwości przewidzianej przez ustawodawcę w art. 461 § 3 k.p.c. i złożyć we właściwym sądzie uzasadniony wniosek o przekazanie sprawy do sądu równorzędnego ze względów celowościowych. Sąd Apelacyjny mając na uwadze argumentację skarżącego zwrócił się do organu rentowego z zapytaniem czy strona wyraża zgodę na pozostawienie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie.
Organ rentowy nie wyraził takiej zgody, a bez tej czynności pozostawienie sprawy w Sądzie Okręgowym w Szczecinie nie było możliwe. Z wyżej podanych przyczyn, uznając zażalenie za niezasadne Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił je w całości. SSA E. Buczkowska-Żuk SSA U. Iwanowska del. SSO G. Horodnicka-Stelmaszczuk