Legislator Case Law & Legislation
I C 997/15 AI generated

Court orders payment for public transport fare and surcharge after passenger admitted to riding without a ticket.

Case Number I C 997/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the city, ordering the defendant to pay the fare and a surcharge for riding public transport without a valid ticket. The defendant admitted to the violation and signed a payment notice, confirming the debt. Consequently, the court found the claim valid based on the established fact that the passenger occupied a seat without paying.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa Prawo przewozowe art. 16 ust. 1; art. 33a ust. 3: When a passenger occupies a seat in public transport without a valid ticket, a contract of carriage is deemed concluded, obligating the passenger to pay the fare and applicable surcharges immediately.

Keywords

AI generated
public transport contract unpaid fare liability travel surcharge payment notice acceptance civil claim validity

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (j. t. Dz. U. z 2012 roku, poz. 1173, z późn. zm.)
art. 16 ust. 1
art. 33a ust. 3
Zgodnie z art. 33a ust. 3 cyt.
art. 481 § 1 kc
Jednocześnie Sąd orzekł o odsetkach, a to po myśli art. 481 § 1 kc oraz o kosztach - na podstawie art.
art. 98 § 1 kpc
481 § 1 kc oraz o kosztach - na podstawie art. 98 § 1 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 997/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa Miasta S. W. Zarządu (...) w W. przeciwko A. R. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego A. R. na rzecz powoda Miasta S. W. Zarządu (...) w W. kwotę 270,40 (dwieście siedemdziesiąt 40/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 19.04.2015 r. do dnia zapłaty. II. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 237,60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt. I C 997/15

UZASADNIENIE

Powód Miasto S. W. Zarząd (...) w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego A. R. kwoty 270,40 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwany w dniu 04.04.2015 korzystał z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu, a na kwotę dochodzoną pozwem składają się 4,40 zł tytułem należności jednorazowej za przejazd oraz 266 zł tytułem opłaty dodatkowej za bezbiletową jazdę pozwanego. Pozwany A. R., działający poprzez kuratora, ustanowionego z uwagi na nieznajomość miejsca pobytu pozwanego, nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości.

Sąd ustalił, co następuje: W dniu 04.04.2015r. o godz. 11:36 pozwany A. R. poruszał się po W. tramwajem linii 4 nr pojazdu (...) bez ważnego biletu, uprawniającego do przejazdu. W w/w czasie został poddany kontroli biletowej, w wyniku czego kontrolerzy wypisali pozwanemu wezwanie do zapłaty kwoty 270,40 zł, w tym 4,40 zł opłaty za przejazd i 266 zł opłaty dodatkowej. Pozwany potwierdził odbiór wezwania. Dowód: odpis wezwania k 28 Pozwany nie uiścił należności, objętej wezwaniem. Dowód: bezsporne

Sąd zważył, co następuje:

Bezspornym w sprawie pozostaje ustalony stan faktyczny, co wynika z dokumentów, zgromadzonych w aktach sprawy. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że skoro pozwany poruszał się po W. środkiem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu; w wyniku kontroli otrzymywał wezwanie do zapłaty zarówno opłaty za przejazd (4,40 zł) jak i opłaty dodatkowej (266 zł), wynikającej z uchwały Rady m.st. W. z 3.10.2013r. nr (...); wreszcie owych opłat nie uiścił – to powództwo w niniejszej sprawie należało uznać za zasadne i orzec jak w pkt I.

Między stronami procesu bowiem doszło do zawarcia umowy przewozu osoby. Oznacza to, iż do oceny sytuacji prawnej stron znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (j. t. Dz. U. z 2012 roku, poz. 1173, z późn. zm.). Zgodnie z art. 16 ust. l cyt. ustawy umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Pozwany zawarł z powodem umowę przewozu, bowiem znajdował się w środku komunikacji miejskiej (tramwaju).

Zgodnie z przepisami cyt. ustawy pasażer ma obowiązek dokonać opłaty za przejazd, tj. skasować bilet „niezwłocznie po zawarciu umowy”, a więc po wejściu do autobusu bądź tramwaju. Pozwany nie dopełnił tego obowiązku. Zgodnie z art. 33a ust. 3 cyt. ustawy w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową lub wystawia wezwanie do zapłaty. Takie też wezwanie, ze wskazaniem należnych opłat za przejazd jak i opłaty dodatkowej, było wystawione przez kontrolera i podpisane przez pozwanego.

W ten sposób pozwany akceptował swój dług z tytułu przejazdu bez ważnego biletu. Jednocześnie Sąd orzekł o odsetkach, a to po myśli art. 481 § 1 kc oraz o kosztach - na podstawie art. 98 § 1 kpc. Po stronie kosztów powoda Sąd uwzględnił wynagrodzenie pełnomocnika powoda, opłatę sądowej od pozwu i 147,60 zł zaliczki uiszczonej przez powoda na wydatki związane z udziałem kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego.