Appeal dismissed because the appeal was filed late without justified reasons under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to reject her social security benefit suspension notice. The appellant admitted missing the statutory deadline but claimed she was misled by a belief that legal rules could change, while the opposing party argued the delay was excessive and self-blamed. The court ruled that the appeal was untimely and unexcused, confirming the lower court's application of the relevant procedural provision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 9 pkt 3 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed after the expiration of the statutory period shall be rejected unless the delay was excessive and caused by circumstances independent of the party, and the appellant failed to provide justified reasons for the untimely filing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUz 129/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Marta Sawińska Sędziowie: SSA Iwona Niewiadowska-Patzer (spr.) del. SSO Jolanta Cierpiał Protokolant: st.sekr.sądowy Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy Z. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wstrzymanie wypłaty świadczenia na skutek zażalenia odwołującej Z. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt VIII U 2163/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. del. SSO Jolanta Cierpiał SSA Marta Sawińska SSA Iwona Niewiadowska-Patzer
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013r. Sąd Okręgowy w Poznaniu odrzucił odwołanie Z. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 26 września 2011r. o wstrzymaniu wpłaty świadczenia. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Sąd Okręgowy wskazywał, że odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu i nie można przyjąć, że przekroczenie terminu nie było nadmierne ani, że nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony. Z tych względów na zasadzie art. 477 9 § 3 k.p.c. Sąd I instancji odrzucił przedmiotowe odwołanie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie odwołująca domagała się jego zmiany i merytorycznego rozpoznania sprawy oraz uwzględnienia odwołania. Odwołująca zarzucała naruszenie art. 477 9 § 3 k.p.c. oraz art. 85 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W uzasadnieniu skarżąca przyznała, że co prawda nie dotrzymała terminu ustawowego do wniesienia odwołania, jednak z uwagi na błędne przeświadczenie o możliwości zmiany przepisów prawnych, mającej na celu zaspokojenie roszczeń jej i innych ubezpieczonych. Jednocześnie żaląca kwestionowała prawidłowość zaskarżonej decyzji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu jako bezzasadne. Sąd Apelacyjny w pełni podziela i aprobuje stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepis art. 477 9 § 3 k.p.c. w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 477 9 § 3 k.p.c. Sąd odrzuca odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony. Trafnie wskazywał Sąd Okręgowy, że odwołanie od decyzji z dnia 26 września 2011r. zostało złożone z nadmiernym przekroczeniem ustawowego miesięcznego terminu.
Bezspornym było, że odwołanie wpłynęło do organu rentowego w dniu 15 maja 2013r., jak również, że odwołująca otrzymała decyzję z dnia 26 września 2011r. dotyczącą wstrzymania wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011r. Co prawda w aktach rentowych brak jest dowodu doręczenia decyzji, jednak z uwagi na fakt, że świadczenie nie było wypłacane odwołującej od dnia 1 października 2011r., mając na uwadze chociażby zasady doświadczenia życiowego, to należy uznać, że odwołująca co najmniej od października 2011r. miała wiedzę o treści decyzji i wstrzymaniu wypłaty jej emerytury.
Odwołująca miała prawo zaskarżyć przedmiotową decyzję w terminie 1 miesiąca od jej doręczenia, tymczasem odwołanie złożyła dopiero w dniu 15 maja 2013r., a zatem ze znacznym przekroczeniem terminu. Odwołująca nie podała przy tym uzasadnionych przyczyn, usprawiedliwiających złożenie przez nią odwołania po terminie. W konsekwencji złożenie odwołania po terminie niewątpliwie było przez odwołującą zawinione i wynikało z jej braku należytej dbałości o własne interesy procesowe. Z tych wszystkich względów słusznie Sąd Okręgowy uznał, iż przedmiotowe odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 477 9 § 3 k.p.c. Skarżąca nie przedstawiła w złożonym zażaleniu żadnych zarzutów ani okoliczności, które mogłyby prowadzić do podważenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie zażalenie należało oddalić jako bezzasadne, o czym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. del. SSO Jolanta Cierpiał SSA Marta Sawińska SSA Iwona Niewiadowska-Patzer