Legislator Case Law & Legislation
III C 857/13 AI generated

Court partially allowed contract rescission claim for partial performance under 30% threshold and awarded refund with interest.

Case Number III C 857/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially dismissed the plaintiff's claim for full contract rescission but awarded a refund of the advance payment with statutory interest. The plaintiff argued the defendant failed to complete the website programming, while the defendant claimed over 30% performance was achieved. The court found the work was not completed and the performance did not exceed the 30% threshold, triggering the right to rescind under the Civil Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 494 § 1 k.c.; Art. 481 § 1 k.c.; Art. 455 k.c.; Upon rescission of a contract, the obligation to return the advance payment arises only upon the recipient's receipt of the notice of rescission, not at the time of performance, and interest accrues from the date the return becomes due.

Keywords

AI generated
contract rescission advance payment refund partial performance threshold statutory interest Civil Code provisions

Cited Legislation

AI generated
Art. 494 § 1 k.c.
Żądanie powoda było oparte na dyspozycji wynikającej z art. 494 § 1 k.c., zgodnie z którym strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana jest to przyjąć.
Art. 481 § 1 k.c.
O roszczeniu odsetkowym sąd orzekł zgodnie z treścią art. 481 §1 k.c.
Art. 455 k.c.
Odpowiednio zaś do treści art. 455 k.c. jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.
Art. 100 in fine k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie z treścią art. 100 in fine k.p.c. przyjmując, że powód uległ w procesie jedynie w nieznacznym zakresie.
art. 494 § 1 k.c
Żądanie powoda było oparte na dyspozycji wynikającej z art. 494 § 1 k.c., zgodnie z którym strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana jest to przyjąć.
art. 635 k.c
Zgodnie z treścią art. 635 k.c.
art. 6 k.c
Zważywszy na to, że fakt ten niweczy żądanie powoda do zwrotu zaliczkowanego wynagrodzenia, to zgodnie z treścią art. 6 k.c.
art. 481 §1 k.c
O roszczeniu odsetkowym sąd orzekł zgodnie z treścią art. 481 §1 k.c.
art. 455 k.c
Odpowiednio zaś do treści art. 455 k.c.
art. 494 k.c
Żądanie powoda było oparte na dyspozycji wynikającej z art. 494 § 1 k.c., zgodnie z którym strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana jest to przyjąć.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III C 857/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w III Wydziale Cywilnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Szymon Stępień Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Dunaj po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 roku w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa J. F. przeciwko P. R. o zapłatę I. zasądza od pozwanego P. R. na rzecz powoda J. F. kwotę 2.400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty od dnia 4 października 2012 roku do dnia zapłaty; II. oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. zasądza od pozwanego P. R. na rzecz powoda J. F. kwotę 2.315,50 zł (dwa tysiące trzysta piętnaście złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. zwraca powodowi kwotę 401,50 zł (czterysta jeden złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem nadpłaconej zaliczki. Sygn. akt III C 857/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 23 czerwca 2016 roku wydanego w postępowaniu zwykłym Pozwem z dnia 11 stycznia 2013 roku powód J. F. wniósł o zasądzenie od pozwanego P. R. na swoją rzecz kwoty 2.613,56 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 26 maja 2012 roku do dnia zapłaty i zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że strony zawarły umowę o dzieło, polegającą na wykonanie zaprogramowanej strony internetowej według specyfikacji udostępnionej przez powoda za wynagrodzeniem w wysokości 8.000 złotych. Podał, że zapłacił pozwanemu zaliczkę w wysokości 2.400 złotych.

Na skutek niewykonania przez pozwanego dzieła, powód rozwiązał umowę oraz zażądał od pozwanego zapłaty uiszczonej zaliczki. Nakazem zapłaty z dnia 29 stycznia 2013 roku, wydanym w postępowaniu upominawczym, Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie orzekł o obowiązku zapłacenia przez pozwanego na rzecz powoda kwoty 2.400 złotych z odsetkami oraz kosztami procesu. Powyższemu nakazowi zapłaty pozwany sprzeciwił się, zaskarżając go w całości, co doprowadziło do utraty mocy nakazu zapłaty. W sprzeciwie podniósł zarzut wykonania umowy w co najmniej 30%, co nie uprawniało powoda do odstąpienia od umowy.

W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe twierdzenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 22 maja 2012 roku powód J. F. zawarł z pozwanym P. R. umowę nr (...). W umowie tej strony ustaliły, że pozwany wykona dzieło polegające na zaprogramowaniu strony internetowej (...) C. D. S. wg specyfikacji dołączonej do umowy w środowisku (...)/ (...) na frameworku S.. Strony ustaliły również, że dzieło zostanie wykonane do 17 lipca 2012 roku, zaś powód zapłaci pozwanemu wynagrodzenie w wysokości 8.000 złotych netto.

W dniu zawarcia umowy powód wręczył pozwanemu zaliczkę w wysokości 2.400 złotych. Strony ustaliły również, że w przypadku odstąpienia przez powoda od umowy, gdy stopień zaawansowania prac przekracza 30% zaliczka nie podlega zwrotowi. Okoliczność bezsporna, a nadto: - umowa, k. 8-10; - specyfikacja, k. 11-21, 60-102; - potwierdzenie przelewu, k. 22; - zeznania świadka P. K., k. 388-389; - przesłuchanie powoda, k. 171-173; - przesłuchanie pozwanego, k. 250; Dnia 3 października 2012 roku powód złożył pozwanemu oświadczenie o odstąpieniu od umowy.

Okoliczność bezsporna, a nadto: - oświadczenie powoda, k. 23-26;; - przesłuchanie powoda, k. 171-173; - przesłuchanie pozwanego, k. 250; W chwili złożenia oświadczenia przez powoda, dzieło było wykonane w 5-10%. Po złożeniu tego oświadczenia powód powierzył wykonanie dzieła innej osobie. Dowód: - oświadczenie, k. 27; - kod źródłowy, k. 361; - zeznania świadka K. R., k. 158; - zeznania świadka P. K., k. 388-389; - opinia biegłego, k. 284-292, 398-403, 437-438; - przesłuchanie powoda, k. 171-173; Pismem z dnia 28 października 2012 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 2.400 złotych tytułem zwrotu zaliczki w terminie do 25 maja 2012 roku.

Okoliczność bezsporna, a nadto: - pismo z dnia 26 października 2012 roku, k. 6;

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się uzasadnione niemal w całości. Żądanie powoda było oparte na dyspozycji wynikającej z art. 494 § 1 k.c., zgodnie z którym strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana jest to przyjąć. Z powyższego wynika, że powód winien był udowodnić, że strony zawarły umowę wzajemną, jak również to, że jedna ze stron skutecznie od niej odstąpiła, jak również wartość spełnionego świadczenia. W ocenie sądu bezsporne było to, że strony zawarły umowę o dzieło.

W ramach tej umowy pozwany miał wykonać dzieło polegające na zaprogramowaniu strony internetowej (...) C. D. S. wg specyfikacji dołączonej do umowy w środowisku (...)/ (...) na frameworku S.. Oprócz tego, że strony nie pozostawały w sporze co do zawarcia i treści umowy, wynika ona z przedstawionej umowy z dnia 22 maja 2012 roku. Poza sporem było także i to, że tytułem wynagrodzenia powód zapłacił pozwanemu zaliczkę w wysokości 2.400 złotych. Okoliczność ta wynika także z potwierdzenia przelewu. Nie było sporne także i to, że powód złożył pozwanemu oświadczenie o odstąpieniu od umowy.

Z potwierdzenia odbioru tego oświadczenia wynikało, że nastąpiło to 5 października 2012 roku, a zatem po upływie terminu wykonania dzieła, ustalonego umownie na 22 lipca 2012 roku. Zgodnie z treścią art. 635 k.c. jeżeli przyjmujący zamówienie opóźnia się z rozpoczęciem lub wykończeniem dzieła tak dalece, że nie jest prawdopodobne, żeby zdołał je ukończyć w czasie umówionym, zamawiający może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić jeszcze przed upływem terminu do wykonania dzieła. Wskazać należy, że dopuszczalne jest odstąpienie przez zamawiającego od umowy o dzieło także po upływie terminu do wykonania dzieła (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 roku, sygn.. akt IV CSK 182/11, OSNC 2012/7-8/90).

Mając na uwadze to, że pozwany zobowiązał się do wykonania dzieła do 22 lipca 2012 roku i w tym terminie go nie wykonał, zaktualizowała się przesłanka do odstąpienia przez powoda od umowy także po ustalonym terminie wykonania dzieła. Bezsporne było także i to, że w chwili złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy, dzieło nie zostało jeszcze ukończone. Nadto okoliczność ta wynika zarówno z zeznań świadków, jak i powoda, a także z opinii biegłego. Skuteczność odstąpienia od umowy spowodowała dopuszczalność żądania przez powoda od pozwanego zwrotu spełnionego świadczenia w postaci zapłaconego częściowo wynagrodzenia w wysokości 2.400 złotych w rozumieniu art. 494 § 1 k.c. Wysokość tego świadczenia nie była między stronami sporna, a nadto wynikała z potwierdzenia przelewu.

W § 6. umowy strony ustaliły jednak, że zwrot świadczenia może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy dzieło zostało przez pozwanego wykonane w co najmniej 30%. Zważywszy na to, że fakt ten niweczy żądanie powoda do zwrotu zaliczkowanego wynagrodzenia, to zgodnie z treścią art. 6 k.c. pozwany winien był udowodnić, że w chwili złożenia przez powoda oświadczenia o odstąpieniu od umowy, stan zaawansowania prac wynosił co najmniej 30%. W ocenie sądu pozwany okoliczności tej nie udowodnił. Z dowodu z opinii biegłego wynikało, że dzieło zostało wykonane przez pozwanego jedynie w 5-10%.

W takim stanie rzeczy żądanie zwrotu zapłaconego zaliczkowo wynagrodzenia należało uznać za zasadne. W toku procesu pozwany podniósł, że przedmiotem umowy było wykonanie przez niego tylko silnika strony internetowej. W ocenie sądu takie jego stanowisko należy uznać za błędne. Z umowy wynikało, że przedmiotem umowy jest zaprogramowanie strony internetowej, a zatem stworzenie jej w całości umożlwiającej działanie. Jest oczywiste, że strona taka winna mieć zarówno silnik, jak i tzw. karoserię. Takie rozumienie tego unormowania wynika także z opinii biegłego oraz jej wyjaśnienia podczas rozprawy dnia 9 czerwca 2016 roku.

W ocenie sądu nietrafne okazały się także zarzuty pozwanego co do modyfikacji przez powoda wykonanego przez niego oprogramowania. Z opinii biegłego wynika, że zapis w kodzie źródłowym nie nosił śladów ingerencji. Pomimo zgłaszanych zarzutów pozwany nie udowodnił, że w wykonanym oprogramowaniu znajdował się kod z repozytorium (...). Mając na uwadze to, że powód złożył skuteczne oświadczenie o odstąpieniu od umowy i w czasie złożenia takiego oświadczenia stan zaawansowania prac wynosił poniżej 30%, przeto zgodnie z treścią art. 494 § 1 k.c. przysługiwało mu uprawnienie do żądania zwrotu wypłaconego częściowo wynagrodzenia.

W takim stanie rzeczy sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O roszczeniu odsetkowym sąd orzekł zgodnie z treścią art. 481 §1 k.c. Zgodnie z jego treścią jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Odpowiednio zaś do treści art. 455 k.c. jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.

Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 7 listopada 2013 roku, sygn.. akt I ACa 558/13, Lex nr 1566824), z którego wynika, że chociaż skutkiem odstąpienia od umowy wzajemnej jest sytuacja, w której umowę uważa się za niezawartą, to jednak przewidziany w art. 494 k.c., obowiązek zwrotu wzajemnych świadczeń powstaje nie z chwilą ich dokonania, tylko z momentem dotarcia do adresata oświadczenia o odstąpieniu. Obowiązek zwrotu spełnionego przez stronę przeciwną świadczenia aktualizuje się dopiero w zchwilą złożenia mu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, a nie z chwilą spełnienia samego świadczenia. w chwili spełnienia świadczenia strona umowy nie ma obowiązku przewidzenia treści oświadczeń, które mogą zostać w przyszłości złożone.

Mając na uwadze to, że oświadczenie o odstąpieniu od umowy zostało złożone pozwanemu 3 października 2012 roku, to z tym dniem żądanie zwrotu spełnionego świadczenia staje się wymagalne. W takim stanie rzeczy z dniem 4 października 2012 roku pozwany popadł w opóźnienie ze spełnieniem świadczenia. Zważywszy na to, że żądanie powoda nie mogło zostać uwzględnione ponad kwotę i odsetki za opóźnienie opisane w pkt I sentencji, w pozostałym zakresie powództwo należało oddalić, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z treścią art. 100 in fine k.p.c. przyjmując, że powód uległ w procesie jedynie w nieznacznym zakresie.

Na poniesione przez niego koszty procesu składały się: opłata sądowa w wysokóści100 złotych, zastępstwo procesowe w wysokości 600 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz koszt opinii biegłego w wysokości 1.598,50 złotych. W takim stanie rzeczy sąd z urzędu zwrócił powodowi nadpłaconą zaliczkę, o czym orzekł jak w pkt IV sentencji.