Legislator Case Law & Legislation
III AUa 155/13 AI generated

Appeal dismissed; court rejected request to disqualify judge due to lack of impartiality grounds under Polish Code of Civil Procedure.

Case Number III AUa 155/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appellant's appeal against a prior decision rejecting a request to disqualify a judge. The appellant argued the judge lacked impartiality regarding the mining pension case, but failed to prove any statutory grounds for disqualification. The court ruled that neither statutory relationships nor reasonable doubts about impartiality existed, and that procedural complaints belong in separate remedies.

Legislator headnote

AI generated

Art. 48, 49 k.p.c.; A judge is disqualified only by law for specific relationships or if a reasonable doubt of impartiality is proven; mere disagreement with legal assessment or procedural errors do not justify disqualification.

Keywords

AI generated
disqualification of judge impartiality standard Code of Civil Procedure statutory disqualification reasonable doubt appeal dismissal judicial independence

Cited Legislation

AI generated
Art. 48 § 1 k.p.c.
W myśl art. 48 § 1 k.p.c. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy:
Art. 49 k.p.c.
Stosownie do art. 49 k.p.c. niezależnie od przyczyn wymienionych w art.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny działająca na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 394 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 52 § 1 k.p.c
48 i 49 k.p.c., a także art. 52 § 1 k.p.c.
art. 48 § 1 k.p.c
W myśl art. 48 § 1 k.p.c.
art. 49 k.p.c
Stosownie do art. 49 k.p.c.
art. 48 k.p.c
Sąd Apelacyjny wskazuje, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wymienionych w art. 48 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny działająca na podstawie art. 385 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CZ 8/76
postanowienie SN z dnia 20 lutego 1976 r., II CZ 8/76, Lex, nr 7802).
III AO 5/97
postanowienie SN z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz.
I PZ 9/72
502; postanowienie SN z dnia 8 marca 1972 r., I PZ 9/72, Lex, nr 7068).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUa 155/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Goss-Kokot Sędziowie: SSA Marta Sawińska (spr) del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans Protokolant: sekr.sądowy Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o emeryturę górniczą na skutek zażalenia wnioskodawcy E. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt III AUa 155/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. del. SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans SSA Dorota Goss-Kokot SSA Marta Sawińska (spr.)

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013r., sygn. akt III AUa 155/13, Sąd Apelacyjny w Poznaniu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek E. K. o wyłączenie Sędziego Sądu Apelacyjnego m. B.. W uzasadnieniu Sąd orzekający – analizując treść art. 48 i 49 k.p.c., a także art. 52 § 1 k.p.c. stwierdził, że pomiędzy wskazanym we wniosku Sędzia, a stroną postępowania nie zachodzi stosunek, który mógłby wywołać jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności Sędziego. Sąd podniósł, że strona nie uprawdopodobniła przyczyn wskazujących na zasadność wniosku, a wątpliwości strony, co do bezstronności Sędziego są nieuzasadnione.

Powyższe postanowienie zażaleniem z dnia 26 września 2013r. zaskarżył E. K.. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że podtrzymuje wniosek o wyłączenie Sędziego. Skarżący podniósł liczne zarzuty w zakresie meritum sprawy rozpoznawanej pod sygn. III AUa 155/13, a skupiające się na kwestii wysokości należnego mu świadczenia. Z treści zażalenia wynika, że skarżący domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia i wyłączenia sędziów zgodnie z wnioskiem. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Sąd Apelacyjny stwierdza, że zażalenie odwołującego jest bezzasadne.

Jednocześnie podkreślić należy, że wobec zarzutów zażalenia, nie ma innej podstawy rozstrzygnięcia, jak wskazane przez Sąd w zaskarżonym postanowieniu. W myśl art. 48 § 1 k.p.c. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy:

1) w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziaływa na jego prawa lub obowiązki;

2) w sprawach swego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) w sprawach osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w sprawach, w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem albo był radcą prawnym jednej ze stron;

5) w sprawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jako też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6) w sprawach o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem, jeżeli brał udział w wydaniu tego orzeczenia. Stosownie do art. 49 k.p.c. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48, Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Sąd Apelacyjny wskazuje, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wymienionych w art. 48 k.p.c. Brak podstaw, zatem do wyłączenia Sędziego wskazanego przez odwołującego z urzędu.

Odnosząc się natomiast do art. 49 k.p.c., Sąd Apelacyjny zauważa, że stanowisko Sądu meritti jest słuszne - skarżący również nie uprawdopodobnił, by istniała jakakolwiek okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności Sędziego, którego wyłączenia domagał się wnioskodawca. Wnioskodawca w żadnym razie nie wykazał okoliczności uzasadniających wyłączenie SSA M. B. z postępowania. Sąd Apelacyjny pragnie jedynie zauważyć, że nie uzasadnia wyłączenia, reprezentowana przez sędziego, odmienna od poglądu strony ocena prawna (por. postanowienie SN z dnia 20 lutego 1976 r., II CZ 8/76, Lex, nr 7802).

Ewentualne zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie SN z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie SN z dnia 8 marca 1972 r., I PZ 9/72, Lex, nr 7068). Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny działająca na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 394 2 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. del.

SSO Katarzyna Schönhof-Wilkans SSA Dorota Goss-Kokot SSA Marta Sawińska (spr.)