Legislator Case Law & Legislation
II Ka 90/16 AI generated

Court dismissed appeal against sentence for drunk driving while under a lifetime driving ban. Defense argued legal misapplication but court found no error.

Case Number II Ka 90/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal upheld the first-instance judgment convicting the defendant of drunk driving while serving a lifetime driving ban. The defense appealed, claiming the court incorrectly applied Article 178 of the Penal Code and imposed an excessive penalty. The court rejected these arguments, noting the first instance correctly identified the crime's elements and that the sentence was justified by the defendant's recidivism and dangerous state.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 1, 4 k.k.; Art. 64 § 1 k.k.; Art. 42 § 3 k.k.; Art. 43a § 2 k.k.; Art. 69 § 4 k.k.; Art. 53 § 2 k.k. The court established that a conviction for driving under the influence while under a lifetime ban is valid if the factual description meets statutory requirements, and that a sentence is not excessive merely because it does not allow for probation in special recidivism cases.

Keywords

AI generated
drunk driving lifetime driving ban special recidivism penal code application sentence proportionality probation suspension criminal appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 1, 4 k.k.
oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§ 1 i 4 kk w zw.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art.
Art. 42 § 3 k.k.
Na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.
Art. 43a § 2 k.k.
Na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
Art. 69 § 4 k.k.
Z treści art. 69§4 kk wynika nadto, iż wobec sprawcy przestępstwa z art.
Art. 53 § 2 k.k.
Dlatego, aby orzekane kary były odbierane jako sprawiedliwe sąd powinien kierować się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk, a w szczególności w § 2 tego przepisu.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Oczywistym natomiast jest, iż wobec oskarżonego taki wypadek nie zaistniał. O kosztach sadowych Sąd orzekł na podst. art. 636§1 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych. SSO Waldemar Cytrowski
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
art. 178 § 1 k.k
akt II K 781/13, a nadto będąc uprzednio skazanym za przestępstwa z art. 178 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 14.01.2016 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 90/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 6 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Jacka Gorskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu 6.05.2016 r. sprawy J. T. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§ 1 i 4 kk w zw. z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 14.01.2016 r. sygn. akt II K 665/15 1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.

2. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 180 zł.

3. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. R. kwotę 516,60 zł z tytułu nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Waldemar Cytrowski

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kole w sprawie o sygn. akt II K 665/15 oskarżonego J. T. uznał za winnego tego, że 16 sierpnia 2015 r. w B. gm. G. w woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym – kierował samochodem osobowym m-ki M. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości 1,11 mg/dm 3 oraz w okresie obowiązywania łącznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Kole z dnia 25.10.2013 r. sygn. akt II K 781/13, a nadto będąc uprzednio skazanym za przestępstwa z art. 178 § 1 k.k. oraz z art. 178 § 1 i § 4 k.k., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwa podobne, którą odbywał w okresie od 25.11.2013r. do 16.07.2014r., to jest popełnienia przestępstwa z art. 178 § 1 i § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Apelację wniosła obrońca oskarżonego, która zarzuciła obrazę prawa materialnego, tj. art. 178 k.k. poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjcie błędnej kwalifikacji prawnej prawidłowo ustalonego czynu oraz wymierzenie kary na podstawie błędnego przepisu.

Apelacja nie jest zasadna. Apelująca nie kwestionowała, iż Sąd „prawidłowo ustalił czyn przypisany oskarżonemu ”, a zatem przyznała, iż opis przypisanego oskarżonemu przestępstwa zawierał wszystkie znamiona przestępstwa z art. 178a§1 i 4 kk. Sąd I instancji zarówno w wersie 8 jak i 12 punktu 1. wyroku po art. 178 nie wpisał litery „a”. Z treści natomiast przypisanego oskarżonemu przestępstwa, którego opis w sposób oczywisty wskazuje na wystąpienie wszystkich znamion przestępstwa z art. 178a§1 i 4 kk oraz z podstawy wymiaru kary przypisanego przestępstwa - art. 178a § 4 k.k. wprost jednak wynika, iż nie wpisanie litery „a” w ww. wersach stanowi oczywiste omyłki pisarskie.

O oczywistości tych omyłek dodatkowo świadczy charakter prawny przepisu z art. 178§1 kk, który stanowi nadzwyczajne zaostrzenie kar wobec sprawców wskazanych w jego treści przestępstw oraz wprost treść tego przepisu i jego zawartość – brak § 4 . Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do zakwalifikowania zachowania oskarżonego jako przestępstwa z art. 244 kk. Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów „ współmierności” występuje często. Zmiana więc w zakresie wymiaru kary jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy jest on tak rażąco błędny, że nie może zostać utrzymany, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą.

Dlatego, aby orzekane kary były odbierane jako sprawiedliwe sąd powinien kierować się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk, a w szczególności w § 2 tego przepisu. Takimi też wskazaniami kierował się Sąd I instancji skazując oskarżonego na karę 1 roku bezwzględnego pozbawienia wolności. Oskarżony jechał bowiem w stanie znacznej nietrzeźwości, a przestępstwo popełnił w warunkach recydywy specjalnej podstawowej. Z treści art. 69§4 kk wynika nadto, iż wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a§4 kk sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Oczywistym natomiast jest, iż wobec oskarżonego taki wypadek nie zaistniał. O kosztach sadowych Sąd orzekł na podst. art. 636§1 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych. SSO Waldemar Cytrowski