Court orders full payment of consumer loan debt and contractual interest to assignee bank.

Sygn. akt I C 2225/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Aleksandra Różalska - Danilczuk Protokolant: Kalina Niedzielska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 roku w Warszawie z powództwa (...) w W. przeciwko K. Z. o zapłatę 1. Zasądza od pozwanej K. Z. na rzecz powoda (...) (...) w W. kwotę 6.377,44 zł (sześć tysięcy trzysta siedemdziesiąt siedem złotych i czterdzieści cztery grosze) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 4.489,76 zł (cztery tysiące czterysta osiemdziesiąt dziewięć złotych i siedemdziesiąt sześć groszy) od dnia 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty oraz z umownymi odsetkami w wysokości 29,99% rocznie liczonymi od kwoty 1.887,68 zł (jeden tysiąc osiemset osiemdziesiąt siedem złotych i sześćdziesiąt osiem złotych) od dnia 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty;

2. Zasądza od pozwanej K. Z. na rzecz powoda (...) (...)w W. kwotę 1.297,00 zł (jeden tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 2225/13

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 22 maja 2013 r. powód (...) (...) z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od K. Z. kwoty 6.377,44 zł wraz z odsetkami: - ustawowymi od kwoty 3.287,04 zł od 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty, - ustawowymi od kwoty 142,03 zł od 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty, - ustawowymi od kwoty 367,40 zł od 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty, - umownymi w wysokości 29,99% rocznie od kwoty 1.887,68 zł od 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty, - ustawowymi od kwoty 693,29 zł od 22 maja 2013 r. do dnia zapłaty, oraz zwrot kosztów procesu w kwocie 1281,44 zł.

W dniu 19 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym uwzględnił w całości powództwo. Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenie powództwa w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. Z. zawarła w dniu 8 lutego 2006 roku z (...) Bank S.A. umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...). Umowa przewidywała obowiązek spłaty kredytu w miesięcznych ratach zgodnie z harmonogramem spłat (dowód: umowa wraz z harmonogramem spłat – k. 55-58v).

K. Z. nie spłaciła w terminie należności (bezsporne). W piśmie kierowanym do wierzyciela wskazywała na swoją trudną sytuację materialną (dowód: podanie – k. 66v). Umową z dnia 8 marca 2012 r. G. (...) Bank z siedzibą w W., następca prawny (...) Banku S.A., dokonał przelewu należnej mu wierzytelności w stosunku do K. Z. na rzecz (...) (...) (dowód: wyciąg z umowy przelewu wierzytelności – k. 38-41 wraz załącznikiem – k. 32-34). Pismem z dnia 8 marca 2012 r, (...) Bank S.A. z siedzibą w W., następca prawny (...) Banku S.A., powiadomił K.

Z. o przelewie wierzytelności (dowód: zawiadomienie o przelewie – k. 52). Pismem z 17 kwietnia 2012 r. (...) (...) wezwał K. Z. do zapłaty długu wynikającego z umowy kredytu w terminie 5 dni (dowód: wezwanie do zapłaty – k. 53). We wskazanym terminie K. Z. nie dokonała zapłaty (bezsporne). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie załączonych do akt niniejszej sprawy, a wymienionych wyżej dokumentów. Sąd dał wiarę dokumentom zgromadzonym w sprawie, gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwa żadnych wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie miał podstaw do zakwestionowania jej z urzędu.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu. W niniejszej sprawie bezsporne było istnienie zadłużenia K. Z. w wysokości wskazanej w pozwie wobec powoda (...) (...) w W., który nabył przedmiotową wierzytelność wynikającą z zawartej pomiędzy pozwanym, a (...) Bank S.A. w W.. Zgodnie z przepisem art. 509 § 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Na mocy § 2 tej regulacji wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

W niniejszej sprawie pozwana nie kwestionowała swojego zadłużenia, ani swojej odpowiedzialności za jego spłatę, twierdziła jednak, że myślała iż spłaciła kredyt. Nie przedstawiła żadnego potwierdzenie dokonania spłaty. Wskazała, iż z uwagi na ciężką sytuację życiową nie stać jej na uregulowanie zadłużenia. W świetle zebranego materiału dowodowego należało uznać roszczenia powoda za uzasadnione. Trudna sytuacja materialna powódki nie może stanowić podstawy do uchylania się od spełnienia zobowiązania. Dlatego też Sąd zasądził w całości dochodzoną przez powoda kwotę.

O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 kc. Odsetki naliczone zostały zgodnie z żądaniem pozwu od dnia 22 maja 2013 r. tj. od dnia wniesienia pozwu. Odsetki od kwoty 1.8887,68 zł zostały zasądzone w wysokości 29,99% w stosunku rocznym zgodnie z zapisami umowy. W dniu zawarcia umowy nie obowiązywały przepisy dotyczące odsetek maksymalnych, zatem dopuszczalne było dochodzeni odsetek w takiej wysokości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc.