Court allows enforcement clause transfer due to notarized document verification meeting statutory requirements.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Kalisz granted the creditor's appeal against the Regional Court's refusal to issue an enforcement clause for the transfer of a claim. The creditor argued that notarized documents sufficiently proved the transfer despite the lower court's doubts about document correspondence. The appellate court ruled in favor of the creditor, finding the notarized extracts and titles clearly identified the specific agreements involved.
Legislator headnote
AI generatedArt. 788 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: If a right or obligation passes to another person after the title of execution arises, the court shall grant an enforcement clause to or against that person if the transfer is evidenced by an official or private document with an officially certified signature.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 417/16 POSTANOWIENIE K., dnia 1 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przeciwko dłużnikowi M. Z. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 12 maja 2016 r. sygn. akt I Co 1181/16 postanawia: I. Zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać mu następujące brzmienie: „ 1. nadać klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przez Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział I Cywilny w sprawie o sygnaturze akt Nc 390/04 z dnia 9 lipca 2004 r. na rzecz nowego wierzyciela (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.;
2. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania klauzulowego.”, II. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania zażaleniowego. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Dnia 1 lipca 2016 roku Sygn. akt II Cz 417/16
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 9 lipca 2004 r., wydanemu w sprawie o sygnaturze akt Nc 390/04. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek podlegał oddaleniu albowiem w ocenie Sądu I instancji wnioskodawca nie wykazał skuteczności przeniesienia wierzytelności gdyż z uwagi na brak połączenia kserokopii dokumentów z kserokopią notarialnego poświadczenia zgodności wyciągu z oryginałem umowy niemożliwym jest stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości, które poświadczenie dotyczy jakiego dokumentu.
Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył wierzyciel zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 788 § l k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a w konsekwencji odmowę nadania klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień mimo spełnienia przesłanek opisanych w tym przepisie. W oparciu o ten zarzut skarżący wniósł o zmianę postanowienia przez uwzględnienie wniosku o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień i zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego i zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 788 § l k.p.c., jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Analizując zarzuty zażalenia oraz argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podzielić należy twierdzenia skarżącego, że notariusz w poświadczeniu własnoręczności podpisów wskazał, iż dotyczy ono „umowy przelewu wierzytelności z dnia 26 listopada 2014 r.” a na kolejnym z dokumentów, iż dotyczy „umowy dotyczącej obsługi wierzytelności 26A w odniesieniu do funduszu 26 z dnia 26 listopada 2014 r.”.
W ocenie Sądu Okręgowego w sposób wystarczający zatem zindywidualizowano umowy, których poświadczenia podpisów dokonali notariusze. Nie sposób podzielić również twierdzenia, że istnieje ryzyko, że w tym samym dniu różne podmioty zawierały umowy przelewu wierzytelności, z których następnie sporządzane były wyciągi, skoro w poświadczeniu podpisów każdorazowo oprócz daty zawartych umów wskazano również „tytuł” przedmiotowych umów. Ponadto, jak się wydaje, uwadze Sądu Rejonowego umknęło, iż kolejne strony wyciągów, poświadczonych z resztą za zgodność z oryginałem przez profesjonalnego pełnomocnika, zawierają numerację kart, co również uwiarygodnia twierdzenia wnioskodawcy, iż notarialne poświadczenia podpisów dotyczą konkretnych, przedłożonych wraz z nimi umów.
Na marginesie zauważenia wymaga, że za nie stosowaniem zasad nadmiernego formalizmu procesowego w analogicznych sprawach opowiedział się również Sąd Najwyższy w uchwale z 13 maja 2015 r. sygn. akt III CZP 15/15 (publ. Biuletyn SN rok 2015, Nr 5). Ubocznie zauważyć także należy, że w razie powzięcia wątpliwości przez Sąd Rejonowy co do autentyczności, czy też zupełności przedłożonych dokumentów przedwczesnym wydaje się oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, bez jakiegokolwiek wezwania wnioskodawcy o wyjaśnienie, bądź przedłożenie czytelnej dla Sądu wersji załączonych do wniosku dokumentów.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 § l k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w punkcie I. sentencji. W myśl generalnej zasady cesja wierzytelności dokonana na podstawie art. 509 k.c. nie powoduje zmiany zobowiązania a co istotne nie może pogorszyć sytuacji dłużnika. Dłużnik dalej ma zatem obowiązek świadczenia tylko tego, do czego był zobowiązany w stosunku do zbywcy (H. Ciepła (w:) Komentarz do kodeksu cywilnego, wyd. Lexis Nexis s. 587; B. Łubkowski (w:) Kodeks cywilny – komentarz, t.
II, Warszawa 1972, s. 1220). Z tej przyczyny w ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do obciążania dłużniczki kosztami kolejnego postępowania klauzulowego. Tym samym zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie z uwagi na zbycie wierzytelności oraz fakt, że dłużniczka zobowiązana została już do poniesienia kosztów postępowania klauzulowego (postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 7 marca 2005 r. wydane w sprawie Nc 390/04) o kosztach sądowych zarówno postępowania I, jak i II instancyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. S.S.O.
Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski