Social security court dismisses appeal for agricultural pension due to lack of total disability certification. The court rejects the insured's claim based on expert medical opinions. The decision upholds the original denial of the pension benefit. The court finds the insured's subjective complaints insufficient to override expert findings. The ruling confirms that stable chronic conditions do not equate to total disability. The judgment emphasizes the binding nature of medical expert assessments in social security cases. The court concludes that the insured does not meet statutory disability requirements. The decision affirms the original administrative decision regarding pension eligibility. The court maintains that expert opinions constitute reliable evidence for disability determination. The ruling clarifies the strict criteria for agricultural pension entitlement under Polish law.

Sygn. akt IV U 740/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2016r. w S. odwołania M. R. (1) od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 29 maja 2014 r. Nr (...) w sprawie M. R. (1) przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 290/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 29 maja 2014r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.21 ust.1 i ust.2 pkt 5 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników odmówił M. R. (1) prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Odwołanie od w/w decyzji złożył M. R. (1) wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

W uzasadnieniu stanowiska podniósł, że ustalenie organu rentowego, iż nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym jest całkowicie niezrozumiałe w świetle stanu jego zdrowia i rozpoznanych u niego schorzeń natury kardiologicznej, ortopedycznej, diabetologicznej i innych. Stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie pracy w gospodarstwie rolnym (odwołanie k.1-4 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie prawomocnego orzeczenia komisji lekarskiej Kasy z 27 maja 2014r., która uznała, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które miałyby wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje: W dniu 24 marca 2014r. M. R. (1) wystąpił do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (wniosek k.1 akt organu rentowego). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza rzeczoznawcę, który w orzeczeniu z 7 maja 2014r. uznał, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym (wypis z orzeczenia lekarza rzeczoznawcy z 7 maja 2104r. k.47 i 50-50v akt organu rentowego).

Na skutek odwołania ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza rzeczoznawcy ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską Kasy, która w orzeczeniu z 27 maja 2014r. nie uznała ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym (odwołanie ubezpieczonego od orzeczenia lekarza rzeczoznawcy k.55-57 akt rentowych i wypis z orzeczenia komisji lekarskiej Kasy z 27 maja 2014r. k.60 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 29 maja 2014r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonemu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (decyzja z 29 maja 2014r. k.70 akt rentowych).

Ubezpieczony ma 56 lat. Wraz z żoną G. R. jest właścicielem nieruchomości rolnych o powierzchni 7,76 ha położonych na terenie gminy K.. Na mocy umowy dzierżawy zawartej w dniu 17 lipca 2010r. ubezpieczony wraz z żoną wydzierżawili powyższe nieruchomości rolne Z. K. na okres 10 lat ,tj. do 18 lipca 2020r. (umowa dzierżawy z 17 lipca 2010r. k.23 akt rentowych). Żona ubezpieczonego ma ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, ubezpieczony podlega ubezpieczeniu jako domownik (wyjaśnienia ubezpieczonego k.53-53v akt sprawy i zaświadczenie z 24 marca 2014r. k.3 akt rentowych).

Ubezpieczony cierpi na nadciśnienie tętnicze okres II wg (...), cukrzycę typu 2, zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa L-S bez objawów niewydolności narządu osiowego i objawów korzeniowych, sero-dodatnie reumatoidalne zapalenie stawów okres II, niedosłuch obustronny w wywiadzie oraz przewlekłe zapalenie krtani. Ponadto we wrześniu 2004r. przeszedł leczenie nawracającego ropnia zębopochodnego lewego policzka, które polegało na nacięciu i drenażu, we wrześniu 2013r. przeszedł zabieg usunięcia łagodnej zmiany (polipa) prawego fałdu głosowego, a w maju 2014r. zabieg usunięcia łagodnej zmiany (brodawczaka) łuku podniebno-językowego lewego.

Ostatnie z wymienionych schorzeń w wyniku przeprowadzonych zabiegów uległy całkowitemu wyleczeniu. Zdiagnozowane u ubezpieczonego nadciśnienie tętnicze jest leczone farmakologicznie od 10 lat. Schorzenie to przebiega bez powikłań narządowych, wymaga dalszego systematycznego stosowania leków, ale nie powoduje u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa L-S uwidocznione w badaniach MR z 2013 i 2014r. nie wykazują cech progresji, okresowo stanowią przyczynę zespołów bólowych kręgosłupa i okresowych objawów korzeniowych.

Badanie neurologiczne ubezpieczonego na potrzeby opinii sądowej nie wykazało objawów ogniskowych oraz objawów niewydolności krążenia mózgowego, a badanie części obwodowej układu nerwowego nie wykazało aktywnych objawów korzeniowych. Opisane schorzenie kręgosłupa nie ma istotnego wpływu na ograniczenie zdolności ubezpieczonego do pracy w gospodarstwie rolnym. U ubezpieczonego zachowana jest pełna sprawność ruchowa i czynnościowa kończyn górnych i dolnych, a niewielkie ograniczenie ruchomości kręgosłupa nie upośledza istotnie jego funkcji.

Schorzenie w postaci cukrzycy typu 2. rozpoznane w 2013r. przebiega u ubezpieczonego w sposób stabilny. Obecnie - po okresie leczenia tabletkami jest leczone insuliną. Dotychczas nie wystąpiły ostre powikłania diabetologiczne i ubezpieczony nie wymagał pomocy doraźnej lub hospitalizacji ze wskazań nagłych – z powodu ostrych powikłań cukrzycy (znaczących hyper bądź hipoglykemii). Stan zaawansowania schorzenia kardiologicznego, diabetologicznego oraz narządu ruchu nie narusza sprawności organizmu ubezpieczonego w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym.

Również reumatoidalne zapalenie stawów nie upośledza w istotny sposób sprawności ruchowej ubezpieczonego i przez to nie ogranicza go w pracy w gospodarstwie rolnym. Ubezpieczony jest sprawny ruchowo, nie występują u niego obrzęki ani deformacje stawów. W trakcie niniejszego procesu wdrożono u ubezpieczonego leczenie lekiem biologicznym. Leki te są bardzo skuteczne i hamują procesy zapalne (opinia biegłych lekarzy – kardiologa H. S., neurologa P. W., ortopedy M. R. (2) i diabetologa H. T. k.11-12 i 15 akt sprawy, uzupełniająca opinia biegłej diabetolog M.

T. k.39 akt sprawy, opinia biegłej diabetolog B. B. k.60-61 akt sprawy, opinia biegłej otolaryngolog E. K. k.24-26 akt sprawy oraz opinia biegłej reumatolog A. S. k.45-46 i uzupełniająca opinia tej biegłej k.55 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego M. R. (1) okazało podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.21 ust.1 i 2 pkt 5 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) renta rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki: podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres, o którym mowa w ust.2 wskazanego przepisu – w przypadku ubezpieczonego, który ukończył 30 lat – przez okres co najmniej 5 lat, jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a całkowita niezdolność do pracy powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art.20 ust.1 i 2 ustawy, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W myśl art.21 ust.5 w/w ustawy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym. Z ustaleń Sądu wynika, że ubezpieczony podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu jako domownik. W celu ustalenia, czy ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy i kiedy niezdolność ta powstała Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu medycyny. W złożonych opiniach biegli lekarze specjalizujący się w schorzeniach, na które cierpi ubezpieczony ocenili, że stan zaawansowania tych schorzeń, w tym schorzenia kardiologicznego, diabetologicznego, narządu ruchu – w związku ze zmianami zwyrodnieniowo-dyskopatycznymi kręgosłupa i reumatoidalnym zapaleniem stawów oraz schorzeń laryngologicznych nie narusza sprawności organizmu ubezpieczonego w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy.

Z opinii biegłych wynika, że wymienione schorzenia mają charakter przewlekły i wymagają stałego leczenia, ale ich przebieg jest stabilny i nie powoduje u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy. Analizując opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one wiarygodny materiał dowodowy. Wydanie opinii poprzedzone było analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem, przy czym w związku z przedłożeniem przez ubezpieczonego dodatkowej dokumentacji medycznej biegli z zakresu diabetologii i reumatologii uzupełnili swoje opinie.

Wnioski płynące z opinii biegłych są logiczne i spójne. Ubezpieczony zakwestionował ustalenia wszystkich biegłych, ale w ocenie Sądu podniesione przez niego zarzuty stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłych i są wyrazem subiektywnej oceny ubezpieczonego co do stanu jego zdrowia. Podkreślić przy tym należy, że zaskarżona decyzja wydana została w dniu 29 maja 2014r. i ta data stanowiła punkt odniesienia w procesie oceny stanu zdrowia ubezpieczonego w kontekście przesłanek nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd znał, że odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art.477 14§1 kpc odwołanie to oddalił.