Appeal dismissed; tenant's right to inherit lease confirmed by cohabitation with deceased mother at death.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the municipality's appeal against the first-instance judgment establishing the tenant's right to inherit the lease. The plaintiff argued he lived with his deceased mother in the rental unit until her death, while the defendant denied this fact. The court upheld the lower court's finding based on credible witness testimony and a prior declaration, confirming the legal requirements for lease succession were met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 691 § 1, 2 k.c.; Art. 385 k.p.c.: The court confirmed that a tenant's cohabitation with the lessor at the time of death satisfies the statutory conditions for automatic lease succession, dismissing the appeal as unfounded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 2105/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Balion - Hajduk Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SO Roman Troll Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa A. K. przeciwko Gminie G. o ustalenie na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I C 821/15 1. oddala apelację;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 2105/15
UZASADNIENIE
Powód A. K. żądał ustalenia, że wstąpił w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w G. przy ul. (...) oraz zasądzenia od pozwanej Gminy G. zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając powództwo twierdził, że stale zamieszkiwał w spornym lokalu do chwili śmierci najemcy, jego matki D. P.. Pozwana Gmina G. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu. Zaprzeczyła żeby powód zamieszkiwał w spornym lokalu w chwili śmierci jego matki D. P.. Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 7 10 2015r. uwzględnił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację art. 691 k.c. Dokonał oceny prawnej poczynionych ustaleń, po czym w konkluzji stwierdził , że powód wykazał, że zrealizował przesłani z art. 691 § 2 k.c. w postaci stałego zamieszkiwania z najemczynią do chwili jej śmierci i uznał powództwo za uzasadnione. O kosztach procesu orzekał stosując regulację art. 98 § 1 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła pozwana Gmina G., która wnosiła o jego zmianę przez oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe i materialne cywilne a to regulacje art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 691 § 1 i 2 k.c. i art. 5 k.c. w sposób wskazany w apelacji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszenia powoda a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę i skonstruował prawidłową podstawę faktyczną orzeczenia. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia w znacznej części nie były kwestionowane w apelacji, dotyczą w części okoliczności bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę w informa-cjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia źródłach dowodowych. Kwestionowane w apelacji ustalenie dotyczące zamieszkiwania przez powoda w spornym lokalu w chwili śmierci jego matki D.
P. ma oparcie w jednoznacznych zeznaniach osób postronnych i co za tym idzie wiarygodnych, świadków: K. S. , który zeznał że „Powód w czasie śmierci matki zamieszkiwał z nią w wymienionym lokalu (k- 68 akt), K. G. , która zaznała, że „Matka powoda zmarła 08 marca tego roku, powód przed jej śmiercią zamieszkiwała z nią w mieszkaniu przy ulicy (...)” (k- 68 akt) oraz świadka J. K. , który zaznał, że „Matka powoda zmarła(...), w tym okresie do czasu śmierci matki powód praktycznie cały czas mieszkała przy (...)/14” (k-69).
Ponadto pośrednio ich zeznania potwierdził w przywołanych w apelacji świadek Z. Ł. , który co prawda zeznał - na co słusznie zwraca uwagę skarżąca - że „ nie wie gdzie powód przed śmiercią matki stale zamieszkiwał”, ale równocześnie z jego zeznań wynika, że „widywał powoda na klatce schodowej o różnych porach i widywał go na początku roku i w ubiegłym” (k -76 akt). Wiarygodności tych zeznań nie podważają informacje zawarte we wskazanych w apelacji dokumentach, w tym w szczególności we wskazanym w apelacji oświadczeniu jego najemcy D.
P., gdyż oświadczenie to zostało sporządzone w dniu 17 03 2008r. i co za tym idzie dotyczy ono okresu około 7 lat przed jej śmiercią, kiedy powód mieszkał ze swoja nową partnerka życiowa w innym lokalu. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął ze własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa i Sąd odwoławczy podziela oraz przyjmuje za własną (orz. SN z dn. 26 04 1935r. OSN(C), 1935/12/496). W sprawie bezspornym jest, iż powód jako syn najemcy spornego lokalu należy do kręgu osób wstępujących z mocy regulacji art. 691 § 1 k.c. w stosunek najmu.
Z poczynionych ustaleń wynika, iż mieszkał on wspólnie z matką w tym lokalu w chwili jej śmierci i tym samym – jak trafnie ocenił Sąd Rejonowy – zrealizowane zostały przewidziane w art. 691 § 2 k.c. dodatkowe przesłanki wstąpienia przez niego w stosunek najmu. Wstąpienie w stosunek najmu następuje z mocy prawa (przywołanych powyżej regulacji prawnych), a wydany w sprawie wyrok ma charakter stricte ustalający, wobec czego w sprawie co do zasady nie może mieć zastosowania regulacja art. 5 k.c. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i apela-cja powoda jest bezzasadna w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. co z mocy tej regulacji prowadziło do jej oddalenia.
Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację pozwanej jako bezzasadną oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 k.p.c. i § 13 ust. 1 pkt 1 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami) biorąc pod uwagę, iż pozwana uległa w całości w postępowaniu odwoławczym i powinna zwrócić powodowi poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Leszek Dąbek