Social security court dismisses appeal against pension deduction for tax debt enforcement. The court rules that the pension agency correctly withheld funds for a third-party debt. The court held that the pension agency acted within its legal authority to deduct funds for third-party debts. The court found the pension agency was not the creditor but merely executing a third party's seizure order. The court determined the deduction was lawful under social security enforcement regulations. The court concluded the pension agency was obligated to make the deduction and not return the funds. The court dismissed the appeal based on the statutory authority for such deductions. The court rejected the claim that the deduction was unjustified or improper. The court affirmed the lower court's decision to uphold the pension agency's actions. The court stated the appeal lacked merit given the clear legal basis for the deduction.

Sygn. akt IV U 554/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2015r. w S. odwołania W. G. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 10 marca 2015 r. Nr (...) w sprawie W. G. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wysokość emerytury rolniczej oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 554/15

UZASADNIENIE

Decyzją z 10 marca 2015r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.6 i 7 ustawy z 23 października 2014r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych ustaw ustalił od 1 marca 2015r. nową wysokość emerytury rolniczej ubezpieczonej W. G. wraz z przysługującymi dodatkami w kwocie 939,92 złotych miesięcznie. Jednocześnie w pkt V decyzji wskazał, że z przysługującego za marzec 2015r. świadczenia została potrącona kwota 294,25 złotych tytułem innych potrąceń ,tj. poza kwotą zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie zdrowotne (decyzja z 10 marca 2015r. k.3 i 24 akt sprawy).

Odwołanie od w/w decyzji złożyła W. G.. Z treści odwołania wynika, że ubezpieczona kwestionuje wysokość emerytury ,tj. zasadność potrącania ze świadczenia w/w kwoty i wnosi o wypłatę emerytury w pełnej naliczonej wysokości (odwołanie wraz z załącznikami k.1-9). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując, że potrącenie kwoty 294,25 złotych wynika z zajęcia dokonanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.11). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona W.

G. od 1 lipca 1992r. uprawniona była do renty rolniczej, a od 1 listopada 2004r. pobiera emeryturę rolniczą (decyzja o przyznaniu renty rolniczej k.19-10 i decyzja z 25 października 2004r. o przyznaniu emerytury rolniczej k.34 akt emerytalnych). W dniu 17 kwietnia 2012r. wpłynęło do organu rentowego zawiadomienie z 16 kwietnia 2012r. o zajęciu emerytury rolniczej ubezpieczonej dokonane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułu wykonawczego nr 1/12 wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w dniu 15 lipca 2011r. stwierdzającego zobowiązanie pieniężne ubezpieczonej w kwocie 11 486,80 złotych - należność główna i 574,30 złotych – koszty egzekucyjne.

Na podstawie art.79§1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ rentowy wezwany został do przekazywania zajętej części świadczenia ubezpieczonej organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia w/w zobowiązania pieniężnego (zajęcie z 16 kwietnia 2012r. k.72 akt emerytalnych). W wykonaniu powyższego zajęcia, decyzją z 19 kwietnia 2012r. organ rentowy poinformował ubezpieczoną, że z tytułu powyższego zajęcia od 1 maja 2012r. będzie pomniejszał wypłatę jej świadczenia o kwotę 266,52 złotych (decyzja z 19 kwietnia 2012r. k.74 akt emerytalnych).

W kolejnych latach organ rentowy informował ubezpieczoną, że w związku ze zmianą wysokości świadczenia (na skutek waloryzacji) zmianie ulega wysokość miesięcznego potrącenia (zawiadomienia z 6 marca 2013r., 10 marca 2014r. i 12 marca 2015r. (zawiadomienia k.78-80 akt emerytalnych). Przed wysłaniem tego ostatniego zawiadomienia, zaskarżoną decyzją z 10 marca 2015r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.6 i 7 ustawy z 23 października 2014r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych ustaw ustalił od 1 marca 2015r. nową wysokość emerytury rolniczej ubezpieczonej W.

G. wraz z przysługującymi dodatkami w kwocie 939,92 złotych miesięcznie. Jednocześnie w pkt V decyzji wskazał, że z przysługującego za marzec 2015r. świadczenia została potrącona kwota 294,25 złotych (decyzja z 10 marca 2015r. k.3 i 24 akt sprawy). W piśmie z 30 września 2015r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. zawiadomił organ rentowy o uchyleniu zajęcia z 16 kwietnia 2012r. na wniosek wierzyciela z powodu umorzenia postępowania egzekucyjnego (zawiadomienie o uchyleniu zajęcia k.92 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie W. G. podlegało oddaleniu. Z treści odwołania oraz wyjaśnień ubezpieczonej złożonych na rozprawie w dniu 27 października 2015r. (k.31v – nagranie od minuty 1 do 12) wynika, że ubezpieczona kwestionuje zasadność dokonywania potrąceń z przysługującej jej emerytury negując samo istnienie zobowiązania. Zauważyć przy tym należy, że w dacie rozprawy doszło już do uchylenia zajęcia emerytury ubezpieczonej przez organ rentowy i wobec wyegzekwowania należności ubezpieczona zmodyfikowała stanowisko i wniosła o zwrot wyegzekwowanych kwot przez organ rentowy.

W ocenie Sądu roszczenie ubezpieczonej jest niezasadne. W pierwszej kolejności wskazać należy, że organ rentowy nie był wierzycielem ubezpieczonej w ramach dokonywanej egzekucji. Z pisma o zajęciu świadczenia emerytalnego z 16 kwietnia 2012r. wynika, że tytuł wykonawczy wystawił przeciwko ubezpieczonej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S.. Organ rentowy dokonując potrąceń z emerytury ubezpieczonej wykonywał jedynie polecenie zawarte w zajęciu świadczenia dokonanym przez organ egzekucyjny i przekazywał potrącone środki temuż organowi.

Co do samej podstawy egzekucji ze świadczenia emerytalnego wskazać należy, że zgodnie z art.139 ust.1 pkt 5 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ustawy – znajdującym z mocy art.52 ust.1 pkt 2 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 20, poz.291 ze zm.) odpowiednie zastosowanie do świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników – ze świadczeń pieniężnych określonych w ustawie – po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych – podlegają potrąceniu, z uwzględnieniem art.141 ,tj. w odpowiedniej wysokości, m.in. sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne.

Z powyższego uregulowania wynika, że organ rentowy był uprawniony, a jednoczenie zobowiązany do dokonywania potrąceń z emerytury ubezpieczonej i nie zachodzą podstawy do zwrotu przez organ kwot potrąconych i przekazanych organowi egzekucyjnemu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§1 kpc odwołanie ubezpieczonej oddalił.