Social court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work for an electrician.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court overturned the Social Insurance Institution's refusal to grant a pension to Z. L., who had failed to prove special working conditions initially. The court found that the insured's work as an electrician involved high-voltage maintenance and exposure to hazardous substances like aluminum fumes, constituting special conditions for over 21 years. Consequently, the court ruled that the pension right was established from the day the insured turned 60.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.: The court must assess the actual nature of performed duties rather than job titles to determine if work was conducted under special conditions for pension eligibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 162/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015r. w Siedlcach na rozprawie odwołania Z. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 stycznia 2015 r. (Nr (...) ) w sprawie Z. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo Z. L. do emerytury od 31 października 2014 roku. Sygn. akt: IV U 162/15
UZASADNIENIE
Decyzją z 8 stycznia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, odmówił Z. L. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia ubezpieczonego w Zakładzie (...) od 1 lipca 1974r. do 31 października 1998r., ponieważ świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie spełnia wymogów formalnych. Odwołanie od w/w decyzji złożył Z. L., wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał m.in., że w okresie zatrudnienia w Zakładach (...) Sp. z o.o. pracował jako elektryk, zajmując się konserwacją i naprawą pieców elektrycznych (w tym pieców do przetopu aluminium, pieców żywiczych do impregnacji stojanów i wirników), pracami konserwacyjnymi przy bateriach energetycznych, naprawą spawarek i zgrzewarek, a jako elektryk wysokiego napięcia wykonywał czynności konserwacyjno-remontowe w stacji transformatora wysokiego napięcia do 15kV.
Ponadto praca była świadczona w obecności oparów aluminium, żywicy i lakierów. Rodzaj pracy oraz warunki, w jakich była świadczona uzasadniają stwierdzenie, że była to praca w szczególnych warunkach (odwołanie wraz z załącznikami k.1-7). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.8-10). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony Z. L. w dniu 31 października 2014r. ukończył 60-ty rok życia.
Uprzednio - w dniu 8 października 2014r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę k.l akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy, uzupełniony pracą w gospodarstwie rolnym, w wymiarze 25 lat. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia l stycznia 1999r. ubezpieczony nie wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 8 stycznia 2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 8 stycznia 2015r. k.46 akt emerytalnych).
Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Spółce z o.o. Oddział w S. w okresie od 1 lipca 1974 r. do 31 października 1998r. w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym w okresie od 25 października 1974r. do 4 października 1976r. ubezpieczony odbywał zasadnicza służbę wojskową (świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach k.14 akt emerytalnych i świadectwo pracy z 30 października 1998r. – w aktach osobowych). Powołany zakład pracy produkował silniki. Z chwila przyjęcia do powyższego przedsiębiorstwa ubezpieczony zatrudniony został na stanowisku uzwajacza (umowa o pracę z 1 lipca 1974r.
– w aktach osobowych). Następnie od dnia 1 października 1974 r. powierzono ubezpieczonemu obowiązki wyważacza (angaż z 11 października 1974r. – w aktach osobowych) i obowiązki te wykonywał również po odbyciu zasadniczej służby wojskowej – od 3 listopada 1976r. (pismo pracodawcy z 3 listopada 1976r. – w aktach osobowych). Następnie z dniem 1 kwietnia 1977r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu obowiązki elektromontera w dziale remontowo-narzędziowym (pismo pracodawcy z 30 marca 1977r. – w aktach osobowych). Na stanowisku tym, określanym w dokumentacji osobowej ubezpieczonego również jako elektromechanik, ubezpieczony pracował do końca zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie, przy czym w okresie od 2 listopada 1987r. do 30 czerwca 1990r. ubezpieczony pełnił funkcję brygadzisty (pismo pracodawcy z 18 listopada 1987r. o powierzeniu funkcji brygadzisty i pismo z 30 marca 1990r. o wypowiedzeniu warunków umowy o prace w zakresie tej funkcji ze skutkiem na 30 czerwca 1990r.
– w aktach osobowych). Ubezpieczony był tzw. brygadzistą pracującym. Po powrocie z wojska ubezpieczony uzyskach uprawnienia na eksploatację i obsługę urządzeń wysokiego napięcia, stacji trafo i pieców do przetopu aluminium. Pracując od 1 kwietnia 1977r. na stanowisku elektromontera (elektromechanika) w dziale remontowo-narzędziowym ubezpieczony przeprowadzał remonty, konserwację i przeglądy urządzeń zasilanych energią elektryczną. W ramach tych czynności ubezpieczony uzupełniał również kwas w bateriach wózków akumulatorowych.
Wśród urządzeń, które konserwował i utrzymywał ubezpieczony znajdowały się piece do wytopu aluminium, piece lakierniczo-żywiczne do impregnacji stojanów i inne urządzenia elektryczne na hali odlewni, a sprężarki i stacja trafo. Ubezpieczony wykonywał prace bezpośrednio na hali produkcyjnej, na której znajdowały się te urządzenia. Z uwagi na rozmiary urządzeń i maszyn nie miał wydzielonego warsztatu, gdyż prace remontowo-konserwacyjne nie mogłyby się odbywać w warsztacie (zeznania świadków: A. K. k.20v-21 akt sprawy, W.
M. k.21 akt sprawy i A. S. k.21 akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego, k.21-21v i k,20-20v akt sprawy). Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.15 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie Z. L. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu l stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust. 1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust. l pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek w dniu 31 października 2014r., spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia, jak również nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Ubezpieczony podnosił, że posiada co najmniej 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w (...) Spółce z o.o. na stanowisku elektromontera w dziale remontowo-narzędziowym.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe wykazało słuszność twierdzeń ubezpieczonego i dało podstawy do ustalenia, że w okresie od 1 kwietnia 1977r. do 31 października 1998r., a zatem przez ponad 21 lat, ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w warunkach szczególnych przeprowadzając remonty i usuwając awarie urządzeń elektroenergetycznych. W ocenie Sądu, prace wykonywane przez ubezpieczonego odpowiadają rodzajowo pracom przy remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych - w tym między innymi stacji trafo - wymienionym w wykazie A, dziale II załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Czynności te zakwalifikować można również do pracy, o której mowa w wykazie A dział XIV poz.25 załącznika do powołanego rozporządzenia, czyli bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. W zakładzie, w którym ubezpieczony był zatrudniony, produkowano silniki do maszyn elektrycznych, a zatem wykonywano prace znajdujące się w katalogu prac wykonywanych w szczególnych warunkach. Prace wykonywane na hali produkcyjnej to m.in. prace, o których mowa w wykazie A dział III, poz.44 załącznika do rozporządzenia.
Ubezpieczony świadczył opisaną pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu pracy do pracy w szczególnych warunkach nie decyduje nazwa stanowiska, lecz faktycznie wykonywane czynności w ramach obowiązków pracowniczych. O tym, że ubezpieczony wykonywał opisane prace świadczą nie tylko dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, ale również rzeczowe i spójne zeznania świadków - współpracowników ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w Zakładach (...) oraz zeznania samego ubezpieczonego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że Z. L. przysługuje prawo do emerytury od 31 października 2014r. ,tj. od dnia ukończenia przez ubezpieczonego 60-tego roku życia.