Social Security Court grants partial disability pension to insured person with chronic unstable asthma based on expert opinion.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the Social Insurance Institution's decision denying a disability pension and established the insured's right to a partial disability pension. The insured argued worsening health conditions including asthma and spinal issues, while the institution relied on a medical commission ruling that found no total or partial disability. The court granted the claim because a court-appointed pulmonologist's expert opinion confirmed the insured's chronic unstable asthma caused significant functional impairment, meeting the legal criteria for partial disability under the relevant social security statute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1; Art. 58 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court must determine the degree of disability based on expert medical evidence, granting a partial disability pension when the insured has significantly lost the ability to perform work consistent with their qualifications due to chronic conditions like unstable asthma.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 310/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2016r. w S. odwołania A. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 19 lutego 2015 r. Nr (...) w sprawie A. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo A. S. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 stycznia 2015 roku do 31 stycznia 2017 roku. Sygn. akt: IV U 310/15
UZASADNIENIE
Decyzją z 19 lutego 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie przepisów art. 57 i art. 58 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił A. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył A. S., wskazując, że jego stan zdrowia pogarsza się, co wynika w szczególności z występującej astmy oskrzelowej, ataków duszności i kaszlu. Ponadto ubezpieczony wskazywał na okoliczność, iż zwyrodnienia kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego powodują u niego drętwotę kończyn, zaś po przebytej operacji żylaków prawego podudzia ma zakrzepicę.
Cierpi także na refluks żołądkowo-jelitowy oraz przepuklinę rozworu przełykowo-pępkowego. Wnioskodawca pozostaje pod stałą opieką specjalistów, dostał skierowanie na operację więzadła nadgarstka (odwołanie, k. 1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 12 lutego 2014r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k.2-3 akt sprawy).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Ubezpieczony A. S. do 31 grudnia 2014r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 22.05.2014r. o ponownym ustaleniu renty na okres do 31 grudnia 2014r., k.87 akt rentowych). W dniu 10 grudnia 2014r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.91 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 16 stycznia 2015r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 16 stycznia 2015r. k.93 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu A. S. od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 12 lutego 2015r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.64 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej; orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 12 lutego 2015r. k.95 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 lutego 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 19 lutego 2015r. k.96 akt rentowych).
Ubezpieczony A. S., ur. (...), ma 46 lat i wykształcenie średnie techniczne. Przez ponad 20 lat wykonywał wyuczony zawód masarza (świadectwo pracy z 2 listopada 1993 r., k. 9 akt rentowych, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, k. 13 akt rentowych; świadectwo pracy, k. 51 akt rentowych). Ubezpieczony cierpi na okresowy zespół bólowy kręgosłupa C i L/S na podłożu zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych – bez upośledzenia jego funkcji ruchowej; obustronny zespół cieśni nadgarstka – bez upośledzenia siły i sprawności rąk, zawroty głowy naczyniopochodne; stan po przebytej zatorowości płucnej, otyłość, rozległe nawrotowe żylaki kończyny dolnej prawej z obrzękiem kończyny i zmianami troficznymi podudzia, przepuklinę pępkową oraz na astmę oskrzelową – przewlekłą, niestabilną, częściowo kontrolowaną.
A. S. wymaga leczenia farmakologicznego i rehabilitacji w okresach zaostrzeń dolegliwości, jednak z powodu schorzenia narządu ruchu aktualnie nie stwierdzono długotrwałej niezdolności do pracy zgodnej z kwalifikacjami i ostatnio wykonywanej. Zawroty głowy bez objawów ogniskowego uszkodzenia centralnego układu nerwowego wymagają okresowego leczenia i uzupełnienia diagnostyki, ale nie powodują niezdolności do pracy zarobkowej. Aktualny stan kliniczny układu krążenia nie skutkuje niezdolnością do pracy (opinia biegłych lekarzy neurologa, ortopedy, chirurga i kardiologa, k. 10-10v akt sprawy).
Od wielu lat ubezpieczony choruje na astmę oskrzelową, która ma przebieg niestabilny z częstymi zaostrzeniami, pomimo systematycznego stosowania różnych leków przeciwastmatycznych. Według analizy wartości spirometrii z pobytu w ośrodku rehabilitacji nie uzyskano znaczącego wzrostu wartości spirometrycznych, u ubezpieczonego utrzymuje się obturacja dróg oddechowych. Potwierdza to trwałą przebudowę dróg oddechowych i postępującą niewydolność oddechową. W ocenie biegłego lekarza pulmonologa A. S. nie jest zdolny do pracy w zawodzie masarza ani do innej pracy fizycznej.
Stan zdrowia wnioskodawcy w związku z astmą w dalszym ciągu sprowadza częściową niezdolność do pracy. Częściowa niezdolność do pracy istniała w dniu 16 stycznia 2015 r. i trwa nadal do 31 stycznia 2017 r. (opinia biegłego lekarza pulmonologa, k. 22-23 akt sprawy).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego A. S. zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia.
W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłej pulmonolog dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal, tj. od 1 stycznia 2015r. osobą częściowo niezdolną do pracy w związku z rozpoznaną astmą oskrzelową, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 stycznia 2017r. W złożonej opinii biegła nie podzieliła stanowiska zawartego w orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 stycznia 2015 r. oraz orzeczeniu Komisji Lekarskiej z dnia 12 lutego 2015 r.
W ocenie biegłej, rozpoznana u wnioskodawcy astma oskrzelowa ma przebieg niestabilny z częstymi zaostrzeniami, pomimo systematycznego stosowania wielu leków przeciwastmatycznych. Wieloletnia terapia i rehabilitacja układu oddechowego nie przyniosła normalizacji wyników spirometrycznych. Po zbadaniu opiniowanego i zapoznaniu się ze zgromadzoną dokumentacją medyczną, specjalista pulmonolog wskazał, że analiza wartości spirometrii potwierdza trwałą przebudowę dróg oddechowych i postępującą niewydolność oddechową (opinia biegłej specjalisty pulmonologa, k. 22-23 akt sprawy).
Bezspornie stwierdzone u ubezpieczonego schorzenia narządu ruchu, zawroty głowy bez objawów ogniskowego uszkodzenia centralnego układu nerwowego oraz schorzenia układu krążenia w okresach zaostrzeń dolegliwości wymagają leczenia farmakologicznego, rehabilitacji czy też uzupełnienia diagnostyki, lecz w obecnym stadium zaawansowania nie sprowadzają niezdolności do pracy, także z powodów chirurgicznych (opinia biegłych kardiologa, chirurga, neurologa i ortopedy, k. 10-10v akt sprawy). Jak już jednak wskazano, częściową niezdolność do pracy sprowadza rozpoznana u wnioskodawcy astma oskrzelowa przewlekła, niestabilna.
Analizując sporządzone w sprawie opnie biegłych lekarzy, a w szczególności specjalisty pulmonologa, Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny dowód w sprawie, są logiczne, spójne i należycie uzasadnione. Strony postępowania, w tym organ rentowy, nie zgłaszały zastrzeżeń do opinii biegłych. Nie budzi zatem wątpliwości, że ubezpieczony A. S. spełnia wszystkie warunki do ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określone w art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Wobec tego, z uwagi na wnioski biegłej specjalisty pulmonologa, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił prawo wnioskodawcy do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres, tj. od 1 stycznia 2015 r. do 31 stycznia 2017 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art.477 14§2 kpc, orzeczono jak w sentencji wyroku.