Legislator Case Law & Legislation
II Cz 426/16 AI generated

Court dismissed appeal against rejection of appeal due to failure to file fee waiver request in time.

Case Number II Cz 426/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a first-instance decision rejecting a complaint for failure to correct fiscal defects. The appellant argued she had requested a waiver of court costs on February 9, 2016, but the court found no such document in the file. The court determined the only relevant letter was dated March 7, 2016, and did not contain the requested waiver, thus upholding the lower court's ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 ust. 22 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Failure to submit a request for exemption from court costs within the specified deadline results in the rejection of the appeal.

Keywords

AI generated
civil procedure court costs fee waiver fiscal defects appeal dismissal deadline compliance court order

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 ust. 22 § 5 k.p.c.
Sąd Rejonowy jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 398 22 § 5 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Z uwagi na powyższe okoliczności zarzuty zażalenia nie mogły zostać uznane za zasadne, stąd Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 385 k.p.c
Z uwagi na powyższe okoliczności zarzuty zażalenia nie mogły zostać uznane za zasadne, stąd Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 426/16 POSTANOWIENIE K., dnia 29 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. G. o odłączenie części nieruchomości, przyłączenie jej do istniejącej księgi wieczystej i wpis prawa własności w przedmiocie zażalenia W. G. na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt Dz.Kw 5075/15 ( (...)) postanawia: oddalić zażalenie. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 426/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie odrzucił skargę W. G. na czynność referendarza z uwagi na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków fiskalnych. Sąd Rejonowy jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 398 22 § 5 k.p.c. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła W. G., domagając się jego uchylenia i wskazując, że w piśmie z dnia 9 lutego 2016 r. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 19 lutego 2016 r. (k. 59), doręczonym w dniu 26 lutego 2016 r. (z.p.o. k.

61) W. G. wezwana została do usunięcia braków fiskalnych skargi na czynność referendarza sądowego w postaci postanowienia z dnia 21 stycznia 2016 r. o oddaleniu wniosku o odłączenie części nieruchomości, przyłączenie jej do istniejącej księgi wieczystej i wpis prawa własności przez uiszczenie opłaty w kwocie 100 zł. Zgodnie z dyspozycją art. 398 22 § 5 k.p.c. w wezwaniu oznaczono termin uzupełnienia przedmiotowego braku oraz oznaczono rygor odrzucenia skargi na czynność referendarza w przypadku nie sprostania wezwaniu. Analizując zarzuty zażalenia wskazania wymaga, że wbrew twierdzeniom skarżącej w aktach sprawy nie znajduje się pismo datowane na dzień 9 lutego 2016 r., w którym zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu Rejonowego datowane zostało przez skarżącą na dzień 7 marca 2016 r. (k.

62) i mimo, że nawiązano w nim do wezwania o uzupełnienie opłaty w kwocie 100 zł to wbrew stanowisku zażalenia W. G. nie zawarła w nim wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe okoliczności zarzuty zażalenia nie mogły zostać uznane za zasadne, stąd Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski