Appeal dismissed; prior execution proceedings terminated, making current enforcement actions inadmissible under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the creditors' and debtor's appeals against a district court decision regarding execution proceedings. The court found the appeals inadmissible because the underlying execution proceedings had been terminated by law, rendering the current enforcement actions legally impossible. Consequently, the court set aside the lower court's ruling and rejected all complaints based on the lack of a valid basis for the ongoing execution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 767 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 3 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: If execution proceedings are terminated by law, subsequent enforcement actions against the same property are inadmissible as there is no valid title for execution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 289/16 POSTANOWIENIE K., dnia 14 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku Banku (...) SA w W. w przedmiocie skargi dłużników J. W., R. W. oraz ze skargi P. W., małoletniej A. W. (1), A. W. (2) reprezentowanych przez matkę R. W. i ze skargi Gospodarstwa Rolnego (...) Sp. z o.o. w F. w przedmiocie zażalenia dłużnika J. W. oraz Gospodarstwa Rolnego (...).z o.o. w F. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 18 lutego 2016 r., I Co 1407/15 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić skargi. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 247/16
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił skargi dłużników J. W. i R. W. oraz skargi P. W., małoletniej A. W. (1), A. W. (2) reprezentowanych przez matkę R. W. i ze skargi Gospodarstwa Rolnego (...) Sp. z o.o. w F. na czynność komornika opis i oszacowanie nieruchomosci w sprawie Km 1050/10 (...). Sąd Rejonowy uznał zarzuty podniesione przez skarżący za bezzasadne, bowiem opinia biegłego została sporządzoną w sposób rzetelny, pełny oraz prawidłowy i nie budzi wątpliwości. Biegły w sposób szczegółowy i wyczerpujący wyjaśnił swoje stanowisko.
Biegły wycenił nieruchomość zgodnie z przeznaczeniem wynikającym z planu zagospodarowania przestrzennego jak również to, że znajduje się w sąsiedztwie drogi krajowej; nieruchomości porównawcze także znajdowały się w sąsiedztwie drogi krajowej. Za niezasadne uznał również zarzuty dotyczące braku podstawy prawnej do egzekucji kosztów egzekucji. Wskazując na art. 770 i 770 1 k.p.c. Sąd Rejonowy stwierdził, że koszty postępowania powinny być ustalone i ściągnięte w tym postępowaniu egzekucyjnym, w którym powstały, nie zaś w odrębnym postępowaniu.
Ponadto zasadność egzekwowanych kosztów i ich wysokości została prawomocnie rozstrzygnięta, natomiast zarzut zbycia nieruchomosci w toku egzekucji jest bezskuteczny, skoro doszło do niego po jej zajęciu. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego wnieśli dłużnik J. W. oraz nabywca zajętej nieruchomości Gospodarstwa Rolnego (...) Sp. z o.o. w F. zaskarżającą je w całości. Skarżąc zarzucili naruszenie art. 826 oraz art. 927 § 1 K.p.c. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego pomimo braku tytułu wykonawczego wobec aktualnego właściciela rzeczy oraz z pominięciem okoliczności, ze wszelkie czynności egzekucyjne, w tym zajęcie, wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego podlegały uchyleniu, a zatem komornik nie może aktualnie prowadzić w dalszym ciągu egzekucji co do tej samej nieruchomości w oparciu o (uchylone) zajęcie, skoro jednocześnie zmienił się właściciel rzeczy, a komornik nie ma wobec niego tytułu wykonawczego.
Stawiając powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonych czynności, w tym dokonanego opisu i oszacowania w całości, nakazanie umorzenia całego postępowania egzekucyjnego z zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione,. Zarzutom podniesionym w zażaleniu nie można odmówić słuszności, jednakże ze względu na przedmiot skargi, jak i brak substratu zaskarżonej czynności komornika, wniesione skargi podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Sąd Rejonowy błędnie uznał za dopuszczalne wniesienie skargi przez dłużników, jak i uczestników postepowania egzekucyjnego, na czynność komornika opisu i oszacowania nieruchomości, która została podjęta przed umorzeniem postępowania egzekucyjnego, oraz na czynności zmierzające do wyegzekwowania kosztów egzekucji, które ze względu na skutki umorzenia postępowania na podstawie wynikającej z art. 823 k.p.c., nie stanowią czynności egzekucyjnych tego postępowania egzekucyjnego.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonany czynności egzekucyjnych. Skutkiem umorzenia postępowania egzekucyjnego następuje uchylenie zajęcia i przywrócony zostaje stan prawny, jaki istniał przed dokonaniem pierwszych czynności egzekucyjnych. W niniejszej sprawie Km 1050/10 komornik wydał postanowienie o umorzeniu postepowania egzekucyjnego w dniu 10.03.2014 r. Zatem bez wglądów na to z jaka data ze względu na upływ terminu doszło według twierdzeń skarżących w istocie do umorzenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 823 k.p.c., czynność opisu i oszacowania, będąca przedmiotem skargi, skutkiem tego postanowienia została również uchylona z dniem 10.03.2014r..
Już tylko z tej przyczyny skarga na czynność opisu i oszacowania wniesiona w dniu 27.04.2015r. przez dłużników J. W. i R. W. oraz skarga na tą samą czynność wniesiona w sprawie połączonej I Co 1408/15 przez P. W., małoletnią A. W. (1), A. W. (2) reprezentowanych przez matkę R. W., jak i Gospodarstwo Rolne (...) Sp. z o.o. w F., są niedopuszczalne. Nie jest uzasadnione upatrywanie jest przez skarżących zasadności skargi wobec kontynuowania postępowania egzekucyjnego przez komornika w sprawie I Km 1050/10, bowiem ze względu na skutki umorzenia postępowania egzekucyjnego z mocy prawa, wezwanie dłużników do zapłaty kwoty ustalonych kosztów tego postępowania egzekucyjnego, bez wszczęcia odrębnego postepowania egzekucyjnego, nie stanowi czynności egzekucyjnej podlegającej zaskarżeniu skargą.
Dodać w tym miejscu należy, że wprawdzie koszty postępowania powinny być ustalone i ściągnięte w tym postępowaniu egzekucyjnym, w którym powstały, nie zaś w odrębnym postępowaniu, co wynika z tego, że egzekucja kosztów ma charakter adhezyjny w stosunku do egzekucji świadczenia głównego (zob. uzasadnienie uchw. SNz 4.10.1990 r. (III CZP 51/90, OSP 1991, Nr 5, poz. 111), uzasadnienie uchw. SN z 28.4.2004 r. (III CZP 16/04, OSNC 2005, Nr 6, poz. 103), lecz ściągnięcie kosztów egzekucjiw odniesieniu do m.in. kosztów powstałych w postępowaniu umorzonym na podstawieart. 823 k.p.c. wystąpić może wyłącznie w odrębnej egzekucji.
Bez wniosku wierzyciela komornik nie może ich egzekwować w drodze „kontynuacji” postępowania egzekucyjnego zakończonego jego umorzeniem z tej przyczyny Po formalnym zakończeniu postępowaniatj. wydaniu postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, nie można też bez ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego kontynuować egzekucji co do naliczonej przez komornika na podstawie przepisu art. 49 ust. 2 u.k.s.e. opłaty egzekucyjnej. Oznacza to, że komornik w przypadku kiedy dłużnik dobrowolnie nie uiści kosztów postępowania, to powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne, celem ich przymusowego wyegzekwowania.
W tym wypadku komornik wzywa dłużnika do uiszczenia należnościz tytułu opłat egzekucyjnych w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, którez mocy art.. 770 1 k.p.c. i art. 49 ust. 3 KomSEgzU podlega wykonaniu w drodze egzekucji bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności. Mamy w tym wypadku do czynienia ze szczególnym tytułem wykonawczym stanowiącym podstawę egzekucji. Komornik w zakresie przymusowego wykonania przedmiotowego postanowienia staje się wierzycielem egzekwującym. Komornika uznaje się w takim przypadku za stronę postępowania (por.
Z. Knypl, Z. Merchel, Komentarz do ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, Warszawa 2013, s.415). Z podanych wyżej przyczyn, skoro skargi nie dotyczą czynności komornika podjętejw ramach toczącego się obecnie wobec nich postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 1050/10, jako niedopuszczalne podlegają one odrzuceniu z mocy art. 767 1 k.p.c. W tej sytuacji należało z mocy art. 386 §3 w zw. z art. 397§2 i art. 13 §2 k.p.c. uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić skargi. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski