Legislator Case Law & Legislation
II Ka 375/13 AI generated

Criminal appeal allowed; court amended sentence to include 'entrusted' element in theft description per Art. 413 § 2 k.p.k.

Case Number II Ka 375/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially allowed the Prosecutor's appeal, amending the first-instance judgment to explicitly include the 'entrusted' element in the description of the theft. The prosecutor argued that omitting this statutory element from the charge description violated procedural rules and affected the verdict's substance. The court agreed, citing Supreme Court precedent that all elements of a crime must appear in the operative part of the judgment, not just the reasoning.

Legislator headnote

AI generated

Art. 284 § 2 k.k.; Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.: The description of the criminal act in the operative part of a judgment must contain all statutory elements of the offense; omission of an element constitutes a material error requiring amendment.

Keywords

AI generated
criminal appeal description of act statutory elements procedural error amendment of judgment entrusted property theft offense

Cited Legislation

AI generated
Art. 284 § 2 k.k.
o przestępstwo z art. 284 § 2 kk.
Art. 413 § 1 k.p.k.
Tym samym doszło istotnie do obrazy przepisu art. 413 § 2 pkt 1 kpk, przez niedokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu, a co miało wpływ na treść orzeczenia.
Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.
Tym samym doszło istotnie do obrazy przepisu art. 413 § 2 pkt 1 kpk, przez niedokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu, a co miało wpływ na treść orzeczenia.
Art. 72 § 2 k.k.

Cited Case Law

AI generated
III K 373/09

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 375/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2013r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – Wydział II Karny w składzie : Przewodniczący : SSO Maria Żelichowska-Błażowska Sędziowie: SO Bogdan Kijak SR del. Jerzy Bogacz (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Olszowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Gajdy po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013r. sprawy P. P. oskarżonego o przestępstwo z art.284§2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Nowy Sączu VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Muszynie z dnia 14 czerwca 2013r. sygn. akt VIII K 9/13 I. zaskarżony wyrok zmienia przyjmując, iż P. P. dokonał przywłaszczenia powierzonych mu pieniędzy, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 375/13

UZASADNIENIE

P. P. oskarżony był o to, że w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 1 czerwca 2011 r. w M., rejonu (...), przy ul. (...) P. P. prowadzący działalność gospodarczą (...) dokonał przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 34.906,58 zł pochodzących z zakładów bukmacherskich działając na szkodę spółki (...), tj. o przestępstwo z art. 284 § 2 kk. Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Muszynie – sygn. akt VIII K 9/13 – uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. za winnego popełnienia występku z art. 284 § 2 kk i za to wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz na podstawie art. 72 § 2 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia wyrządzonej szkody w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 34.906,58 zł w terminie 1 roku od uprawomocnienia się orzeczenia, a nadto zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

Powyższy wyrok zaskarżył apelacją Prokurator Rejonowy w Muszynie na niekorzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 413 § 1 i 2 kpk poprzez niedokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu polegające na pominięciu w opisie czynu jednego ze znamion przestępstwa, a mianowicie „powierzonego”. W uzasadnieniu Prokurator podał, że nie kwestionuje rozstrzygnięcia Sądu w zakresie winy i kary, a jedynie zarzuca pominięcie przez Sąd w opisie czynu znamienia „powierzone”, które należy do znamion występku z art. 284 § 2 kk.

Prokurator przyznaje w apelacji, że Sąd powielił w tym zakresie błąd istniejący już w treści aktu oskarżenia. Prokurator w konkluzji swej apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu przez uzupełnienie opisu tego czynu o znamię „powierzone”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja Prokuratora jest zasadna. Sąd I instancji ponad wszelką wątpliwość ustalił, że oskarżony P. P. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci pieniędzy w kwocie 34.906,58 zł. Świadczy o tym nie tylko kwalifikacja prawna z art. 284 § 2 kk przywołana w pkt I wyroku, ale przede wszystkim obszerne wywody w tym przedmiocie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na k. 148-151 akt, które, jak wynika z treści apelacji, skarżący w pełni podziela. Jednocześnie opis czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I zaskarżonego wyroku nie zawiera wskazania, iż chodzi o mienie powierzone, albowiem Sąd I instancji uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w akcie oskarżenia nie dostrzegł, że w zarzucie pominięto tego rodzaju zapis.

Tym samym doszło istotnie do obrazy przepisu art. 413 § 2 pkt 1 kpk, przez niedokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu, a co miało wpływ na treść orzeczenia. Błąd ten był istotny, ponieważ w konsekwencji opis czynu przypisanego oskarżonemu nie zawiera wskazania jednego z ustawowych znamion czynu zabronionego z art. 284 § 2 kk. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 czerwca 2010 r. – sygn. III K 373/09 /publ. LEX nr 598844/ - „Znamiona przestępstwa muszą być zamieszczone w sentencji wyroku, w opisie przypisanego czynu, a nie tylko w uzasadnieniu wyroku”.

Z tych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok przyjmując, że oskarżony P. P. dokonał przywłaszczenia powierzonych mu pieniędzy. W pozostałej części Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, ponieważ przemawiały za tym względy słuszności – oskarżony nie przyczynił się w żaden sposób do powstania tych kosztów. Ubolewać jedynie należy, że to oskarżyciel publiczny najpierw wadliwie sformułował akt oskarżenia, co przyznaje w apelacji, później zaś w trakcie postępowania przed Sądem I instancji błędu swego nie skorygował, a co w konsekwencji /poza błędem Sądu I instancji/ skutkowało koniecznością wszczęcia postępowania odwoławczego.