Social Security Court allows veteran's partial disability pension appeal based on expert medical opinion linking illness to service.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court granted K.K.'s appeal against the Social Insurance Institution's denial of a military service-related disability pension. The court found that expert medical opinions established K.K. suffered partial disability due to conditions linked to his military service between March 2013 and June 2014. Consequently, the court reversed the initial decision and ordered the institution to pay the claimed pension benefits for the specified period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 30 ust. 1; Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin; Art. 477 § 14 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: An appeal against the denial of a military service-related disability pension is admissible and must be granted if expert medical evidence establishes a causal link between the veteran's illness and their military service, resulting in partial work incapacity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 488/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz Protokolant: Bożena Radziusz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową na skutek odwołania K. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 12 marca 2013 roku Nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje K. K. od 1 marca 2013 roku do 12 czerwca 2014 roku rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową. sygnatura akt V U 488/13
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 12 marca 2013 r. w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2010 r. nr 101, poz. 648 ze zm.) oraz ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1277 ze zm.) odmówił K. K. prawa do renty inwalidy wojskowego, ponieważ Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową ani powstałej w czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej. K. K. kwestionując ustalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych co do stanu jego zdrowia domagał się zmiany powyższej decyzji organu rentowego i przyznania mu dochodzonego świadczenia. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. K. K. w okresie od 01 stycznia 2004 r. do 28 lutego 2013 r. pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową. Orzeczeniem z dnia 26 lutego 2013 r. Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy w związku ze służbą wojskową, w związku z czym organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin inwalidą wojskowym jest żołnierz niezawodowy Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej, który został zaliczony do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa powstałego:
1) w czasie odbywania czynnej służby wojskowej w okresie pokoju, 2) w ciągu 3 lat od zwolnienia z tej służby, jeżeli inwalidztwo to jest następstwem chorób powstałych lub urazów doznanych w czasie odbywania służby wojskowej. Ustęp 2 tego artykułu podaje ponadto, że nie uważa się za inwalidę wojskowego żołnierza zwolnionego z czynnej służby wojskowej podczas pierwszych 6 tygodni jej odbywania z powodu choroby, która powstała niewątpliwie przed stawieniem się żołnierza do służby wojskowej i nie uległa pogorszeniu wskutek tej służby.
Stosownie do art. 32 ust. 1 w/w ustawy za inwalidztwo pozostające w związku ze służbą wojskową uważa się inwalidztwo, które powstało na skutek: 1)wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej w rozumieniu przepisów o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową; 2)chorób zakaźnych panujących w miejscu służbowego pobytu żołnierza; 3)chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej; 4)istotnego pogorszenia stanów chorobowych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej.
W przypadku K. K. kwestią sporną była ocena jego stanu zdrowia, a w szczególności czy ewentualne schorzenia pozostają w związku ze służbą wojskową. W celu jej wyjaśnienia, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii i rehabilitacji. Biegli sądowi po przeprowadzeniu stosownych badań lekarskich oraz dokonaniu analizy dostępnej dokumentacji lekarskiej, rozpoznali u odwołującego schorzenia, które szczegółowo wymienili w opinii (k. 11). W konkluzji swojej ekspertyzy uznali, że K. K. jest osobą częściowo niezdolną do pracy na okres do 12 czerwca 2014 r. a jego schorzenia pozostają w związku ze służbą wojskową.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się na ocenie stanu zdrowia dokonanej przez biegłych lekarzy. Zdaniem Sądu opinia biegłych jest fachowa, obiektywna, wszechstronna, należycie uzasadniona i z tych powodów zasługuje na uwzględnienie. Należy dodać, że autorzy opinii legitymują się wiedzą medyczną z zakresu schorzeń rozpoznanych u odwołującego, doświadczeniem zawodowym a także znajomością zasad orzeczniczych w tym art. 12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Zdaniem Sądu stan zdrowia odwołującego powoduje częściową niezdolność do pracy w związku ze służba wojskową od 01 marca 2013 r. do 12 czerwca 2014 r. a więc odwołanie jako uzasadnione podlegało uwzględnieniu poprzez przyznanie prawa do świadczenia. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 477 14 § 2 orzeczono jak w sentencji wyroku.